Tylko-Jezus.pl Na początku BÓG!
Kopiowanie i rozpowszechnianie wszystkich tekstów na stronie dozwolone, a nawet wskazane,
zgodnie z nakazem Jezusa Chrystusa „Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię”

NAUCZANIE POCZĄTKOWE DLA NOWONARODZONYCH.

NAUCZANIE POCZĄTKOWE

Lekcja I. Uczeń Jezusa Chrystusa.

Lekcja I-wsza.
Każdy z nas, nowo narodzony z Ducha Świętego, staje się dzieckiem Bożym, a co za tym idzie również uczniem, uczniem Jezusa Chrystusa. Jezusa Chrystusa, którego wcześniej uczyniliśmy Panem naszego życia, wyznając Mu nasze grzeszne życie, przyjmując Bożę przebaczenie, przez fakt, że uznaliśmy doskonałą ofiarę na Krzyżu, która jest wystarczająca o oczach Boga. A co cechuje ucznia, ujmijmy to w kilku punktach; i mała prośba, proszę czytać podane wersety, a dlaczego? Uczeń Jezusa ma zawsze pod ręką swój biblijny miecz, tzn. Słowo Boże i powinien sprawdzać czy to co czyta i uczy się jest zgodne ze Słowem Bożym.

1. Uczeń Jezusa Chrystusa idzie za swoim mistrzem i naśladuje życie swojego Pana i Nauczyciela.
2. Uczeń Jezusa poprzez studiowanie Bożego Słowa poznaje swojego Pana i Boga poprzez namaszczenie Ducha Świętego, który wprowadza nas we wszelką prawdę.

3. Poprzez zapamiętywanie biblijnych wersetów i rozważanie ich, lecz nade wszystko praktykowanie Bożych zasad, uczymy się jak być podobnym do Jezusa Chrystusa w codziennym życiu.

4. Uczeń Jezusa poprzez relacje z braćmi i siostrami w zborze, na grupie domowej uczy się zasad budowania relacji, które tak naprawdę pomagają we właściwym wzroście duchowym.

5. Uczeń Jezusa jest poddany swemu Panu, Jezusowi Chrystusowi. Nie sposób nie wspomnieć słów Pana Przeczytaj z Ew. Łuk. 14r. od 26w do 33w.

6. Uczniostwo charakteryzuje się tym, że tak naprawdę kształtuje w nas, nowy chrześcijański styl życia, z pomocą Ducha Świętego, bez którego nie moglibyśmy być skuteczni w tych zmianach.

7. Uczeń Jezusa zgodnie z nakazem Chrystusa dzieli się z innymi o miłości jaką nam okazał sam Bóg, przez zesłanie swojego Jedynego Syna Jezusa Chrystusa.
Ew. Mat. 28r 19 i 20w. Idźcie tedy i czyńcie uczniami wszystkie narody, Ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem.

8. Uczniostwo zawiera w sobie takie cenne elementy jak;
Modlitwa, -Ew. Łuk. 6r. 12-13w.
Odpowiedzialność, -Ew. Łuk. 9r. 1-2w.
Nauczanie, -Ew. Łuk. 6r. 17-49w.
Ofiarność i poświęcenie, -Ew. Łuk. 14r. 25-33w.

Pod sumując- Rozwój dziecka Bożego, a tym samym ucznia Jezusa Chrystusa, następuje poprzez uczenie się , pouczanie, udzielanie wskazówek innym ale tylko dobrych uczynkiem, utrzymywaniem relacji, właściwym przykładem i modlitwą.

Na koniec werset do zapamiętania, Ew. Łuk. 9r. 23w. I powiedział do wszystkich: Jeśli kto chce pójść za mną, niechaj się zaprze samego siebie i bierze krzyż swój na siebie codziennie, i naśladuje mnie.

Zrozumienie bycia uczniem Jezusa.

Lekcja II-ga!
Jako nowo- narodzeni z  Ducha Świętego , możemy powiedzieć o sobie niemowlaki duchowe, które powinny się karmić Bożym Słowem, a to potwierdza nam Pan w swoim Słowie:

I-wszy List Ap Piotra 2r. 1-5w. Odrzuciwszy więc wszelką złość i wszelką zdradę, i obłudę, i zazdrość, i wszelką obmowę, Jako nowo narodzone niemowlęta, zapragnijcie nie sfałszowanego duchowego mleka, abyście przez nie wzrastali ku zbawieniu,  Gdy żeście zakosztowali, iż dobrotliwy jest Pan. Przystąpcie do Niego, do Kamienia Żywego, przez ludzi wprawdzie odrzuconego, lecz przez Boga wybranego jako kosztowny.    I wy sami jako kamienie żywe budujcie się w dom duchowy, w kapłaństwo święte, aby składać duchowe ofiary przyjemne Bogu przez Jezusa Chrystusa.
Jest dobrze zacząć czytanie Nowego Testamentu od Ewangelii Jana, bo jest to ewangelia pisana nie do Żydów, ale do pogan, do których my się zaliczamy, a tym samym, jest ta ewangelia bardziej dla nas zrozumiała. Kiedy później zaczynamy czytać dalsze 3 ewangelię, stają się one bardziej czytelne, bardziej zrozumiałe, dając głębsze zrozumienie narodzenia i służby naszego Pana Jezusa, a też poznaniem  zasad, którymi kierowali się Żydzi w tamtych czasach, klimatów, realii, w  których żył Pan Jezus.
Celem nauczania jest utrwalenie Bożych cech i wydanie owoców Ducha Świętego.
I dalej , tak jak małe dziecko poznaje najbliższe otoczenie i osoby opiekujące się maluszkiem, tak celem naszym powinno być  pragnienie  poznawania Tego, który nas wykupił na własność, Tego, który przeniósł nas z królestwa ciemności i przeniósł do  Królestwa Swego Syna Umiłowanego; List Ap Pawła do Kolosan  1r. 13w. Który nas wyrwał z mocy ciemności i przeniósł do Królestwa Syna swego umiłowanego.

To się dokonało już w naszym życiu, i na to tylko możemy powiedzieć AMEN!
I dalej, zasadność uczniostwa znajdujemy na kartach Pisma Świętego, o czym w dalszych częściach naszego nauczania, ale podążając za Jezusem Chrystusem, wiemy, że sam Pan również dał nam przykład uczniostwa, po pierwsze sam nic nie czynił od siebie, tylko to co Ojciec czynił, a później nauczał swoich uczniów, jak mają postępować, wiedząc, że nadejdzie moment Jego śmierci i odejścia do Nieba. A, że Pan zna naturę człowieka , nie pozostawił swoich uczniów samych  sobie po swojej śmierci, ale im ukazał się i nauczał, a po pochwyceniu zesłał na ziemię obiecanego Ducha Świętego, którym to Duchem i oni apostołowie,  i ich uczniowie, a także my jesteśmy zapieczętowani.

Efez.  1r. 13w.  W nim i wy, którzy usłyszeliście słowo prawdy, ewangelię zbawienia waszego, i uwierzyliście w niego, zostaliście zapieczętowani obiecanym Duchem Świętym,
Jezus nauczając swoich uczni, zaznaczał że Uczniostwo to nie tylko naśladowanie Mistrza, ale pełne uczestnictwo w życiu Królestwa Bożego, nie tylko przyswajanie sobie wiedzy, to coś bardzo osobistego, to przeżywanie i zaangażowanie w budowanie Bożego Królestwa. Uczniostwo to wzrastanie do dojrzałości duchowej . Efez. 4r. 15w. Lecz abyśmy, będąc szczerymi w miłości, wzrastali pod każdym względem w niego, który jest Głową, w Chrystusa.
I na koniec powiem tak, nie chcę by te lekcje były za długie, ale w krótkich rozważaniach bądźmy ciągle głodni Bożej obecności, to najlepsza zasada ucznia, szukać Bożego Królestwa i Jego sprawiedliwości, a ten werset z Przypowieści  Salomona jest niesamowicie zachęcający,

Przyp.  Sal. 4r. 18w. Ale droga sprawiedliwych jest jak blask zorzy porannej, która coraz jaśniej świeci aż do białego dnia.
I dalej Przyp. Sal. 4r 20-22w. Synu mój, zwróć uwagę na moje słowa; nakłoń ucha do moich mów! Nie spuszczaj ich z oczu, zachowaj je w głębi serca. Bo są życiem dla tych, którzy je znajdują, i lekarstwem dla całego ich ciała.

Lekcja III Pismo Święte

NATCHNIENIE I AUTORYTET PISMA ŚWIĘTEGO!

Jak pewnie zauważymy, nasze nauczanie i rozważania zawsze są przede wszystkim oparte na Bożym Słowie. Następna lekcja będzie dotyczyła Pisma Świętego. Oczywiście w ogólnym zarysie. Nasze chrześcijańskie życie, jak i również wzrost duchowy, jest zależne od Bożego Słowa. Mat. 4r. 4w.- A On odpowiadając, rzekł: Napisano: Nie samym chlebem żyje człowiek, ale każdym Słowem, które pochodzi z ust Bożych, I List Piotra 2r. 2w. Jako nowo narodzone niemowlęta, zapragnijcie niesfałszowanego duchowego mleka, abyście przez nie wzrastali ku zbawieniu,

Biblia to greckie słowo, które oznacza księgi. W prostych słowach możemy powiedzieć tak, że jest to zbiór ksiąg napisanych pod natchnieniem Ducha Świętego, napisanych na przestrzeni wieków, przez różnych, natchnionych Duchem Świętym ludzi. Chciejmy tutaj podkreślić wyjątkowość Biblii, jako najcenniejszą księgę na świecie i wpływ tej księgi na dzieje ludzkości i na pojedynczego człowieka.. jako najcenniejsze przesłanie dla ludzkości i jedyne nieomylne świadectwo Bożego zbawczego planu dla każdego człowieka. Dla nas ważnym stwierdzeniem będzie, że Pan Bóg mówi do ludzi poprzez swoje Słowo, Słowo, które jest bezbłędne, absolutnie prawdziwe, godne zaufania i nieomylne.

Od początku w opisie historii stworzenia, widzimy jak Bóg mówi np.

1 Moj. 1r. 3w. -I rzekł Bóg: Niech stanie się światłość. I stała się światłość. Bóg nazwał swoje stworzenia, ale i człowiek otrzymał dar mówienia, możemy to przeczytać , 1 Moj. 2r. 19w.d każda istota żywa miała mieć taką nazwę, jaką nada jej człowiek.

Nasz Pan Jezus ! posługiwał się bardzo często Bożym Słowem, a oto przykład;

Łuk. 24r. 27w. I począwszy od Mojżesza poprzez wszystkich proroków wykładał im, co o nim było napisane we wszystkich Pismach. Celowo wybrałem ten werset, aby zaznaczyć ważną zasadę czytania Biblii. Spotkałem się z poglądem, że do nas skierowany jest tylko Nowy Testament, więc po co zajmować się Starym testamentem, napisanym dla narodu Izraela, w czasach zakonu, ale to właśnie Boże Słowo mówi nam ;

I-wszy Ap Pawła do Kor. 10r. 11w. A to wszystko na tamtych przyszło dla przykładu i jest napisane ku przestrodze dla nas, którzy znaleźliśmy się u kresu wieków. Poznając poprzez biblię historię Izraela, tak naprawdę znajdujemy tam nas samych , nasze zmagania na tym świecie w pielgrzymowaniu do Nieba.

W codziennym użyciu spotkamy się z takimi nazwami Biblii;

A; .Słowo, Słowo Boże, Słowo Pana ,

1Piotr. 1r. 23w; Jako odrodzeni nie z nasienia skazitelnego, ale nieskazitelnego, przez Słowo Boże, które żyje i trwa. 1Piotr. 1r. 25 w. Ale Słowo Pana trwa na wieki. A jest to Słowo, które wam zostało zwiastowane.

B; Słowo Prawdy, Efez. 1r. 1w.- Paweł, z woli Bożej apostoł Chrystusa Jezusa, do świętych w Efezie i wierzących w Chrystusa Jezusa.

C; Słowo Chrystusowe …Kol. 3r. 16w. Słowo Chrystusowe niech mieszka w was obficie; we wszelkiej mądrości nauczajcie i napominajcie jedni drugich przez psalmy, hymny, pieśni duchowne, wdzięcznie śpiewając Bogu w sercach waszych;

A teraz zwróćmy uwagę na cechy Bożego Słowa;

Pismo Święte –Boże Słowo jest natchnione przez samego Pana Boga, jest wyrazem doskonałej mądrości Pana Boga, Bożego charakteru, który to charakter poprzez wiarę w Jezusa Chrystusa, to Boże Słowo kształtuje w nas Duch Święty.

II Tym. 3r. 16-17w. Całe Pismo przez Boga jest natchnione i pożyteczne do nauki, do wykrywania błędów, do poprawy, do wychowywania w sprawiedliwości, Aby człowiek Boży był doskonały, do wszelkiego dobrego dzieła przygotowany.

2. SŁOWO BOŻE jest wieczne;

Ono nigdy nie przeminie jak i Bóg nigdy nie przeminie i jak sam wieczny Bóg, Boże Słowo jest wieczne.

Izaj. 40r. 8w. Trawa usycha, kwiat więdnie, ale słowo Boga naszego trwa na wieki.

(Ps. 119- 89w. Łuk. 21r 33w; Iz. 30r. 8w., I-wszy Pt. 1r. 25w.

Tak więc Słowo Boże jako niezmienne , jest ustalone na zawsze.

Dlaczego? Bo Boże Słowo ma taka samą w sobie naturę jak i Autor Biblii nasz Bóg.

Mal. 3r. 6w.Zaiste Ja, Pan, nie zmieniam się, lecz i wy nie przestaliście być synami Jakuba.

Jan. 10r. 35w. Jeśli nazwał bogami tych, których doszło Słowo Boże (a Pismo nie może być naruszone),,.

Przyp. Sal. 30r. 5-6w. Każde słowo Pana jest prawdziwe. On jest tarczą dla tych, którzy mu ufają.

Nie dodawaj nic do jego słów, aby cię nie zganił i nie uznał za kłamcę.

3. SŁOWO BOŻE JEST PRAWDĄ

Jan 17r. 17w. Poświęć ich w prawdzie twojej; Słowo twoje jest prawdą.

Powinniśmy ufać Bożemu Słowu i polegać na nim w każdej sytuacji.

Ps. 119 89-92w. Panie, słowo twoje trwa na wieki, Niewzruszone jak niebiosa.

Prawda twoja trwa z pokolenia w pokolenie, Ugruntowałeś ziemię i stoi.

Według praw twoich istnieje dotąd, Bo wszystko służy tobie.

Gdyby zakon twój nie był rozkoszą moją, Zginąłbym w niedoli.

(Ps.2:7w; Ps.ll9:160w; Przyp.30r. 5w).

4. SŁOWO BOŻE jest nieomylne , Jest bezbłędne, wiarygodne i autentyczne, dające nadzieję i zachęcające.

Izaj. 55r. 8-13w. Bo myśli moje, to nie myśli wasze, a drogi wasze, to nie drogi moje – mówi Pan, Lecz jak niebiosa są wyższe niż ziemia, tak moje drogi są wyższe niż drogi wasze i myśli moje niż myśli wasze. Gdyż jak deszcz i śnieg spada z nieba i już tam nie wraca, a raczej zrasza ziemię i czyni ją urodzajną, tak iż porasta roślinnością i daje siewcy ziarno, a jedzącym chleb, Tak jest z moim słowem, które wychodzi z moich ust: Nie wraca do mnie puste, lecz wykonuje moją wolę i spełnia pomyślnie to, z czym je wysłałem. Bo z radością wyjdziecie i w pokoju zostaniecie przyprowadzeni. Góry i pagórki wybuchną przed wami okrzykami radości, a wszystkie drzewa polne będą klaskać w dłonie. Zamiast głogu wyrośnie cyprys, zamiast pokrzywy wyrośnie mirt. I będzie to dla Pana chlubą, znakiem wiecznym, który nie zniszczeje. (Iz.34r. 16w. ; Badajcie Pismo Pana i czytajcie: Żadnej z tych rzeczy nie brak, żadna z nich nie pozostanie bez drugiej, gdyż usta Pana to nakazały i jego Duch je zgromadził.

Wszelkie doktryny, komentarze, interpretacje, wyjaśnienia, nauczanie i tradycje powinny być zawsze osadzone w Bożym Słowie i potwierdzone przez Słowa Pisma Świętego. A co za tym idzie powinniśmy Pisma Nowego i Starego Testamentu przyjmować , wierzyć temu Słowu, jak również okazywać posłuszeństwo w naszym codziennym życiu.

Na koniec piękny werset obietnicy Bożej dla Jego dzieci, dla uczni Jezusa Chrystusa.

1 Kor. 2:9-13 9. Głosimy tedy, jak napisano: Czego oko nie widziało i ucho nie słyszało, i co do serca ludzkiego nie wstąpiło, to przygotował Bóg tym, którzy go miłują.

10. Albowiem nam objawił to Bóg przez Ducha; gdyż Duch bada wszystko, nawet głębokości Boże.

11. Bo któż z ludzi wie, kim jest człowiek, prócz ducha ludzkiego, który w nim jest? Tak samo kim jest Bóg, nikt nie poznał, tylko Duch Boży.

12. A myśmy otrzymali nie ducha świata, lecz Ducha, który jest z Boga, abyśmy wiedzieli, czym nas Bóg łaskawie obdarzył.

13. Głosimy to nie w uczonych słowach ludzkiej mądrości, lecz w słowach, których naucza Duch, przykładając do duchowych rzeczy duchową miarę.

Biblię zaczynamy rozumieć tylko wtedy, gdy ma się właściwą wieź z Duchem Świętym, który daje nam zrozumienie biblijnych wersetów i otwiera nasz umysł, a w naszych sercach poświadcza autorytet Bożego słowa. Duch Święty pomaga nam wieść zwycięskie życie i daje moc nad grzechami, nad Szatanem i z duchem tego świata.

Lekcja IV.

O Bogu, naszym Ojcu.
Wiara w istnienie Boga jest podstawową prawdą dla chrześcijanina. Nauczanie i jak i inne zasady duchowych prawd zależą od tej podstawowej prawdy, że Bóg istnieje, i że nagradza- Hebr. 11r. 6w. Bez wiary zaś nie można podobać się Bogu; kto bowiem przystępuje do Boga, musi uwierzyć, że On istnieje i że nagradza tych, którzy go szukają.
Ogrom ludzkości nie wierzy w Jego istnienie, jak również często nauczanie o Panu Bogu jest błędne, wówczas wszystko inne, w co wierzymy, jak żyjemy jest chybione, możemy to nazwać zwiedzeniem. W Piśmie Świętym czytamy, że On istnieje, o czym ucznia Jezusa nie musimy tutaj przekonywać i stwierdza, że tylko głupiec w to nie wierzy. Werset z Biblii Tysiąclecia Ps. 53:2w. Mówi głupi w swoim sercu: Nie ma Boga. Oni są zepsuci, ohydne rzeczy popełniają, nie ma takiego, co dobrze czyni.
Słowo “bóg” oznacza po prostu bóstwo lub bożyszcze. Do określenia fałszywych bogów używamy również tego określenia. Jedyny Bóg, opisany w Słowie Bożym, jest prawdziwą, żyjącą Istotą, Ps. 53:3w. Bóg spogląda z niebios na ludzi, Aby zobaczyć, czy jest kto rozumny, Który szuka Boga.
który ma wiele imion własnych Ps. 68:5w. Śpiewajcie Bogu, grajcie imieniu jego! Torujcie drogę temu, który pędzi na obłokach – – Pan imię jego – radujcie się przed nim!
2 Moj. 3:14-15w. A Bóg rzekł do Mojżesza: Jestem, który jestem. I dodał: Tak powiesz do synów izraelskich: “Jestem” posłał mnie do was!
I mówił dalej Bóg do Mojżesza: Tak powiesz synom izraelskim: Pan, Bóg ojców waszych, Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba posłał mnie do was. To jest imię moje na wieki i tak mnie nazywać będą po wszystkie pokolenia.
2 Moj. 6:3w.Objawiłem się Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi jako Bóg Wszechmocny, lecz imienia mojego “Pan” im nie objawiłem.
Jego imiona odnajdujemy w Biblii ponad 18 tys. razy. Bóg jest jedynym prawdziwym, żywym Bogiem, On jest Najwyższą Istotą, Istotą Doskonałą i Ostateczną. Jest doskonały w mocy, mądrości i dobroci. Jest Stwórcą i Najwyższym Władcą Wszechświata.
JAK POZNAJEMY, ŻE BÓG ISTNIEJE?
Bóg w Swój własny sposób i ze Swojej inicjatywy dał się poznać rodzajowi ludzkiemu. Stało się tak dlatego, że człowiek w swojej własnej mocy, nie jest zdolny poznać Boga. Bóg jest ponad naszymi możliwościami pojmowania. Nie jesteśmy w stanie Go odkryć, o ile sam siebie nam nie objawi.
Żaden ludzki język nie jest wystarczający by opisać Boga… możemy tylko próbować określić, do czego jest podobny. Nie możemy powiedzieć jak wielki jest, gdyż nie jest ograniczony materią lub czasem. Jest nieograniczony. Nie może być w niczym zawarty, gdyż to On mieści w sobie wszystko, co istnieje.
Czy możesz zgłębić tajemnicę Boga albo zbadać doskonałość Wszechmocnego? Wyższa jest niż niebiosa – cóż poczniesz? Głębsza jest niż kraina umarłych -cóż ty wiesz? Jej miara jest dłuższa niż ziemia, a szersza nawet niż morze.
Joba:7-9
Bóg pragnie abyśmy poznali Go i mieli z Nim relację. To dzięki temu, że Go znamy jesteśmy zdolni kochać Go i Mu służyć. Chrystus przyszedł po to, aby objawić nam Boga Ojca. To dzięki Jezusowi Chrystusowi możemy naprawdę poznać Boga i służyć mu.
… i nikt nie zna Syna tylko Ojciec, i nikt nie zna Ojca, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić.
Mat.11r. 27w(b)

Czytając Biblię ze szczerym sercem, człowiek szybko dochodzi do wniosków, że za tą księgą stoi Najwyższa Istota, my wiemy , że przez Swoje Słowo, Pan Bóg chce dotrzeć do zagubionego rodzaju ludzkiego. I dalej— Historia człowieka dowodzi, że istnieje niewidzialna moc rządząca narodami. Tą niewidzialną siłą jest Bóg. Jego prorocy, dzięki mocy Ducha Świętego, przepowiedzieli wiele wydarzeń setki lat wcześniej, zanim się spełniły. Na przykład Tyr zapowiedź zniszczenie Tyru znajdujemy w Księdze Ezechiela 26 rozdział składał się z dwóch różnych części: skalistej fortecy na stałym lądzie nazywanej “Starym Tyrem” i miastem, wybudowanym na małej, skalistej wysepce około 800 metrów od brzegu.
W 332 p.n.e. miasto zdobył władca Macedonii Aleksander III Wielki po siedmiomiesięcznym oblężeniu podczas którego wybudował on groblę łączącą wyspę ze stałym lądem, a kamienie do budowy grobli były użyte ze zniszczonego dokładnie, tak że nie pozostał kamień na kamieniu i tak wypełniło się proroctwo zapowiedziane około 250 lat wcześniej. A patrząc na obecny czas możemy z radością widzieć jak Pan spełnił obietnice daną swojemu ludowi, że z powrotem ich zbierze na jednym miejscu jako państwo Izrael. Bo Boże Słowo jest wieczne a dla nas w Jezusie Chrystusie drogowskazem w tej naszej pielgrzymce do Nieba niezawodnym. Możemy tylko powiedzieć Amen!

Lekcja V. Atrybuty Boga!

By wejść w następny temat o naszym Bogu, musimy podkreślić, że przyjęliśmy i poznajemy Pana Boga poprzez wiarę. Amen? Amen! Potwierdza nam to również Pismo Święte. W liście Ap. Pawła do Hebrajczyków 11r. 6w. “Bez wiary zaś nie można podobać się Bogu; kto bowiem przystępuje do Boga, musi uwierzyć, że On istnieje i że nagradza tych, którzy Go szukają.”
Nasze pojęcie o Bogu decyduje o naszej postawie wobec Niego, tak więc ogromne znaczenie ma to, aby było ono właściwe.

ATRYBUTY BOGA

Poprzez studiowanie atrybutów Boga kształtujemy nasze pojęcie o tym, kim jest nasz Bóg, w którego uwierzyliśmy. Musimy mieć właściwy obraz Boga, gdyż ma to decydujący wpływ na nasz sposób życia. Będzie wpływać na wzorce naszego postępowania, nasze relacje z innymi i nasze postrzeganie siebie. Jestem przekonany, że najcenniejszym pojęciem jakie kiedykolwiek możemy poznać jest pojęcie Boga – Boga, który wszystko stworzył, Boga jako Ojca naszego Pana Jezusa Chrystusa i naszego Niebiańskiego Ojca, a właściwy obraz Świętego Boga ochroni nas przed bałwochwalstwem, przesądami i wypaczeniami, ale i pozwoli nam oddawać Jemu należną chwałę.

1. WIEKUISTY

Nasz Bóg nie jest, tak jak my, ograniczony przez czas. Nie ma początku ani końca. On zawsze był, jest i zawsze będzie. ON JEST ALFA i OMEGA.
I: Ap. Pawła do Tym. 1r. 17w.A królowi wieków, nieśmiertelnemu, niewidzialnemu, jedynemu Bogu, niechaj będzie cześć i chwała na wieki wieków. Amen.
Ps. 90 2w.
Zanim góry powstały, Zanim stworzyłeś ziemię i świat, Od wieków na wieki Tyś jest, o Boże!
Ks. Izajasza. 43r. od 10; do 12; wersetu-Wy jesteście moimi świadkami – mówi Pan – i moimi sługami, których wybrałem, abyście poznali i wierzyli mi, i zrozumieli, że to Ja jestem, że przede mną Boga nie stworzono i po mnie się go nie stworzy. Ja, jedynie Ja, jestem Panem, a oprócz mnie nie ma wybawiciela. Ja zwiastowałem, wybawiałem i opowiadałem, a nie kto inny wśród was, i wy jesteście moimi świadkami – mówi Pan – a Ja jestem Bogiem.

2. SAMOWYSTARCZALNY. Imię Boga- JHWH -JAHWE- JESTEM, KTÓRY JESTEM.

My, aby żyć, potrzebujemy jedzenia, wody i powietrza, światła, ciepła i miłości. Ale inaczej jest z Bogiem. Wszystko co potrzebuje ma w sobie. Jest całkowicie niezależny od niczego, za wyjątkiem samego siebie. Bóg jest niezależny od niczego. Może istnieć bez pomocy czegokolwiek i kogokolwiek. On nie jest taki jak my..
Psalm. 50; od 9 do 12 wersetu- Nie wezmę byka z domu twego ani kozłów z zagród twoich. Mój bowiem jest wszelki zwierz leśny, tysiące zwierząt na górach. Znam wszystkie ptactwo gór i moje jest to, co rusza się na polach. Gdybym łaknął, nie mówiłbym ci o tym, bo mój jest świat i to, co go napełnia.
Bóg posiada to wszystko – wszystko należy do Niego.
II; Ks. Mojż. 3r. od 13; – 14 wersetu; A Mojżesz rzekł do Boga: Gdy przyjdę do synów izraelskich i powiem im: Bóg ojców waszych posłał mnie do was, a oni mnie zapytają jakie jest imię jego, to co mam im powiedzieć? A Bóg rzekł do Mojżesza: JESTEM, KTÓRY JESTEM. I dodał: Tak powiesz do synów izraelskich: “Jestem” posłał mnie do was!
Bóg jest wszystkim czym chce być. Nie jest ograniczony do jednej formy, nie jest ograniczony w żaden sposób. Jest samowystarczalny. Jest tym kim jest. ON po prostu JEST..

3. NIEZMIENNY.

Czy to oznacza, że Bóg nie podlega żadnym zmianom? Możemy tylko powiedzieć-Tak ! nasz Bóg na zawsze jest taki sam. On nie starzeje się ani nie młodnieje, ani też nie zmienia się w jakikolwiek sposób. Jest doskonały. Nie ma w Nim żadnego cienia. Jest niezmiennie dobry.
Hebr. 1r. Od 10; do 12; wersetu.-Tyś, Panie, na początku ugruntował ziemię, i niebiosa są dziełem rąk twoich; one przeminą, ale Ty zostajesz; i wszystkie jako szata zestarzeją się, i jako płaszcz je zwiniesz, i jako odzienie, i prze¬mienione zostaną; ale Tyś zawsze ten sam i nie skończą się lata twoje.
Bóg nie jest człowiekiem, aby nie dotrzymał słowa ani synem człowieczym, aby żałował. Czy On powiada, a nie czyni, i mówi a nie spełnia?
Ks. Mal. 3r. 6w.
Zaiste Ja, Pan, nie zmieniam się, lecz i wy nie przestaliście być synami Jakuba.

4. WSZECHWIEDZĄCY

To jest cudowny fakt dla nas wierzących. Bóg wie wszystko. Jest doskonały w swojej mądrości. Posiada wszelką wiedzę i moc. Nie musiał, tak jak my, niczego się uczyć, gdyż sam stworzył wszystko, przeczytaj (Ks. Izajasza. 2r. 3w, Ks. Joba 37r. 14w,; II Ks. Mojż. 3r. 19w; , List do Rzym. 11r. 33w). Ludzkość mieni się swoją mądrością, ale my zrodzeni z Boga, sami wiemy jak wiele naszych decyzji było beznadziejnie głupich i szkodliwych.
1/ List Ap. Pawła do Kor. 3r. 19w.Albowiem mądrość tego świata jest u Boga głupstwem. Napisano bowiem: On chwyta mądrych w ich własnej chytrości;

Psalm 147 5w. Wielki jest Pan nasz i potężny w mocy, mądrość jego jest niezmierzona.

Psalm 139 od 1; do 6; wersetu Panie, zbadałeś mnie i znasz. Ty wiesz, kiedy siedzę i kiedy wstaję, rozumiesz myśl moją z daleka. Ty wyznaczasz mi drogę i spoczynek, wiesz dobrze o wszystkich ścieżkach moich. Jeszcze bowiem nie ma słowa na języku moim, a Ty, Panie już znasz je całe. Ogarniasz mnie z tyłu i z przodu i kładziesz na mnie rękę swoją. Zbyt cudowna jest dla mnie ta wiedza, zbyt wzniosła bym ją pojął

Nie można zbadać Jego mądrości i wiedzy, które ogromnie przekraczają nasze możliwości pojmowania, dlatego Bóg w swoim Bożym Słowie, umieścił tylko to, co jesteśmy w stanie zrozumieć, pojąć, jak również tylko to, co jest nam potrzebne, aby Go poznać, poznać Jego plany stworzenia ale i upadku ludzi oraz planu odkupienia ludzkości w swoim Synu Jezusie Chrystusie.

5. WSZECHOBECNY

Bóg jest obecny wszędzie. Jest równocześnie w każdym miejscu. On nie jest ograniczony przestrzenią, czasem, możliwościami, tak jak my. Jest nieograniczony. Oznacza to, że wszyscy możemy przyjść do Niego o każdej porze i na każdym miejscu. Możemy mieć z Nim społeczność zawsze i wszędzie. Zawsze jesteśmy w zasięgu Jego wzroku, to ważne, i dobre dla dzieci Bożych, świadomość Jego obecności i to, że zawsze jesteśmy widoczni dla Pana Boga, zawsze!
Ps. 139 od 7; do 12; wersetu
Dokąd ujdę przed Duchem Twoim? I dokąd przed obliczem Twoim ucieknę?
Jeśli wstąpię do nieba, Ty tam jesteś, A jeśli przygotuję sobie posłanie w krainie umarłych, I tam jesteś. Gdybym wziął skrzydła rannej zorzy i chciał spocząć na krańcu morza.
Nawet tam prowadziłaby mnie ręka Twoja, Dosięgłaby mnie prawica Twoja.
A gdybym rzekł: Niech ciemność mnie ukryje i nocą się stanie światło wokoło mnie,
To i ciemność nic nie ukryje przed Tobą, A noc jest jasna jak dzień, Ciemność jest dla Ciebie jak światło.
Ks. Jer. 23r. 23w i 24w. Czy jestem Bogiem tylko z bliska – mówi Pan – a nie także Bogiem z daleka? Czy zdoła się kto ukryć w kryjówkach, abym Ja go nie widział • mówi Pan. Czy to nie Ja wypełniam niebo i ziemię? – mówi Pan.
Przeczytaj również: Ks. Iz. 6r. 3w; 66r. 1w ; Ps.l39/ od 7; do 12; Dzieje Ap. 17r. od 34; – 28; wersetu.

6. WSZECHMOCNY

Bóg ma wszelką moc. Nigdy nie jest zmęczony czy znużony. Jego moc jest nieograniczona, możemy do Boga zwracać, we wszelkich sprawach, bo tylko Bóg ma nieograniczone możliwości i jest jedyny tak potężny. Przeczytaj (Mat. 19r. 26w;. I; Mojż. 17r. 1w. Obj. 19r. 6w).

Hebr. 1r. od 1; – 4; wersetu
Wielokrotnie i wieloma sposobami przemawiał Bóg dawnymi czasy do ojców przez proroków; ostatnio, u kresu tych dni, przemówił do nas przez Syna, którego ustanowił’ dziedzicem wszechrzeczy, przez którego także wszechświat stworzył. On, który jest odblaskiem chwały i odbiciem jego istoty i podtrzymuje wszystko słowem swojej mocy, dokonawszy oczyszczenia z grzechów zasiadł po prawicy majestatu na wysokościach i stał się o tyle możniejszym od aniołów, o ile znamienitsze od nich odziedziczył imię.
Ks. Job. 42r. 2w Wiem, że Ty możesz wszystko i że żaden Twój zamysł nie jest dla Ciebie niewykonalny.

Obj. 15r. 3w. I śpiewali pieśń Mojżesza, sługi Bożego, i pieśń Baranka, mówiąc: Wielkie i dziwne są dzieła twoje, Panie, Boże Wszechmogący; sprawiedliwe są drogi twoje, Królu narodów.

7. ŚWIĘTY

Bóg jest całkowicie czysty i święty. Święty tzn. przede wszystkim oddzielony od jakiekolwiek formy zła. Jest wolny od grzechu, wolny od ciemności i wolny od wszelkiego zła. On jest Święty! Święty! Święty. Jego drogi są czyste i święte. Właśnie dlatego nie może ścierpieć żadnego grzechu. Grzech jest przeciwny Jego naturze.

Obj. 15r. 4w. Któż by się nie bał ciebie, Panie, i nie uwielbił imienia twego? Bo Ty jedynie jesteś święty, toteż wszystkie narody przyjdą i oddadzą ci pokłon, ponieważ objawiły się sprawiedliwe rządy twoje.
Przeczytaj również: II Ks. Mojż.l5:l; Ks. Iz.6:3; Ps.89:35; Ps.l45:17; III Mojż. 19:2; I Pt.l:16.

8. MIŁUJĄCY

Bóg jest miłością. Miłość jest doskonałą naturą Boga. On nie tylko ma miłość, lecz sam jest miłością. Są trzy cechy opisujące Boga: pierwsza – Bóg jest Duchem (Jan 4r. 24w); druga – Bóg jest światłością (1 Jan. 1r. 5w); trzecia – Bóg jest miłością 1 Jan. 4r. 16w. A myśmy poznali i uwierzyli w miłość, którą Bóg ma do nas. Bóg jest miłością, a kto mieszka w miłości, mieszka w Bogu, a Bóg w nim,
Jest to miłość odmienna od tego co ludzie nazywają “miłością”; Boża miłość jest nieograniczona i nie zależy od niczego. Istnieje sama z siebie, jest wolna od wpływów i nie można na nią zasłużyć. Bóg, z własnej woli, postanowił kochać człowieka miłością AGAPE [szczególny rodzaj bezwarunkowej miłości Boga do człowieka, która jest zdolna do samo poświęcenia Boga w celu odkupienia grzechów człowieka i wyzwolenia go z mocy szatana.] Jego miłość jest wieczna (Jer. 31r. 3w; Ef. 1r. od 4; – 5; wersetu i 3r. 19w).
1 Jan. 4r. od 7; – 12; wersetu
Umiłowani, miłujmy się nawzajem, gdyż miłość jest z Boga i każdy, kto miłuje, z Boga się narodził i zna Boga. Kto nie miłuje, nie zna Boga, gdyż Bóg jest miłością. W tym objawiła się miłość Boga do nas, iż Syna swego jednorodzonego posłał Bóg na świat, abyśmy przezeń żyli. Na tym polega miłość, że nie myśmy umiłowali Boga, lecz że On nas umiłował i posłał Syna swego jako ubłaganie za grzechy nasze. Umiłowani, jeżeli Bóg nas tak umiłował, i myśmy powinni nawzajem się miłować. Boga nikt nigdy nie widział; jeżeli nawzajem się miłujemy, Bóg mieszka w nas i miłość jego doszła w nas do doskonałości.

9. STWÓRCA

Bóg jest stworzycielem wszystkiego. Bez Niego nie byłoby w ogóle niczego. Jedno z najważniejszych spostrzeżeń dotyczących Bożego stworzenia jest fakt, że człowiek jest Jego-Boga arcydziełem. Człowiek jest koroną stworzenia, ponieważ został stworzony na obraz i podobieństwo Boga (I; Ks. Mojż. 1r. od 26; – 27; wersetu. V; Ks. Mojż. 32r. 6w 15w i 18w, Ks. Job. 33r. 4w; Ps. 100/ 3w; Ps. 8/ od 6; – 8; Obj. 10r 6w).

I; Ks. Mojż. 1r. 1w. Na początku stworzył Bóg niebo i ziemię.
Ps. 8/ 4w Gdy oglądam niebo twoje, dzieło palców twoich, księżyc i gwiazdy, które Ty ustanowiłeś.
Ps. 33/ 63w. Słowem Pana uczynione zostały niebiosa, a tchnieniem ust jego całe wojsko ich.
Hebr. 11r. 3w Przez wiarę poznajemy, że świat został ukształtowany słowem Boga, tak iż to, co widzialne, nie powstało ze świata zjawisk.

Lekcja VI. Znaczenie Bożych Imion!

KIM JEST NASZ BÓG! OJCIEC W NIEBIE.

ZNACZENIE BOŻYCH IMION na podstawie Pisma Świętego.

“w mentalności Hebrajczyka poznać imię znaczyło poznać rzeczywistość oznaczaną tym imieniem, tym bardziej, jeżeli jest nią osoba. Imię pełniej objawia tę osobę. Zależność ta była tak mocna, że niejednokrotnie wyraz imię (hebr. szem) mógłby być używany zamiennie z terminami: osoba, osobowość. Fakt ten wskazuje, że imię objawia osobę, mówi o jej tożsamym istnieniu. Być bez imienia to tyle, jakby nie istnieć. Nadanie zaś imienia znaczy nie tylko wyróżnienie spośród innych jednostek czy rodzajów, lecz przede wszystkim ukonkretnienie tożsamego istnienia. Stąd też troska Izraela o znajomość imienia swojego Boga była dyktowana potrzebą bliższego poznania Bożego istnienia.”

The New International Dictionary of New Testament Theology, II, 649.

1. EL-ELYON – Najwyższy Bóg (I; Mojż. 14r. 18w). Melchizedek zaś, król Salemu, wyniósł chleb i wino. A był on kapłanem Boga Najwyższego.
(2 Sam. 22r. 14w). Pan zagrzmiał z nieba, Najwyższy wydał głos z siebie,

2.EL-ROI Bóg, który widzi; Wszechwiedzący (I Mojż.16r. 13-14w). I nazwała Pana, który mówił do niej: Tyś Bóg, który mnie widzi, bo mówiła: Wszak oglądałam tutaj tego, który mnie widzi!

3.EL-SZADDAI – Bóg, który jest wystarczający; Wszechmogący (I; Mojż. 17r. 1w). A gdy Abram miał dziewięćdziesiąt dziewięć lat, ukazał się Pan Abramowi i rzekł do niego: Jam jest Bóg Wszechmogący, trwaj w społeczności ze mną i bądź doskonały!

4.EL-OLAMBóg Wiekuisty ; Nieśmiertelny (I Mojż.21:33). Abraham zaś zasadził tamaryszek w Beer-Szebie i wzywał tam imienia Pana, Boga Wiekuistego.

5. ELOAHJedyny Bóg (V Moj. 6r.4w). Słuchaj, Izraelu! Pan jest Bogiem naszym, Pan jedynie!

6. EL-GIBBORPotężny Bóg (Ks. Izajasza 9r. 5w; Albowiem Dziecię nam się narodziło, Syn został nam dany, na Jego barkach spoczęła władza. Nazwano Go imieniem: Przedziwny Doradca, Bóg mocny!, Odwieczny Ojciec, Książę Pokoju.

7. ELOHIM-ELYONBóg; Najwyższy (Ks. Joba 36r. 22w. Oto Bóg jest Najwyższy w mocy swojej, któż tak nauczyć może jako on? (BG)

8. ELOHIM-SABOATH- Bóg Zastępów; Wszechmocny ! Izaj. 10:23 Gdyż, jak jest postanowione, Wszechmocny, Pan Zastępów dokona zagłady na całej ziemi.
Pan Zastępów jest z nami, Warownym grodem jest nam Bóg Jakuba. Sela.

9. ADONAI- Pan , Właściciel i Władca wszystkiego. Ps. 147:5-6 Wielki jest Pan nasz i potężny w mocy, Mądrość jego jest niezmierzona. Pan podnosi pokornych, Bezbożnych do ziemi poniża.
Ps. 86:5 Ty bowiem, Panie, jesteś dobry i przebaczasz, I jesteś wielce łaskawy dla wszystkich, którzy cię wzywają. Oz. 12:6 Pan, Bóg Zastępów, Pan imię jego.

10. IMMANUEL-EL- Bóg z nami (Iz.7:14; Dlatego sam Pan da wam znak: Oto panna pocznie i porodzi syna, i nazwie go imieniem Immanuel.Mat. 1:23 Oto panna pocznie i porodzi syna, i nadadzą mu imię Immanuel, co się wykłada: Bóg z nami.

11. JHWH-JEHOWAH – Ja Jestem (II Mojż. 3:14-15) “Jestem, który jestem” – istniejący sam z siebie (Ks. Iz. 26r. 4w). W owym dniu tę pieśń śpiewać będą w ziemi judzkiej: Mamy miasto potężne; dla ocalenia wzniósł On wały obronne i baszty.
Ps.83 19w). Niech wiedzą, że Ty jedynie, który masz imię Pana, Jesteś Najwyższym ponad całym światem.

12. JEHOWAH-ELOHIM Pan Bóg, Stwórca-Odkupiciel (I; Mojż. 2r. 4w). Takie były dzieje nieba i ziemi podczas ich stworzenia. W dniu, kiedy Pan Bóg uczynił ziemię i niebo,
Izaj. 45r. 12w. Ja uczyniłem ziemię i stworzyłem na niej ludzi, moje ręce rozciągnęły niebiosa i Ja daję rozkazy wszystkiemu ich wojsku.

13. JEHOWAH-ELOHIM-SABOATH – Pan Bóg Zastępów to jest zastępów niebieskich i stworzenia.
Ps. 84 4w. Nawet wróbel znalazł domek, A jaskółka gniazdo dla siebie, Gdzie składa pisklęta swoje: Tym są ołtarze twoje, Panie zastępów, Królu mój i Boże mój!

14. ADONAI-JEHOWAH-SABOATH – Pan i Władca Zastępów . Ps.69r. 7w. Niech się nie zawiodą z mego powodu Ci, którzy cię oczekują, Boże, Panie Zastępów! Niech przeze mnie nie okryją się hańbą Ci, którzy cię szukają, Boże Izraela! 1/ Tym. 6r. 15w. Które we właściwym czasie objawi błogosławiony i jedyny Władca, Król królów, Pan panów.

15. JEHOWAH JIREH!- Pan, który zaopatruje (I Mojż.22:14). I; Moj. 22r. 14w. I nazwał Abraham to miejsce: Pan zaopatruje. Dlatego mówi się po dziś dzień: Na górze Pana jest zaopatrzenie.

16. JEHOWAH-RAPHA! -Pan, który uzdrawia (II; Mojż. l5r 26w). I rzekł: Jeżeli pilnie słuchać będziesz głosu Pana, Boga twego, i czynić będziesz to, co prawe w oczach jego, i jeżeli zważać będziesz na przykazania jego, i strzec będziesz wszystkich przepisów jego, to żadną chorobą, którą dotknąłem Egipt, nie dotknę ciebie, bom Ja, Pan, twój lekarz.

17. JEHOWAH-NISSI!- Pan moim sztandarem (II; Mojż. l7r 15w). Potem zbudował Mojżesz ołtarz i nazwał go: Pan sztandarem moim!

18. JEHOWAH-KANNA! – Pan, który jest zazdrosny! (II; Moj. 34R. 14) Gdyż nie będziesz się kłaniał innemu bogu. Albowiem Pan, którego imię jest “Zazdrosny”, jest Bogiem zazdrosnym.

19.JEHOWAH-MKADDESKUM! – Pan, który uświęca! (III; Mojż.22r. 32w.Nie będziecie bezcześcić świętego imienia mojego, abym byt uświęcony pośród synów izraelskich; Jam jest Pan, który was
uświęcam,

20. JEHOWAH-SZALOM! – Pan naszym pokojem (Ks. Sędz.6r 24w). I zbudował tam Gedeon ołtarz Panu, i nazwał go: “Pan jest pokojem”. Jest on jeszcze do dnia dzisiejszego w Ofrze abiezerejskiej.

21. JEHOWAH-SZAPHAT!- Pan jest sędzią (Ks. Sędz .11r. :27w). Ja w niczym ci nie zawiniłem, lecz ty źle postępujesz wobec mnie, wszczynając ze mną wojnę; niech Pan, Sędzia, rozsądzi dzisiaj między synami izraelskimi i Ammonitami.

22. JEHOWAH-SABOATH! – Pan Zastępów (2 Sam. 5r. 10w). I wzrastał Dawid w potęgę, a Pan, Bóg Zastępów, był z nim.

23. JEHOWAH-ELYON! – Najwyższy Pan (Ps.7 18w). A gwałt spadnie na ciemię jego. Sławić będę Pana według sprawiedliwości jego I opiewać będę imię Pana Najwyższego.

24. JEHOWAH-RAAH! JEHOWAH-ROI!Pan moim pasterzem (Ps.23 1w).Psalm Dawidowy. Pan jest pasterzem moim, Niczego mi nie braknie.Jan. 10:11 Ja jestem dobry pasterz. Dobry pasterz życie swoje kładzie za owce.

25. JEHOWAH-HASENA! – Pan, który nas uczynił (Ps.95 6w). Pójdźcie, pokłońmy się i padnijmy na twarz! Klęknijmy przed Panem, który nas uczynił!
Ps. 100:3 Wiedzcie, że Pan jest Bogiem! On nas uczynił i do niego należymy, Myśmy ludem jego i trzodą pastwiska jego.

26. JEHOWAH-GIBBOR! – Pan potężny (.Ks. Job. 36r. 5w). Oto Bóg jest potężny, lecz nikim nie gardzi; potężny siłą i sercem. (Ps.147 5w). Wielki jest Pan nasz i potężny w mocy, Mądrość jego jest niezmierzona.

27. JEHOWAH-TISDKENU! – Pan sprawiedliwością naszą (Ks. Jer.23r. 6w). Za jego dni Juda będzie wybawiony, a Izrael będzie bezpiecznie mieszkał; a to jest jego imię, którym go zwać będą: Pan sprawiedliwością naszą.

28. JEHOWAH-SZAMMAH! Pan jest tam; Wszechobecny (Ks. Ez. 48r. 35w) Obwód miasta wynosi osiemnaście tysięcy łokci. A nazwa miasta będzie od dziś brzmieć: Pan tam mieszka.

Wszystkie te imiona odkrywają kim jest nasz Bóg. Odkrywają Jego naturę oraz to jak bardzo chce być obecny w naszym codziennym życiu. Jest kochającym Bogiem, który troszczy się o tych, którzy chcą przyjąć Jego hojność.

LEKCJA VII ! Wcielenie Jezusa!

Dlaczego wcielenie Jezusa Chrystusa było konieczne?

Wcielenie (łac. incarnatio) – termin teologiczny, którym w chrześcijaństwie określa się przyjęcie przez Jezusa Chrystusa ludzkiej natury przez narodzenie z Marii. Dokonało się ono podczas zwiastowania mocą Ducha Świętego. Łuk. 1r. 35w. I odpowiadając anioł, rzekł jej: Duch Święty zstąpi na ciebie i moc Najwyższego zacieni cię. Dlatego też to, co się narodzi, będzie święte i będzie nazwane Synem Bożym.
Nauka o wcieleniu jest obecna w głównych wyznaniach chrześcijańskich, uznających bóstwo Chrystusa i jako Syna Bożego – drugiej Osoby Trójcy Świętej.
Jezus Chrystus stał się prawdziwym Bogiem i prawdziwym człowiekiem: występują w nim jednocześnie dwie natury (ludzka i boska) zjednoczone w unii osobowej, co określa się jako Tajemnicę Wcielenia.(patrz dodatek;)

Tak więc „wcielenie” oznacza, że Bóg stał się człowiekiem. Przyjął On ludzkie ciało poprzez dziewicze narodziny. Bóg stał się człowiekiem przez proces wcielenia co proroczo pokazuje nam szczególnie werset z Ks. Izajasza 7r.14w; a potwierdzają wersety z Ew. Łuk. Lr. 26-35w; List do Rzym. 9r. 3,5w; a także I List do Tym. 3r. 16w); Bo bezsprzecznie wielka jest tajemnica pobożności: Ten, który objawił się w ciele, Został usprawiedliwiony w duchu, Ukazał się aniołom, Był zwiastowany między poganami, Uwierzono w niego na świecie, Wzięty został w górę do chwały.

1. Grzech człowieka.
Kiedy człowiek zgrzeszył przeciwko Bogu, zaczął automatycznie podlegać karze śmierci (I Ks. Mojż. 2r. 16-17w). Musiał umrzeć, ponieważ zapłatą za grzech jest śmierć – wieczne potępienie i oddzielenie od Boga (I List do  Kor. l5r. 21w; List do  Rzym.5r. 12-21w).
2. Beznadziejność człowieka.
Człowiek potrzebował wybawiciela – kogoś kto uwolni go z mocy śmierci, kogoś, kto zająłby jego miejsce kary. Niestety, nie było nikogo zdolnego i uprawnionego do tego zadania, gdyż cała ludzkość, narodzona z Adama odziedziczyła jego grzeszną naturę. Wszyscy potrzebowali zbawiciela, gdyż człowiek z natury, a nie z praktyki jest grzesznikiem. Grzeszymy przeciwko Bogu, ponieważ urodziliśmy się grzesznikami. Człowiek desperacko i rozpaczliwie potrzebuje zbawiciela – doskonałej bezgrzesznej osoby (I List do Tym. 2r. 5,6w; List do . Rzym. 5r. 19w; Ps.51 l-5w; Ps. 58 4w; Ks. Izajasza 53r. 6w; List do Rzym.5r. 10-12w).
Pełnię wołania człowieka oddaje Psalm Dawidowy, gdy prorok przyszedł do króla narodu Izraela, Dawida.
Ps.51:3-13
Zmiłuj się nade mną, Boże, według łaski swojej, według wielkiej litości swojej zgładź występki moje! Obmyj mnie zupełnie z winy mojej i oczyść mnie z grzechu mego! Ja bowiem znam występki swoje i grzech mój zawsze jest przede mną. Przeciwko tobie samemu zgrzeszyłem i uczyniłem to, co złe w oczach twoich, abyś okazał się sprawiedliwy w wyroku swoim, czysty w sądzie swoim. Oto urodziłem się w przewinieniu i w grzechu poczęła mnie matka moja. Oto miłujesz prawdę chowaną na dnie duszy i objawiasz mi mądrość ukrytą. Pokrop mnie hizopem, a będę oczyszczony; obmyj mnie, a ponad śnieg bielszy się stanę. Daj, bym usłyszał radość i wesele, niech się rozradują kości, które skruszyłeś! Zakryj oblicze swoje przed grzechami moimi, zgładź wszystkie winy moje. Serce czyste stwórz we mnie, o Boże, a ducha prawego odnów we mnie! Nie odrzucaj mnie od oblicza swego i nie odbieraj mi swego Ducha Świętego!
3. Boża sprawiedliwość.
Człowiek nie miał nadziei; potrzebował, aby ktoś, kto nie pochodzi z rodu Adama, zainterweniował. Bóg zainterweniował. Dlaczego? Bóg jest Bogiem sprawiedliwym. Chociaż kochał człowieka, nie mógł zignorować grzechu. Nie mógł zbeszcześcić własnej świętości. To musiało być załatwione, lecz ktoś musiał zapłacić cenę i już w I Księdze Mojżeszowej Bóg pokazuje rozwiązanie tego tragicznego problemu. Kiedy Adam i Ewa zgrzeszyli i ukryli się, to Adam pierwszy wymyślił religię, cielesne rozwiązanie, spletli sobie opaski z liści figowych. Bóg natomiast wskazał na swoje rozwiązanie; 1 Moj. 3r. 21w. I uczynił Pan Bóg Adamowi i jego żonie odzienie ze skór, i przyodział ich.
Zauważmy jedno, aby ich przyodziać w skórę, musiało wcześniej zginąć zwierzę, co bardzo uważnie zaobserwował narodzony syn z Adama i Ewy-Abel, (pewnie z opowieści swego ojca Adama), i tak Abel złożył ofiarę miłą Bogu, 1 Ks. Moj. 4r. 4w. Abel także złożył ofiarę z pierworodnych trzody swojej i z tłuszczu ich. A Pan wejrzał na Abla i na jego ofiarę. I w tym okryciu ze skór widzimy miłość Boga do człowieka.

4. Boża miłość.
Tylko Bóg, dzięki swojej łasce i miłości, mógł zbawić człowieka, lecz tylko doskonały Bóg- Człowiek- Drugi Adam z Nieba-Jezus, zająć nasze miejsce, musiał stać się człowiekiem, jednym z nas. Śmierć Chrystusa na krzyżu jest dla nas wyraźnym przesłaniem, że Bóg nie może pogwałcić swojego własnego, doskonałego charakteru. Jednak nade wszystko objawia swoją wielką miłość, która skłoniła Go aż do tego, że w zastępstwie rodzaju ludzkiego osądził Swojego jedynego Syna (I List Pt. 2r. 22w; I List Jana 3r. 5w; II List do Kor. 5r. 21w).

Dodatek;
1. Unia osobowa (unia hipostatyczna) – termin teologiczny określający, w ramach części wyznań chrześcijańskich, związek boskiej i ludzkiej natury Jezusa Chrystusa po wcieleniu. Dogmatyczne orzeczenie w tej sprawie wydał w 451 roku Sobór Chalcedoński. Według orzeczeń soboru należy wyznawać, że Jezus Chrystus będąc jedną osobą posiada dwie natury oraz dwie wole, a ich zjednoczenie dokonało się:
1. bez zmiany natur (immutabiliter gr.atreptos) to znaczy spotkanie ze sobą natury boskiej i ludzkiej w Jezusie Chrystusie nie zmieniło w żaden sposób ani ludzkiej, ani boskiej natury. Każda pozostała sobą z właściwymi dla siebie właściwościami.
2. bez zmieszania (inconfuse gr.asynchytos) to znaczy obydwie natury Jezusa Chrystusa po zjednoczeniu nie uległy pomieszaniu ze sobą. Nie powstała więc jakaś trzecia bosko-ludzka natura. Pozostały dwie odrębne natury, boska i ludzka, a każda z nich zachowała specyficzne dla siebie właściwości.
3. bez rozdzielenia (indivise gr.adairetos) to znaczy mimo obecności dwóch natur w Jezusie Chrystusie po wcieleniu nie było dwóch osób, lecz jedna Jezusa Chrystusa w której spotkało się ze sobą bóstwo i człowieczeństwo. Nie wolno, więc rozdzielać Jezusa Chrystusa Boga od Jezusa Chrystusa człowieka.
4. bez rozłączenia (inseparabiliter gr.achoristos) to znaczy, że po wniebowstąpieniu Jezusa Chrystusa natura ludzka nie odłączyła się od boskiej. Tak więc Jezus Chrystus również po wniebowstąpieniu pozostał w pełni Bogiem i w pełni człowiekiem.
Pierwsze dwa określenia skierowane są przeciwko nauce Eutychesa, kolejne dwa przeciwko nauczaniu Marcelego z Ancyry.
Sobór Chalcedoński charakteryzując zjednoczenie natur w Jezusie Chrystusie używa określeń negatywnych chcąc podkreślić tajemnicę tego zjednoczenia. Sobór ten podkreśla także, że Jezus Chrystus jest współistotny Bogu Ojcu co do bóstwa i świętości, a nam co do człowieczeństwa, podobny nam we wszystkim, ale co trzeba podkreślić z całą stanowczością- oprócz grzechu.

Lekcja VII. Część I. Jezus Chrystus.

Jezus Chrystus.
Zanim narodziłem się na nowo, moje skojarzenia z Jezusem Chrystusem, dotyczyły tylko serca Pana Jezusa, a dokładnie Kultu Najświętszego Serca Pana Jezusa, kojarzony z obrazkami ukazującą jakąś postać z widocznym świetlany sercem, oplecione koroną cierniową, promieniującym jasnym światłem lub serce to było krwawiące. Dzisiaj mogę powiedzieć za apostołem Pawłem z 2-go Listu do Koryntian 5r.16-17w. Dlatego już odtąd nikogo nie znamy według ciała; a jeśli znaliśmy Chrystusa według ciała, to teraz już nie znamy. Tak więc, jeśli ktoś jest w Chrystusie, nowym jest stworzeniem; stare przeminęło, oto wszystko stało się nowe. Po moim nawróceniu się szybko pojąłem, że był to fałszywy obraz Pana Jezusa Chrystusa, moje cielesne poznanie Jezusa było cieniem tego kim jest naprawdę Pan Jezus Chrystus, który jest Panem panów i Królem królów. Mój Pan i mój Bóg! Ciekawym wówczas dla mnie było odkrycie, że Jezus Chrystus był Żydem. Może i stąd moja miłość do narodu Izraela.
Ale zacznijmy lekcje. Pan Jezus Chrystus posiada wszystkie atrybuty Boże j podane w lekcji V, i teraz w skrócie zobaczmy co mówi na ten temat Pismo Święte: Wskazuje nam na;

1. Odwieczność Jezusa Chrystusa , Ew. Jana. 8r. 58w. Odpowiedział im Jezus: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, pierwej niż Abraham był, Jam jest.

2. Wieczny! Jezus Chrystus wczoraj i dziś, ten sam i na wieki , List Ap. Pawła do Hebrajczyków 13r. 8w.
Pan Jezus Chrystus jest stworzycielem wszystkiego co istnieje i podtrzymuje to przy życiu i chroni;
List do Kolosan 1r. 13-19w. Który nas wyrwał z mocy ciemności i przeniósł do Królestwa Syna swego umiłowanego, W którym mamy odkupienie, odpuszczenie grzechów, On jest obrazem Boga niewidzialnego, pierworodnym wszelkiego stworzenia, Ponieważ w nim zostało stworzone wszystko, co jest na niebie i na ziemi, rzeczy widzialne i niewidzialne, czy to trony, czy panowania, czy nadziemskie władze, czy zwierzchności; wszystko przez niego i dla niego zostało stworzone. On też jest przed wszystkimi rzeczami i wszystko na nim jest ugruntowane, On także jest Głową Ciała, Kościoła; On jest początkiem, pierworodnym z umarłych, aby we wszystkim był pierwszy, Ponieważ upodobał sobie Bóg, żeby w nim zamieszkała cała pełnia boskości

3. Jezus Chrystus-Wszechwiedzący ; Ew. Jana. 2r. 24-25w Ale sam Jezus nie miał do nich zaufania, bo przejrzał wszystkich i od nikogo nie potrzebował świadectwa o człowieku; sam bowiem wiedział, co było w człowieku. Ew. Łukasza 5r. 22w. A Jezus poznał myśli ich i odpowiadając, rzekł do nich: Cóż to rozważacie w sercach waszych?

4. Jezus Chrystus-Wszechmogący! List do Filipian 2r. 9-11w. Dlatego też Bóg wielce go wywyższył i obdarzył go imieniem, które jest ponad wszelkie imię, Aby na imię Jezusa zginało się wszelkie kolano na niebie i na ziemi, i pod ziemią i aby wszelki język wyznawał, że Jezus Chrystus jest Panem, ku chwale Boga Ojca. Ew. Łukasza 7r. 13-16w. A gdy ją Pan zobaczył, użalił się nad nią i rzekł do niej: Nie płacz, I podszedłszy, dotknął się noszy, a ci, którzy je nieśli, stanęli. I rzekł: Młodzieńcze, tobie mówię: Wstań, I podniósł się zmarły, i zaczął mówić. I oddał go jego matce. Wtedy lęk ogarnął wszystkich, i wielbili Boga, mówiąc: Prorok wielki powstał wśród nas i Bóg nawiedził lud swój.

5. Jezus Chrystus-nasz Zbawiciel ; Przebacza grzechy, Ew. Jana. 4r. 42w. I mówili do niewiasty: Wierzymy już nie dzięki twemu opowiadaniu; sami bowiem słyszeliśmy i wiemy, że ten jest prawdziwie Zbawicielem świata. Mar. 2:5w. A Jezus, ujrzawszy wiarę ich, rzekł paralitykowi: Synu, odpuszczone są grzechy twoje.

6. Dawca życia; Ew . Jana. 10r. 28w. I Ja daję im żywot wieczny, i nie giną na wieki, i nikt nie wydrze ich z ręki mojej.

7. Jezus Chrystus- nasz Jedyny Pośrednik ! pomiędzy człowiekiem a Panem Bogiem. I List do Tym. 2r. 5-6w. Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus, Który siebie samego złożył jako okup za wszystkich, aby o tym świadczono we właściwym czasie. Ew. Jana. 14r. 6w. Odpowiedział mu Jezus: Ja jestem droga i prawda, i żywot, nikt nie przychodzi do Ojca, tylko przeze mnie.

8. Jezus Chrystus-nasz Król! Objawienie Jana. 19r. 16w. A na szacie i na biodrze swym ma wypisane imię: Król królów i Pan panów. I List do Tym. 6r. 15w. Które we właściwym czasie objawi błogosławiony i jedyny władca, Król królów, Pan panów,
9. Pan Jezus-Najwyższy Kapłan ! List do Hebrajczyków. 4r. 14-16w. Mając więc wielkiego arcykapłana, który przeszedł przez niebiosa, Jezusa, Syna Bożego, trzymajmy się mocno wyznania. 15. Nie mamy bowiem arcykapłana, który by nie mógł współczuć ze słabościami naszymi, lecz doświadczonego we wszystkim, podobnie jak my, z wyjątkiem grzechu. 16. Przystąpmy tedy z ufną odwagą do tronu łaski, abyśmy dostąpili miłosierdzia i znaleźli łaskę ku pomocy w stosownej porze.
Cóż kochani, na takie wersety możemy powiedzieć -Amen!

Lekcja VII. Część II. Boskość Jezusa Chrystusa.

Nowy Testament powstał w I wieku Zajrzyjmy do niego, a przekonamy się sami, że Pan Jezus jest w nim zwany Bogiem (gr. theos) przynajmniej siedem razy, a także wielokrotnie zwany jest „Panem” (gr. kyrios) w boskim sensie tego słowa. Oto co apostoł Paweł napisał w połowie I wieku o Jezusie Chrystusie: „W Nim mieszka cieleśnie cała pełnia boskości” (List do Kolosan 2r. 9w), przy czym słowo „boskość” (gr. theotes) oznacza tu Boga w absolutnym sensie. Paweł, mógł użyć słowa theiotes, odnoszącego się do samych przymiotów Bożych (List do Rzymian 1r. 20w), ale wybrał słowo theotes, odnoszące się do natury Bożej. Napisał też, że Pan  Jezus, który „był w postaci Bożej” List do (Filipian 2r 6w). Wyrażenie „w postaci” (gr. morphe) oznacza posiadanie natury Bożej, a nie podobieństwo do niej, które można było oddać innym słowem (gr. schema). Paweł napisał też o Jezusie: „Ten jest ponad wszystkim, Bóg błogosławiony na wieki” (List do Rzymian 9r. 5w), a także: „…oczekując błogosławionej nadziei i objawienia się chwały wielkiego Boga i Zbawiciela naszego, Jezusa Chrystusa, który wydał samego siebie za nas” (List do Tytusa 2r. 11-14w). Wyrażenie „Wielki Bóg, Zbawiciel nasz” odnosi się bez wątpienia do Jezusa, gdyż w języku greckim istniała reguła, według której ilekroć występują dwa rzeczowniki w tym samym przypadku połączone spójnikiem „i” (gr. kai), a tylko pierwszy z nich jest poprzedzony rodzajnikiem, wówczas obydwa odnoszą się zawsze do tej samej osoby. Podobnego wyrażenia użył apostoł Piotr, pisząc: „Do tych, którzy dzięki sprawiedliwości Boga naszego i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa” II List Piotra 1r. 1w). Wspomniana struktura gramatyczna dowodzi, że Piotr także uważał Jezusa za „Boga naszego i Zbawiciela”.
Co mówił Pan Jezus o  samym sobie?
Jezus Chrystus wybaczał grzechy, co jest atrybutem Bożym (Ew. Mateusza 9r. 2-6w; Ew.  Łukasza 7r. 47-48w). Zapowiedział także, że przyjdzie jako Sędzia (Ew. Mateusza 25r. 31-46w). Pan Jezus używał wobec siebie imienia Bożego , np. powiedział: „Pierwej niż Abraham był, Jam jest” (Ew. Jana 8r. 58w). Nie chodziło tylko o to, że istniał przed Abrahamem, gdyż wtedy powiedziałby „Byłem” (gr. Ego En). Użył zwrotu Ego Eimi, które poprawnie tłumaczy się „Jestem”, a nie „Byłem”. Jezus użył go w absolutnym sensie, bez rzeczownika określającego, który pojawia się w porównaniach, jakich czasem używał Pan Jezus (np. „Jestem drzwiami”, „Jestem winoroślą”). W języku hebrajskim owo „Jam jest ” („Jestem”), było imieniem Jahwe, które Bóg objawił Mojżeszowi: „Odpowiedział Bóg Mojżeszowi: JESTEM, KTÓRY JESTEM . I dodał: Tak powiesz synom Izraela: JESTEM posłał mnie do was” (II Księga Mojżeszowa 3r. 14w). Owo „Jestem” w powyższym cytacie jest formą imienia Bożego, które Pan Jezus odniósł do siebie, dlatego Żydzi „porwali kamienie, aby rzucić na Niego” (Ew. Jana 8r. 59w). Człowiek, który czynił się Bogiem, był według nich bluźniercą, a bluźnierstwo Izraelici karali ukamienowaniem. Na pytanie Jezusa, za co Go chcą ukamienować, odpowiedzieli: „Za bluźnierstwo i za to, że Ty, będąc człowiekiem, czynisz siebie Bogiem” (Ew. Jana 10r. 33w). Apostoł Jan napisał, że „Żydzi tym usilniej starali się o to, aby Go zabić, bo… Boga nazywał własnym Ojcem, i siebie czynił równym Bogu” (Ew. Jana 5r. 18w). Sanhedryn skazał Jezusa na śmierć, gdyż w odpowiedzi na pytanie arcykapłana „Czy Ty jesteś Mesjasz, Syn Błogosławionego?” Pan Jezus to potwierdził, znów używając imienia Jahwe (Ew. Marka 14r. 60-61w). Wówczas wystąpił arcykapłan na środek i zapytał Jezusa, mówiąc; Nic nie odpowiadasz na to, co ci świadczą przeciwko Tobie? On zaś milczał i nic nie odpowiedział, Znowu zapytał Go arcykapłan, i rzekł Mu; Czy Ty jesteś Chrystus, Syn Błogosławionego? A Jezus rzekł- Jam Jest! i ujrzycie Syna Człowieczego, siedzącego na prawicy mocy Bożej i przychodzącego z obłokami niebieskimi.

Lekcja VIII.

ZNACZENIE CZŁOWIECZEŃSTWA I ŚMIERCI JEZUSA CHRYSTUSA.

Jeśli spojrzymy na I Ks. Mojż. na 3 rozdział w 15 wersecie- I ustanowię nieprzyjaźń między tobą a kobietą, między twoim potomstwem a jej potomstwem; Ono zdepcze ci głowę, a ty ukąsisz je w piętę.
To widzimy już nieomalże na pierwszych stronicach pierwszą zapowiedź narodzenia Jezusa z Marii, w jakimś czasie, a że grzech karany jest śmiercią, i dalej czytamy w 21 wersecie- I uczynił Pan Bóg Adamowi i jego żonie odzienie ze skór, i przyodział ich. Oczywiście nie ma opisu, że zabito jakieś zwierzę, ale logika nam daje wskazówkę, aby Bóg mógł odziać Adama i Ewą w skórę, musiało to się dokonać, a w dalszych częściach Biblii, już wyraźne Duch Święty wskazuje nam przez namaszczonych proroków na Bożego Baranka-Jezusa Chrystusa.

Tak więc śmiało możemy wysnuć właściwy wniosek, celem wcielenia Jezusa Chrystusa była Jego śmierć. Narodził się jako Bóg-Człowiek, aby umrzeć za człowieka. On stał się Ofiarą pokutną za ludzki grzech, stał okupem za nas,
2 List do Kor. 5r. 21w, On tego, który nie znał grzechu, za nas grzechem uczynił, abyśmy w nim stali się sprawiedliwością Bożą.
Ew. Mat. 20r. 28w. Podobnie jak Syn Człowieczy nie przyszedł, aby mu służono, lecz aby służył i oddał życie swoje na okup za wielu.
Jako istota boska nie mógł pójść na krzyż, ponieważ Boża natura nie podlega śmierci.

• Z miłości do Ojca, postanowił stać się człowiekiem po to, aby umrzeć, za nas ludzi. Dawid Wilkerson w jednych ze swych kazań pięknie to wyjaśnia. Zanim powstał człowiek, kiedy Bóg Ojciec i Syn Boży i Duch Święty planowali całe stworzenie wszechświata, Ojciec mówi- kiedy stworzymy człowieka na nasz obraz i podobieństwo, to będzie miał wolną wolę, a więc będzie mógł dokonywać wyborów, a jeśli jednak dokona wyboru pójścia w zło, w grzech, będzie musiał umrzeć, musimy go oddzielić od społeczności z Nami, zostanie zerwana doskonała relacja, co wówczas, śmierć na wieki, oddzielenie na wieki, potrzeba ofiary za grzech człowieka, o ile tak zdecyduje. Syn widział Ojcowskie serce pełne bólu na samą myśl, że tak może się stać, w swojej miłości do Ojca, ale i do człowieka, Syn Boży wówczas mówi do Ojca-Ja pójdę Ojcze, ja złożę Ofiarę, jeśli tylko zajdzie taka potrzeba, i będzie to Twoja wola, to ja ją wypełnię.-Dobrze Synu-to jest Nasze Przymierze, Każdy kto wezwie Twoje Imię, będzie zbawiony, w tym i w przyszłym wieku.

Musiał stać się człowiekiem, aby utożsamić się z nami w naszym bólu i smutku, aby rozświetlić nam drogę do Ojca,
Ew. Jana 12r. 46w. Ja jako światłość przyszedłem na świat, aby nie pozostał w ciemności nikt, kto wierzy we mnie.
Ale również, aby cierpieć nie tylko za nasze grzechy, ale tak jak i my w naszym codziennym życiu. List do Hebr. 4r. 15w. Nie mamy bowiem arcykapłana, który by nie mógł współczuć ze słabościami naszymi, lecz doświadczonego we wszystkim, podobnie jak my, z wyjątkiem grzechu.

• Musiał stać się człowiekiem, by stać się naszym pośrednikiem. Wypełnił lukę między tym co ludzkie a tym co boskie. Doskonale tę lukę opisuje Duch Święty w Ks. Joba 9:2, ……Jak mógłby człowiek mieć słuszność w obliczu Boga?
Ks. Joba, 9:32-33w, Bo On nie jest człowiekiem jak ja, żebym mógł mu odpowiedzieć i żebyśmy mogli stanąć razem przed sądem. Nie ma między nami rozjemcy, który mógłby na nas obu położyć swoją rękę. Pan Jezus przychodząc na świat, cudownie tę lukę wypełnił.

Znał wolę Ojca pełniej niż jakakolwiek inna osoba na ziemi, gdyż był Bogiem. Mógł również utożsamić się z człowiekiem, ponieważ sam był człowiekiem.
1 List do Tym. 2r. 5-6w, Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus,
Który siebie samego złożył jako okup za wszystkich, aby o tym świadczono we właściwym czasie.

• Stał się człowiekiem, aby być naszym arcykapłanem. Kapłan zawsze musi być człowiekiem, gdyż jest on przedstawicielem ludzi przed Bogiem.
List do Hebr. 7r. 1-3w, Ten to Melchisedek, król Salemu, kapłan Boga Najwyższego, który wyszedł na spotkanie Abrahama, gdy wracał po rozgromieniu królów, pobłogosławił mu, Abraham zaś dał mu dziesięcinę ze wszystkiego. Imię jego znaczy najpierw król sprawiedliwości, następnie zaś król Salemu, to jest król pokoju, Bez ojca, bez matki, bez rodowodu, nie mający ani początku dni, ani końca życia, lecz podobny do Syna Bożego, pozostaje kapłanem na zawsze.
List do Hebr. 10:9-12w, Potem powiada: Oto przychodzę, aby wypełnić wolę twoją. Znosi więc pierwsze, aby ustanowić drugie; Mocą tej woli jesteśmy uświęceni przez ofiarowanie ciała Jezusa Chrystusa raz na zawsze. A każdy kapłan sprawuje codziennie swoją służbę i składa wiele razy te same ofiary, które nie mogą w ogóle zgładzić grzechów; Lecz gdy On złożył raz na zawsze jedną ofiarę za grzechy, usiadł po prawicy Bożej,

• Musiał zostać człowiekiem, aby być królem. Bóg obiecał swojemu słudze Dawidowi, że będzie miał syna. który królować będzie na zawsze. Jezus był tym synem Ew. Łuk. 1r. 32-33w, Ten będzie wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego. I da mu Pan Bóg tron jego ojca Dawida.
I będzie królował nad domem Jakuba na wieki, a jego królestwu nie będzie końca.

• Jezus Chrystus stał się człowiekiem, aby mieszkając między ludźmi nauczać ich o Królestwie Niebios i dać pełne objawienie swego Ojca i aby objawić pełnię miłości Bożej w uniżeniu i to aż do śmierci na Krzyżu. Prorocy Starego Testamentu byli ludźmi takimi jak my; nie byli zdolni by dać nam pełne, doskonałe objawienie Boga. Tylko Jezus Chrystus mógł to zrobić;
1 List Jana 4r. 10w, Na tym polega miłość, że nie myśmy umiłowali Boga, lecz że On nas umiłował i posłał Syna swego jako ubłaganie za grzechy nasze.
Ew. Jana 17r. 26w. I objawiłem im imię twoje, i objawię, aby miłość, którą mnie umiłowałeś, w nich była, i Ja w nich.

• Jezus stał się człowiekiem, aby walczyć za nas jako nasz starszy brat. Zniszczył dzieła ciemności, grzech, chorobę, dolegliwości, śmierć i niewolę po to, by ustanowić Boże Królestwo.

• Jezus stał się człowiekiem po to, by odzyskać to, co my, przez własną ignorancję, oddaliśmy szatanowi. W swojej głupocie przekazaliśmy szatanowi tytuł posiadania ziemi. I to my powinniśmy go odzyskać, lecz nikt z nas nie był do tego zdolny, więc Jezus musiał stać się jednym z nas, by za nas walczyć.

Lekcja IX. SKRUSZONY!

Co powinien wiedzieć uczeń Jezusa Chrystusa.

Skruszony!

Znamienne słowa jakie Duch Święty podał nam, szczególnie w obecnych konsumpcyjnych czasach, w Liście do Jakuba 1 rozdział; od 2 do 4 wersetu; Za pełną radość poczytujcie to sobie, bracia moi, ilekroć spadają na was różne doświadczenia. Wiedzcie, że to, co wystawia waszą wiarę na próbę, rodzi wytrwałość. Wytrwałość zaś winna być   dziełem doskonałym, abyście byli doskonali, nienaganni, w niczym nie wykazując braków.
I dalej apostoł Paweł napisał w swoim liście do Galacjan  2r, 20w. Z Chrystusem jestem ukrzyżowany; żyję więc już nie ja, ale żyje we mnie Chrystus; a obecne życie moje w ciele jest życiem w wierze w Syna Bożego, który mnie umiłował i wydał samego siebie za mnie.
Te znamienne słowa chcę połączyć z innymi słowami tego apostoła, skierowane do każdego ucznia Jezusa Chrystusa, naśladujcie mnie zachęca nas wielki apostoł Paweł, w nawet w kilku listach, tutaj przytoczę jeden, z I-szego listu do  Koryntian  11r. 1w, Bądźcie naśladowcami moimi,  jak i ja jestem naśladowcą Chrystusa.

Co przeżył faryzeusz Szaweł w drodze do Damaszku to wiemy prawie wszyscy, więc tylko skrócie tylko przypomnę, przeżył spotkanie z samym Jezusem Chrystusem, oślepiony Światłością z nieba, przez trzy dni nic nie widzący i poszczący Szaweł zostaje ochrzczony Duchem Świętym z polecenia Pana Jezusa, przez ucznia Ananiasza, by zaraz zacząć głosić, że ten Chrystus Jezus  jest Synem Bożym ku zaskoczeniu uczniów Pana Jezusa Chrystusa, jak i samych faryzeuszy. Ale co się tak naprawdę stało, że faryzeusz Szaweł stał się Wielkim Apostołem Narodów.

Chcę się teraz skupić na ważnym objawionym Słowem, wiem, że wszyscy znamy te wersety zapisane w trzech Ewangeliach Mateusza, Marka i Łukasza, przytaczam z   Mat. 16r. 15-18w, On im mówi: A wy za kogo mnie uważacie? A odpowiadając Szymon Piotr rzekł: Tyś jest Chrystus, Syn Boga żywego. A Jezus odpowiadając, rzekł mu: Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jonasza, bo nie ciało i krew objawiły ci to, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. A Ja ci powiadam, że ty jesteś Piotr, i na tej opoce zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne nie przemogą go.
Są to bardzo bogate w objawienia wersety, chcę się skupić na jednym z wielu; Kiedy na pytanie Pana Jezusa Chrystusa Szymon odpowiada –Tyś jest Chrystus, Syn Boga Żywego. Poparzcie na te Słowa, to bardzo ważne,- Błogosławiony jesteś Szymonie, synu Jonasza, bo nie ciało i krew objawiły ci to, lecz Ojciec mój, który jest w niebie,  A Ja ci powiadam, że ty jesteś Piotr.

Tu jest klucz; widzicie- Błogosławiony jesteś Szymonie, – A Ja ci powiadam, że ty jesteś Piotr .
Pan Jezus zapowiada Szymonowi, że widzi go jako Piotra, tego cielesnego Szymona Pan chce i zmienia z czasem w Apostoła Piotra, i że na tej przemianie jest również budowany Kościół Jezusa Chrystusa. Każde Boże dziecko jest żywym kamieniem, przeznaczonym do budowli, o czym nas zapewnia właśnie Piotr w swoim pierwszym liście 2 r. 5w, -I wy sami jako kamienie żywe budujcie się w dom duchowy, w kapłaństwo święte, aby składać duchowe ofiary przyjemne Bogu przez Jezusa Chrystusa.
Samo słowo budujecie się mówi nam o procesie, budowla, jest to konstrukcja, która ulega ciągłemu wzrastaniu , której konstruktorem jest sam Pan Bóg.

Ale jako jego dzieci powinniśmy z pokorą poddać się temu procesowi przemian, jaki zaplanował dla nasz Bóg.
Jest ważne aby szczególnie nowo narodzeni chrześcijanie (duchowe niemowlęta) zrozumiały tą zasadę przemiany, naszego ja, które musi ulec całkowitym zmianom, stać się całkowicie poddanym Duchowi Świętemu. Nasze życie chrześcijańskie jest stałym procesem zmian i doświadczeń oraz prób, tylko w jednym celu, spójrzmy na pierwszy list do  Tesaloniczan. 5r, 23w,…………a cały duch wasz i dusza, i ciało niech będą zachowane bez nagany na przyjście Pana naszego, Jezusa Chrystusa.
Spotkałem się wiele razy z takim powiedzeniem, -O! jak bardzo lubię jak się nawracają nowi ludzie, w noszą tyle radości, spontaniczności do naszej społeczności. O czym to świadczy tak naprawdę. Wiemy, że kiedy grzeszny człowiek przychodzi do Boga, powierza Panu Jezusowi swoje życie, Duch Święty ożywia jego ducha, do tej pory martwego z powodu grzechu. Wlewa swoje Światło, swoje objawienie, swoją miłość, nagle Boże Słowo staje się jasne i zrozumiałe. Ps. 119; 105w, – Słowo twoje jest pochodnią nogom moim I światłością ścieżkom moim.
Naszym Nauczycielem jest sam Bóg, poprzez Ducha Świętego.

Chcę pokazać pewien obraz- Kiedy na otwartą dłoń położymy jakiś święcący przedmiot, po prostu światło, ta dłoń obojętnie gdzie się porusza emanuje tym światłem, oświeca drogę, pozwala czytać w każdej ciemności, rozjaśnia twarz, w tym świetle wszystko jest jasne i czytelne. Takimi stajemy się w dniu nowo narodzenia, Księga Daniela 12r, 3w, Lecz roztropni jaśnieć będą jak jasność na sklepieniu niebieskim, a ci, którzy wielu wiodą do sprawiedliwości, jak gwiazdy na wieki wieczne.
Więc po co to nauczanie? No właśnie! A  potem zaczyna się codzienne życie, ale już z Bogiem. I nie wszyscy mają to zrozumienie, że powierzyli całe swoje życie Jezusowi Chrystusowi. To cudowne, Boże życie ulokowane w naszym wewnętrznym człowieku, ma święcić dla innych ludzi ze świata, jak również służyć ku zbudowaniu nas samych oraz naszej społeczności, w której Pan Bóg nas postawił, a tak naprawdę całe Ciało Jezusa Chrystusa-Jego Kościół. A nasze codzienne życie to, poddanie się całkowicie Bogu. Aby się tego nauczyć, Bóg poddaje nas pod rozmaite próby i doświadczenie, aby nasze ja ulegało ciągłym zmianom, uczyło się polegać tylko na Bogu, a nie na naszych zdolnościach i talentach.

Wróćmy do naszego obrazu, kiedy to światło ulokowane w naszym duchu promienieje Bożą miłością, (Efez. 5r, 8w,………a teraz jesteście światłością w Panu. Postępujcie jako dzieci światłości,) następują zdarzenia, po których widoczność tego Bożego światła jest coraz mniejsza, co się dzieje? Co się stało? Otóż, w codziennym życiu zapominamy o procesie uświęcania się, wiele starych nawyków wraca, zaczynamy sobie folgować w niektórych sferach swojego życia, oglądamy coś, co nie powinno mieć miejsca w naszym życiu. Przychodzi grzech i jak ciemna chusta zakrywa naszą dłoń, tak grzech zakrywa naszego wewnętrznego człowieka. Chcesz to sprawdzić, weź latareczkę, połóż ją zapaloną na swoją dłoń, a potem zakryj ją np., kuchenną ścierką, a połóż jeszcze kilka ścierek. widzisz to , widzisz co się dzieje, półmrok,  ledwo widać jakiś promyczek jasności, bardziej jak cień, a jeśli na nasze życie kładzie się wiele grzechów, to, wówczas to światło staje się prawie niewidoczne. Rozumiesz! Stajesz się nie użyteczny dla Boga.

Następna ważną sprawa jest to, że kiedy powierzamy swoje życie Jezusowi Chrystusowi , to Bóg dokonuje bardzo ważnego dzieła, przemieszcza nas, wręcz wyrywa nas.
List do Kolosan  1r, 12-14w,- Dziękując Ojcu, który was zdolnymi uczynił do uczestniczenia w dziedzictwie świętych w światłości, Który nas wyrwał z mocy ciemności i przeniósł do Królestwa Syna swego umiłowanego , W którym mamy odkupienie, odpuszczenie grzechów.
Zapamiętajmy sobie te wersety, zmieniło się nasze położenie w względem świata, byliśmy ciemnością w ciemności, a teraz jesteśmy światłością w ciemności!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Światłością dla tego świata. Zmieniło się nasze położenie względem Boga, byliśmy oddzielenie, a teraz jesteśmy Jego dziećmi i zmieniło się nasze zadanie. Mamy wielki nakaz, BYĆ ŚWIATŁOŚCIĄ dla tego zgubionego świata.
O! Boże ! co za cud. I co za świadomość poprzedniego położenia, jakże mogliśmy w ogóle tam tak żyć, bez Boga i bez Jego oświecenia. Och! jakże byliśmy ślepi, ale wiesz co, Przeciwnik Boga i nasz, chce byśmy wrócili do poprzedniego stanu , a że nie może tego zmienić, (zrzuć po kolei wszystkie ścierki ze swojej dłoni, widzisz światło, jest jasność, Chwała Bogu! jest! pamiętajmy,  że w nas, w naszym duchu Bóg ulokował swoje wieczne światło, które nigdy nie gaśnie), tak więc nasz Przeciwnik  robi wszystko, aby to Boże światło nie mogło się wydostać przez naszą duszę, przez nasze ciało na zewnątrz, poprzez starą naturę, która narzuca nam swoje ja.  Rozumiesz to, nosimy w sobie cudowne Boże światło, które nie jest widoczne na zewnątrz, nosimy w sobie wieczne Życie, darowane nam z łaski Wszechmocnego Boga, ale nie możemy tym Życiem dotknąć się innych, ono jest skryte za moją i twoją skorupą duszy i ciała. Co za tragiczny stan wielu z nas, nosimy Życie Jezusa Chrystusa, ale nie płodzimy Życia Jezusa Chrystusa, nie wypełniamy Jego polecenia, Mat. 28r, 19-20w, Idźcie tedy i czyńcie uczniami wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego, Ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami po wszystkie dni aż do skończenia świata.

Jeśli to jest mój i twój stan, to znaczy ni mniej ni więcej, że bawimy się w religię, w jakąś formę kościoła,  jeden z kilku tysięcy powstałych na tej ziemi, z inicjatywy człowieka, a nie z działania Ducha Świętego. Taką formę religijności pokazał nam  praojciec Adam, znają to wszyscy, jak tylko zgrzeszył, ubrał się liście figowe. Pierwszy odruch religijności, ale Chwała Bogu , to Pan pokazał Adamowi pierwsze i jedyne rozwiązanie, zabił zwierzę i przyodział ich.   I; Ks. Moj. 3r, 21w,- I uczynił Pan Bóg Adamowi i jego żonie odzienie ze skór, i przyodział ich.
Możesz dzisiaj zdecydować, czy chcesz pozostać dalej nieużyteczny dla Boga, próbując wykonywać Boże przesłanie w swoim cielesnym stanie, ale wiedz, że tylko Ducha ożywia, i dlatego czy chcesz, by Duch Święty skruszył te skorupy twojego cielesnego stanu?!?!? Czy chcesz to przedstawić w tej modlitwie?

Modlitwa: Panie Jezu, Mój Zbawicielu, powierzając Tobie moje życie, obiecałem iść Twoimi śladami, obiecałem ufać Tobie we wszystkich moich codziennych sprawach, być Tobie wierny i służyć Tobie i innym, w Twoim powołaniu i  w Twoim namaszczenie. Nie chcę religijności w moim życiu, chcę iść z wiarą w mojego Boga! Boga rzeczy niemożliwych, który umie zachować swoich świętych w swojej potężnej łasce, pomóż Panie niedowiarstwu memu, pomóż Panie mi w moich doświadczeniach, które przechodzę teraz, i które mają nadejść na moje życie, aby zostało skruszone wszystko to co jest we mnie nie skruszone i co nie uwielbia Ciebie, Jedynego Boga, Ojcze! Boże mój! Bądź wola Twoja w moim życiu, i nie to co ja chce, ale to co Ty chcesz czynić ze mną jest najważniejsze, Aby Życie Jezusa Chrystusa się objawiło w moim życiu, na Chwałę Twoją Boże, na Chwałę Imienia Jezusa Chrystusa i w mocy Ducha Świętego. Tak mi dopomóż Boże! zachowaj mnie w swojej cudownej miłości, w swojej potężnej łasce! o to Ciebie proszę Ojcze  w Imieniu Jezus!

Lekcja X.

Śmierć Pana Jezusa Chrystusa.

Jest to lekcja, która będzie miała dużo biblijnych wersetów, ale to ważna lekcja, wskazująca na doskonałą Ofiarę na Krzyżu Golgoty, złożonej raz na zawsze doskonałej.
Dlaczego Pan Jezus umarł?

Chrystus umarł ponieważ:
- Odwiecznym Bożym zamysłem było, aby to On, Syn Boga, a zgodnie z Bożym planem również potomek Ewy zbawił ludzkość, pierwszą wzmianką jest obietnica zbawienia nas zapisana w I; Księdze Mojżeszowej 3r, 15w.
I ustanowię nieprzyjaźń między tobą a kobietą, między twoim potomstwem a jej potomstwem; Ono zdepcze ci głowę, a ty ukąsisz Je w piętę. I dalej 1; Piotr. 1r, 20w. Wprawdzie był On na to przeznaczony już przed założeniem świata, ale objawiony został dopiero w czasach ostatnich ze względu na was,
Izaj. 53r, 11w.. ……… Sprawiedliwy mój Sługa wielu usprawiedliwi i sam ich winy poniesie.

- Miało to  podstawowe, wręcz kosmiczne  znaczenie dla zbawienia ludzkości, jak również dla naszego; gdyby tak się nie stało, bylibyśmy na zawsze zgubieni , na całą wieczność oddzieleni od miłości Boga. 1 Jan. 3r, 5w. – A wiecie, że On się objawił, aby zgładzić grzechy, a grzechu w Nim nie ma. I dalej, 1 Tym. 2r, 4-6w , Który chce, aby wszyscy ludzie byli zbawieni i doszli do poznania prawdy.
Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus,
Który siebie samego złożył jako okup za wszystkich, aby o tym świadczono we właściwym czasie.

- Był ustanowioną przez Boga ofiarą przebłagalną , złożoną dla wykupienia ludzkości. Kapłani Izraela codziennie składali takiej ofiary ze zwierząt, kozła lub baranka lub cielca, które nie mogły zmyć ludzkich grzechów III; Moj. 9:7-8w, Potem rzekł Mojżesz do Aarona: Zbliż się do ołtarza i złóż swoją ofiarę za grzech i swoją ofiarę całopalną, i dokonaj przebłagania za siebie i za lud. Złóż też ofiarę ludu i dokonaj przebłagania za nich, tak jak rozkazał Pan. Aaron zbliżył się więc do ołtarza i zarżnął cielca na ofiarę za grzech za siebie. Ale wskazują nam na doskonałą ofiarę Pana Jezusa Chrystusa
List Ap. Pawła do Rzym. 3:25w, Którego Bóg ustanowił jako ofiarę przebłagalną przez krew jego, skuteczną przez wiarę, dla okazania sprawiedliwości swojej przez to, że w cierpliwości Bożej pobłażliwie odniósł się do przedtem popełnionych grzechów, i dalej Hebr. 10r, 9-10w. – Potem powiada: Oto przychodzę, aby wypełnić wolę twoją. Znosi więc pierwsze, aby ustanowić drugie; Mocą tej woli jesteśmy uświęceni przez ofiarowanie ciała Jezusa Chrystusa raz na zawsze.

-Pan Jezus umierając za nas na Krzyżu Golgoty pokazał miłość Boga dla rodzaju ludzkiego, znany werset z Ew. Jana 3r,16w,- Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny.
; Rzym. 5r. 8w .- Bóg zaś daje dowód swojej miłości ku nam przez to, że kiedy byliśmy jeszcze grzesznikami, Chrystus za nas umarł.
1 List Jana. 3r, 16w.- Po tym poznaliśmy miłość, że On za nas oddał życie swoje; i my winniśmy życie oddawać za braci.

- Poprzez Ofiarę na Krzyżu nasz Pan-Jezus Chrystus zaspokoił Bożą sprawiedliwość 1 Piotr. 3:18w ,- Gdyż i Chrystus raz za grzechy cierpiał, sprawiedliwy za niesprawiedliwych, aby was przywieść do Boga; w ciele wprawdzie poniósł śmierć, lecz w duchu został przywrócony życiu. 1 Kor. 1r, 30 w,-  Ale wy dzięki niemu jesteście w Chrystusie Jezusie, który stał się dla nas mądrością od Boga i sprawiedliwością, i poświęceniem, i odkupieniem,

- Poprzez swoją śmierć Pan Jezus pokonał szatana . Hbr. 2r, 14-15w. Ponieważ zaś dzieci uczestniczą we krwi i ciele, dlatego i On także bez żadnej różnicy stał się ich uczestnikiem, aby przez śmierć pokonać tego, który dzierżył władzę nad śmiercią, to jest diabła, i aby uwolnić tych wszystkich, którzy całe życie przez bojaźń śmierci podlegli byli niewoli.
Kol. 2r, 14-15w. Wymazał obciążający nas list dłużny, który się zwracał przeciwko nam ze swoimi wymaganiami, i usunął go, przybiwszy go do krzyża; Rozbroił nadziemskie władze i zwierzchności, i wystawił je na pokaz, odniósłszy w nim triumf nad nimi.

- Hebr. 2r, 9w. Widzimy raczej tego, który na krótko uczyniony został mniejszym od aniołów, Jezusa, ukoronowanego chwałą i dostojeństwem za cierpienia śmierci, aby z łaski Bożej zakosztował śmierci za każdego.
Pan Jezus powiedział, że przyszedł wypełnić wolę Ojca i zakosztować śmierci za każdego z nas.
Lecz on nasze choroby nosił, nasze cierpienia wziął na siebie. A my mniemaliśmy, że jest zraniony, przez Boga zbity i umęczony, lecz on zraniony jest za występki nasze, starty za winy nasze. Ukarany został dla naszego zbawienia, a jego ranami jesteśmy uleczeni.
Przeczytaj również: Iz.53:4-5 Iz.53:10; I Pt.3:18; Rzym.4:25; I Pt.2:24; I Jana 4:20.

1.Pan Jezus nie umarł za siebie samego, lecz za nas.

Nieposłuszeństwo Adama i Ewy, a w następstwie tego, również całej ludzkości żyliśmy pod przekleństwem grzechu i śmierci. Abyśmy mogli żyć, śmierć Jezusa Chrystusa stała się konieczna. ON był ofiarą przebłagalną za grzechy. Ludzkie nieposłuszeństwo sprawiło Bogu smutek i ból. Spowodowało rozdzielenie między Bogiem Ojcem, Synem i Duchem Świętym a ludźmi. Pan Jezus poprzez swoją Doskonałą Ofiarę na Krzyżu przywrócił nam poprzednią pozycję przed Bogiem.
Hebr. 4r, 14-16w. Mając więc wielkiego arcykapłana, który przeszedł przez niebiosa, Jezusa, Syna Bożego, trzymajmy się mocno wyznania. Nie mamy bowiem arcykapłana, który by nie mógł współczuć ze słabościami naszymi, lecz doświadczonego we wszystkim, podobnie jak my, z wyjątkiem grzechu. Przystąpmy tedy z ufną odwagą do tronu łaski , abyśmy dostąpili miłosierdzia i znaleźli łaskę ku pomocy w stosownej porze.

2. Pan Jezus umarł, by wykupić nas spod przekleństwa prawa.

Starotestamentowe prawo było zbiorem przykazań i nakazów, za nieprzestrzeganie które, w wielu przypadkach karą była śmierć, a więc nie przestrzegając prawa stawało się przekleństwem, gdyż zamiast przynieść życie, sprowadzało sąd, potępienie, winę i śmierć. Chrystus przyszedł, by dać nam nowe prawo – prawo Ducha, które opiera się na miłości i łasce Bożej. Nie opiera się na tym, co ja mogę zrobić, lecz na tym co Chrystus zrobił dla mnie, choć biblijnym nakazem jest, by nasze serca były pełne wdzięczności za ten dar zbawienia.
Gal. 3r. 10-14w,
Bo wszyscy, którzy polegają na uczynkach zakonu, są pod przekleństwem; napisano bowiem: Przeklęty każdy, kto nie wytrwa w wypełnieniu wszystkiego, co jest napisane w księdze zakonu. A że przez zakon
nikt nie zostaje usprawiedliwiony przed Bogiem, to rzecz oczywista, bo: Sprawiedliwy z wiary żyć będzie. Zakon zaś nie jest z wiary, ale: Kto go wypełni, przezeń żyć będzie. Chrystus wykupił nas od przekleństwa zakonu, stawszy się za nas przekleństwem, gdyż napisano: Przeklęty każdy, który zawisł na drzewie, aby błogosławieństwo Abrahama przeszło na pogan w Jezusie Chrystusie, my zaś, abyśmy obiecanego Ducha otrzymali przez wiarę.

3. Jezus Chrystus zmarł, abyśmy mogli stać się dziećmi Bożymi, a tym samym synami.

Jako dzieci Boga Żywego jesteśmy uczestnikami życia wiecznego i współdziedzicami razem z Chrystusem. Nie jesteśmy dłużej niewolnikami Zakonu, czy prawa Mojżeszowego, narodzonymi pod przekleństwem – lecz jesteśmy obecnie synami Królestwa Bożego, w którym to mamy przywilej uczyć się żyć według Bożych standardów, na Bożą Chwałę. Konkludując- Z powodu Jezusa Chrystusa należymy do Boga.
Gal.4r, 4-7w.
Lecz gdy nadeszło wypełnienie czasu, zesłał Bóg Syna swego, który się narodził z niewiasty i podlegał zakonowi, aby wykupił tych, którzy byli pod zakonem, abyśmy synostwa dostąpili. A ponieważ jesteście synami, przeto Bóg zesłał Ducha Syna swego do serc waszych, wołającego: Abba, Ojcze! Tak więc już nie jesteś niewolnikiem, lecz synem, a jeśli synem, to i dziedzicem przez Boga.

1. Adam był stworzonym synem Bożym
1. Jezus był zrodzonym Synem Boga
2. Adam zakwestionował Bożą miłość
2. Jezus udowodnił Bożą miłość
3. Adam zwątpił w  Boże Słowo
3. Jezus bronił Bożego Słowa
4. Adam odrzucił Bożą władzę
4. Jezus przyjął Bożą władzę
5. Adam został pozbawiony Bożej obecności
5. Chrystus przyprowadził nas z powrotem, abyśmy doświadczali Bożej obecności
6. Adam został pozbawiony Bożego podobieństwa
6. Chrystus przywrócił Boże podobieństwo wierzącym
7. Adam stracił społeczność z Bogiem
7. Chrystus przywrócił społeczność z Bogiem
8. Adam stał się sługą szatana
8. Chrystus uwolnił nas z szatańskiej niewoli
8. Chrystus uwolnił nas z szatańskiej niewoli
9. Adam stracił prawo dziedziczenia wiecznego Bożego błogosławieństwa
9. W Chrystusie staliśmy się dziedzicami Bożych błogosławieństw.

Lekcja XI

ZMARTWYCHWSTANIE CHRYSTUSA.

Myślę, że wielu z nas, zastanawiało się nad, a może bardziej wątpiło w życie po śmierci i zmartwychwstanie, jakie Bóg dokonał w mocy Ducha Świętego nad swoim Synem Jezusem Chrystusem, zanim odpowiedziało na zawołanie Boga zawarte w Ewangelii Mateusza 11r, 28w, Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię, to w naszych sercach na nowo narodził się nasz duch. Od nowo narodzenia Duch Święty mówi do naszego ducha, a tym samym utwierdza nas w naszej nadziei na życie po śmierci, na nieśmiertelność, a dokładnie życie wieczne w Bożym Świetle i w Bożej Miłości. Cudowną obietnicę potwierdza Pan Jezus w swoim Słowie!!!Alleluja; -wszystko jest gotowe. Przyjdźcie na ucztę! Ew. Mat. 22r, 4w.,
Każdy! Kto uwierzył tym wersetom, wiem jak niesamowicie cennym stał się w Bożych oczach, a to przez dokonane Dzieło na Krzyżu Golgoty i Drogocenną Krew Jezusa Chrystusa za nasze grzechy,Dzieło, które przyjęliśmy przez wiarę, co w Bożych oczach uczyniło nas usprawiedliwionymi.

1-wszy list Ap. Pawła do Koryntian 15r, 1-8w,
A przypominam wam, bracia, ewangelię, którą wam zwiastowałem, którą też przyjęliście i w której trwacie, I przez którą zbawieni jesteście, jeśli ją tylko zachowujecie tak, jak wam ją zwiastowałem, chyba że nadaremnie uwierzyliście. Najpierw bowiem podałem wam to, co i ja przejąłem, że Chrystus umarł za grzechy nasze według Pism. I że został pogrzebany, i że dnia trzeciego został z martwych wzbudzony według Pism, I że ukazał się Kefasowi, potem dwunastu; Potem ukazał się więcej niż pięciuset braciom naraz, z których większość dotychczas żyje, niektórzy zaś zasnęli; Potem ukazał się Jakubowi, następnie wszystkim apostołom; A w końcu po wszystkich ukazał się i mnie jako poronionemu płodowi.

Ostatnio mój znajomy, Turek wyznający religię islamu, choć bardziej bym powiedział wierzący, niepraktykujący, na słowa, że nasz Pan zmartwychwstał, jako jedyny Prorok, szybko ripostował, a kto to widział? Możemy za Ap. Pawłem powtórzyć jednym tchem -Chrystus umarł, został pogrzebany i został wzbudzony z martwych. Zmartwychwstanie Chrystusa jest jednym z najważniejszych kamieni węgielnych chrześcijaństwa. Stanowi fundament, na którym wzniesiona jest nasza nadzieja, na wspólną z Nim przyszłość.
List Ap. Pawła do Rzymian 8r, 11w. A jeśli Duch tego, który Jezusa wzbudził z martwych, mieszka w was, tedy Ten, który Jezusa Chrystusa z martwych wzbudził, ożywi i wasze śmiertelne ciała przez Ducha swego, który mieszka w was. Na próżno zwiastujemy ewangelię, jeżeli nie głosimy mocy zmartwychwstania Jezusa Chrystusa.

Jest ona tym co powoduje, że Ewangelia jest tak bardzo odmienna od wszelkich innych ludzkich nauk. Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa idzie w parze z klęską szatana i jest wypełnieniem Bożego Słowa I-wsza Ks. Moj. 3r, 15w. I ustanowię nieprzyjaźń między tobą a kobietą, między twoim potomstwem a jej potomstwem; ono zdepcze ci głowę, a ty ukąsisz je w piętę.

Zawsze gdy myślę o zmartwychwstaniu Pana Jezusa Chrystusa, to mam dobre skojarzenie okrzyku radości, jaki słyszy się w I-wszy Dzień Świąt Wielkanocnych. Pan Jezus Zmartwychwstał! Zaiste Zmartwychwstał!.

Pan Jezus Chrystus powstał z martwych:
Ponieważ był posłuszny Bożej woli;
List Ap. Pawła do Filip. 2r, 8-9w. Uniżył samego siebie i był posłuszny aż do śmierci, i to do śmierci krzyżowej. Dlatego też Bóg wielce go wywyższył i obdarzył go imieniem, które jest ponad wszelkie imię,

Aby poświadczyć swoją Boskość .
List Ap. Pawła do Rzym. 1r, 2-4w. Którą [Bóg] przedtem zapowiedział przez swoich proroków w Pismach Świętych. O Synu swoim, potomku Dawida według ciała, Który według ducha uświęcenia został ustanowiony Synem Bożym w mocy przez zmartwychwstanie, o Jezusie Chrystusie, Panu naszym.

Aby być naszym usprawiedliwieniem.
List Ap. Pawła do Rzym. 4r, 25w. Który został wydany za grzechy nasze i wzbudzony z martwych dla usprawiedliwienia naszego.

Pan Jezus jest zbawiającą mocą dla każdego, kto w Niego wierzy.
List Ap. Pawła do Kol. 2r, 12w, Wraz z nim zostaliście pogrzebani w chrzcie, w którym też zostaliście wespół wzbudzeni przez wiarę w moc Boga, który go wzbudził z martwych.
-Pan Jezus chodząc po ziemi jako Ostatni Adam z Nieba wykonywał ściśle wszystkie polecenia Ojca dając nam wzór do służby jako członków Jego Ciała, którego stał się Głową.
List Ap. Pawła do Efez. 1r, 22-23w. I wszystko poddał pod nogi jego, a jego samego ustanowił ponad wszystkim Głową Kościoła, Który jest ciałem jego, pełnią tego, który sam wszystko we wszystkim wypełnia.

Aby być wielkim Arcykapłanem. List Ap. Pawła do Hebr. 4r, 14-16w. Mając więc wielkiego arcykapłana, który przeszedł przez niebiosa, Jezusa, Syna Bożego, trzymajmy się mocno wyznania. Nie mamy bowiem arcykapłana, który by nie mógł współczuć ze słabościami naszymi, lecz doświadczonego we wszystkim, podobnie jak my, z wyjątkiem grzechu. Przystąpmy tedy z ufną odwagą do tronu łaski, abyśmy dostąpili miłosierdzia i znaleźli łaskę ku pomocy w stosownej porze.

Pan Jezus stał się dla nas pojednaniem poprzez wspaniałe dzieło odkupienia. proszę przeczytać list Ap. Pawła do Rzym.5r, 12-21w).
Pan Jezus Chrystus został sędzią całego rodzaju ludzkiego pamiętajmy o tym każdego dnia.                 (Dz.Ap.10-42; 17:31; Jan 5:30).

Lekcja XII. Duch Święty.

Nauczanie o Duchu Świętym.

W tej lekcji moim pragnieniem jest pozostawienie nas w głębokiej świadomości, że bez pomocy Ducha Świętego, tak naprawdę to nie mamy szans na właściwe czyste, święte życie w tej pielgrzymce po ziemskim padole, na wyraźne korekty na naszej Pańskiej drodze.
Spójrzmy na podany werset listu Ap. Pawła do Rzymian 8r. 11w, {(Dla lepszego zrozumienia moje poprawki, bo to dotyczy też mnie )} A jeżeli mieszka w nas Duch Tego, który Jezusa wskrzesił z martwych, to Ten, co wskrzesił Chrystusa z martwych, przywróci do życia nasze śmiertelne ciała mocą mieszkającego w nas swego Duch.
A tak mówi oryginalny tekst, Rzym, 8:11, A jeżeli mieszka w was Duch Tego, który Jezusa wskrzesił z martwych, to Ten, co wskrzesił Chrystusa z martwych, przywróci do życia wasze śmiertelne ciała mocą mieszkającego w was swego Ducha.(BT)

Wybaczcie, ale przytoczę wam kochani, prawdziwą historię jaka miała miejsce w moim życiu. Na wakacje z Irlandii przywiozłem moja 5 letnią wnuczkę do Polski. Pierwsze 2 tygodnie była nasza wnusia u dziadków swojego taty, a później my mogliśmy cieszyć się kilkoma tygodniami na wspólnych zabawach, psotach i spacerach. Ale to co pozostało w moim sercu to właśnie to przeżycie. Któregoś dnia wnusia siedzi w tulona w moich ramionach, słuchaliśmy pieśni uwielbiających Pana Jezusa, śpiewanych przez dzieci, i wnusia mówi;  -wiesz dziadziusiu, że kiedyś dawno temu, źli ludzie zabili Pana Jezusa Chrystusa na Krzyżu. – Tak wiem kochanie! A kto tobie o tym mówił? -druga babcia, -aha! I co dalej?  -nie wiem dziadziusiu, ale jest mi tak bardzo smutno, bo ja tak bardzo kocham Pana Jezusa.            -Wiesz kochanie! Ale to nie jest koniec tej historii o zabiciu Pana Jezusa.

Kiedy Bóg Ojciec zobaczył, co zrobili źli ludzie Panu Jezusowi, powiedział do takiego potężnego Anioła Ducha Świętego, (musiałem tak to jej pokazać, by zrozumiała) -idź i obudź mojego Syna, niech wstanie i niech żyje, i Duch Święty leciał przez całe niebo, odsunął taki wielki kamień, który zamykał grób, dotknął się Pana Jezusa i powiedział:                        -wstań Bóg Ojciec Cię wzywa i Pan Jezus odżył, wyszedł z grobu, a po kilku tygodniach wrócił do swojego domku w niebie, gdzie zasiadł na wielkim Bożym Tronie i wypatruje po całej ziemi, gdzie są te wszystkie dzieci, które kochają Pana Jezusa.
Muszę dodać, że od pierwszych tygodni życia mojej wnusi, mówiłem jej o cudownym Imieniu Jezus, że Pan Bóg tak cudownie cały świat stworzył, że to Pan Jezus pomógł mamusi, aby taka śliczna wnusia się urodziła we właściwym czasie , obdarzył zdrowiem i dobrym sercem, że Pan Jezus bardzo kocha Gabrysię, że czuwa nad nią, a babcia i dziadzio modlą się do Pana Boga, by nasza wnusia urosła na mądrą i kochającą pannę, by Duch Święty wlał swoje życie i światło w jej serce, tak więc Gabcia zawsze z otwartym serduszkiem słucha historii związanych z Panem Jezusem.
To było kilkanaście miesięcy temu, ale do dziś mam obraz niesamowitej radości na jej twarzy, to Pan Jezus żyje? –Tak kochanie, hura! Pan Jezus żyje! skakała i cieszyła się, no właśnie jak małe dziecko. Modlę się aby taka pozostała w swojej miłości do Pana Jezusa Chrystusa.
Ten Duch, który wzbudził Jezusa Chrystusa, przekonał nas o naszych grzechach, ten Duch jest nieustannie w nas, abyśmy kroczyli tą wąską ścieżką śladami Jezusa Chrystusa. Obiecany nam jako Pomocnik, Pocieszyciel, Nauczyciel, Parakletos, nade wszystko chce nas prowadzić drogą uświęcenia, Rzym. 1:4
4. Który według Ducha uświęcenia został ustanowiony Synem Bożym w mocy przez zmartwychwstanie, o Jezusie Chrystusie, Panu naszym.
(BW)
Tak więc w następnych lekcjach zajmiemy się Osobą Ducha Świętego.
Niektórzy ludzie błędnie sądzą, że Duch Święty jest nieosobowy. Lecz On nie jest zwykłym wpływem czy też mocą, lecz Osobą. Jest trzecią osobą Boga (Ojciec, Syn i Duch Święty).Jako wierzący powinni dowiedzieć się czegoś więcej o Duchu Świętym – kim jest, jak działa i jak możemy wejść w bliską z Nim relację. Ze względu na niewłaściwe zrozumienie i ignorancję, wielu chrześcijan jest okradzionych ze wspaniałej relacji z Duchem Świętym. W ten sposób w swoim chrześcijańskim życiu nie doświadczają pełni Boga, gdyż On jest Bożą pełnią.
Wielu wierzących lęka się doktryny o Duchu Świętym i wszystkiego innego co brzmi mistycznie, gdyż mając ograniczoną wiedzę i nieprawdziwe informacje, uważają że jest to fałszywa doktryna. Jedynym rozwiązaniem obydwu problemów jest spędzanie czasu z Bożym Słowem i czytanie go z otwartym umysłem. Nie przedkładaj ludzkiego nauczania nad Boże Słowo. Niech ono mówi do ciebie i naucza cię o Duchu Świętym. Biblia mówi, że jest On;
1. Wszechwiedzący
Duch Święty zna wszystkie zamysły Boga, naszego Ojca. Boży  Duch wie wszystko. Kiedy będziemy czytać Boże Słowo, pozwalając Duchowi Świętemu by nas uczył, nauczy nas wszelkiej prawdy, gdyż jest On znakomitym nauczycielem. Jest On nie tylko pełen mądrości i wiedzy, lecz sam JEST mądrością i wiedzą. Duch Święty jest naszym  źródłem Bożej mądrości.(Ew. Jana 16r. 12-13w; i 14r. 26w).
2. Wszechmocny
Musimy przyjąć moc, bo dzięki tej  mocy jesteśmy zwycięzcami w Jezusie Chrystusie, bo również  Duch Święty jest mocą Bożą.  Uczniowie Jezusa zostali pouczeni, aby nie opuszczali Jerozolimy, aż zostaną ochrzczeni Duchem Świętym, który udzieli im mocy do służby. Dz. Ap l r, 8w. Ale weźmiecie moc Ducha Świętego, kiedy zstąpi na was, i będziecie mi świadkami w Jerozolimie i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi.

Mocy Ducha Świętego nie da się w ogóle porównać z jakąkolwiek inną mocą, gdyż nie ma takiej jak ona.
Rzym.l5:18-19Nie odważę się bowiem mówić o czymkolwiek, czego Chrystus nie dokonał przeze mnie, aby przywieść pogan do posłuszeństwa słowem i czynem, przez moc znaków i cudów oraz przez moc Ducha Świętego, tak iż, począwszy od Jerozolimy i okolicznych krajów aż po Ilirię, rozkrzewiłem ewangelię Chrystusową.
3. Wszechobecny
Duch Święty jest wszędzie w tym samym czasie. Nikt nie może się przed Nim ukryć.

Ps.l39:7-12w.

Dokąd ujdę przed Duchem twoim? I dokąd przed obliczem twoim ucieknę? Jeśli wstąpię do nieba Ty tam jesteś, a jeśli zgotuję sobie posianie w krainie umarłych, i tam jesteś. Gdybym wziął skrzydła rannej zorzy i chciał spocząć na krańcach morza, nawet tam prowadziłaby mnie ręka twoja, dosięgłaby innie prawica twoja. A gdybym rzekł: Niech ciemność mnie ukryje i nocą się stanie światło wokoło mnie, to i ciemność nic nie ukryje przed tobą, a noc jest jasna jak dzień, ciemność jest dla ciebie jak światło.

4.Ducha Święty jest  Stwórcą
Ks. Joba 33r: 4w, Duch Boży stworzył mnie, a tchnienie Wszechmocnego ożywiło mnie.

Przeczytaj również: Ps.l04:30w; I Mojż. l r, 2-3w.
5. Dawca życia.
I to co poruszamy na początku, przez dotyk Bożego Ducha narodziliśmy się na nowo, odpowiadając -tak na pukanie do naszego serca.
A jeśli Duch tego, który Jezusa wzbudził z martwych, mieszka w was, tedy ten, który Jezusa Chrystusa z martwych wzbudził, ożywi i wasze śmiertelne ciała przez Ducha swego, który mieszka w was.
List Ap Pawła do Rzym.8r: llw
Przeczytaj także: Ew. Jana 6 r. 63w.

Zapraszam również na inne stronki Duch Święty, oczywiście  z tematem o Duchu Świętym.

Lekcja XII a.

Duch Święty jest Osobą!

Duch Święty jest Boską Osobą!
Nasze wszystkie nauczania  opieram na Bożym Słowie, jako na jedynym właściwym przekazie od Pana Boga dla ludzkości. I właśnie Pan Bóg poprzez to Słowo naucza, że Duch Święty jest Osobą. Osoba jest istotą, która posiada osobowość (jaźń), wyposażona jest w zdolność myślenia i rozumowania; ma uczucia (emocje); posiada wolną wolę i jest w stanie podejmować odpowiedzialne, w tym przypadku Boskie działania. Duch Święty posiada wszystkie te możliwości. Spójrzmy chociażby na te podstawowe trzy dowody na to, że jest On Osobą:

Po pierwsze. Duch Święty może robić to, co może robić tylko osoba.

1.Duch Święty -Mówi do nas,

Dz.Ap. 28r: 25w,
25. Nie mogąc dojść z sobą do zgody, zaczęli się rozchodzić, gdy Paweł rzekł jedno słowo: Dobrze Duch Święty powiedział do ojców waszych przez proroka Izajasza,
List Ap. Pawła do Hebr. 3r:7w, Dlatego, jak mówi Duch Święty: Dziś, jeśli głos jego usłyszycie,
I-wszy List Ap. Pawła do Tym. 4r, 1w
1. A Duch wyraźnie mówi, że w późniejszych czasach odstąpią niektórzy od wiary i przystaną do duchów zwodniczych i będą słuchać nauk szatańskich,
Objawienie Ap, Jana 3r, 6w,
6.Kto ma uszy, niechaj słucha, co Duch mówi do zborów.
Obj. Ap. Jana 22r, 17w,
17. A Duch i oblubienica mówią: Przyjdź! A ten, kto słyszy, niech powie: Przyjdź! A ten, kto pragnie, niech przychodzi, a kto chce, niech darmo weźmie wodę żywota.

2. Duch Święty -Bada tak samo jak to czyni sam Pan Bóg.

I-wszy List Ap. Pawła do Kor. 2r: 10w,
10. Albowiem nam objawił to Bóg przez Ducha; gdyż Duch bada wszystko, nawet głębokości Boże.
Przyp. Sal. 20r: 27w,
27. Pan czuwa nad tchnieniem człowieka, bada wszystkie tajniki wnętrza.
Przyp. 17:3
3. Tygiel wytapia srebro, a piec złoto, lecz Pan bada serca.

3. Duch Święty jako nasz nauczyciel – Naucza

List Ap. Pawła do Efez. 1r: 17w,
17. Aby Bóg Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, dał wam Ducha mądrości i objawienia ku poznaniu jego,
I-wszy List Ap, Pawła do Kor. 2r: 13w,
13. Głosimy to nie w uczonych słowach ludzkiej mądrości, lecz w słowach, których naucza Duch, przykładając do duchowych rzeczy duchową miarę.
Ewangelia Jana 14r: 26w,
26. Lecz Pocieszyciel Duch Święty, którego Ojciec pośle w imieniu moim, nauczy was wszystkiego i przypomni wam wszystko, co wam powiedziałem.
Ewangelia Jana 16r: 13w,
13. Lecz gdy przyjdzie On, Duch Prawdy, wprowadzi was we wszelką prawdę, bo nie sam od siebie mówić będzie, lecz cokolwiek usłyszy, mówić będzie, i to, co ma przyjść, wam oznajmi.

4. Duch Święty kieruje poczynaniami wierzących i utwierdza w wierze.

List Ap. Pawła do Rzym. 8r: 14w,
14. Bo ci, których Duch Boży prowadzi, są dziećmi Bożymi.
Dz.Ap. 19r: 21w,
21. Po tych wydarzeniach postanowił Paweł za sprawą Ducha udać się poprzez Macedonię i Achaję do Jerozolimy, mówiąc: Potem, gdy tam będę, muszę i Rzym zobaczyć.
Dz.Ap. 16r: 7w,
7. A gdy przyszli ku Mizji, chcieli pójść do Bitynii, lecz Duch Jezusa nie pozwolił im;
Dz.Ap. 20:23w,
23. Prócz tego, o czym mnie Duch Święty w każdym mieście upewnia, że mnie czekają więzy i uciski.

Po drugie; Duch Święty posiada cechy charakteryzujące Osobę.

1.Posiada –Umysł, i tak jak Bóg robi z niego użytek.

Rzym. 8:27w, A Ten, który bada serca, wie, jaki jest zamysł Ducha, bo zgodnie z myślą Bożą wstawia się za świętymi.
Ps. 139:1-2w, Panie, zbadałeś mnie i znasz.
2. Ty wiesz, kiedy siedzę i kiedy wstaję, Rozumiesz myśl moją z daleka, ……………,i dalej
Ps. 139:5-7
5. Ogarniasz mnie z tyłu i z przodu I kładziesz na mnie rękę swoją.
6. Zbyt cudowna jest dla mnie ta wiedza, Zbyt wzniosła, bym ją pojął.
7. Dokąd ujdę przed Duchem twoim? I dokąd przed obliczem twoim ucieknę?

2. Duch Święty posiada- Uczucia,

List Ap. Pawła do Rzym. 15r: 30w,
30. Proszę was tedy, bracia, przez Pana naszego, Jezusa Chrystusa, i przez miłość Ducha, abyście wespół ze mną walczyli w modlitwach, zanoszonych za mnie do Boga,
Rzym. 8:25-27
25. A jeśli spodziewamy się tego, czego nie widzimy, oczekujemy żarliwie, z cierpliwością.
26. Podobnie i Duch wspiera nas w niemocy naszej; nie wiemy bowiem, o co się modlić, jak należy, ale sam Duch wstawia się za nami w niewysłowionych westchnieniach.
27. A Ten, który bada serca, wie, jaki jest zamysł Ducha, bo zgodnie z myślą Bożą wstawia się za świętymi.
3. Duch Święty posiada –Wolę ;

I-wszy list Ap. Pawła do Kor. 12r: 11w,
11. Wszystko to zaś sprawia jeden i ten sam Duch, rozdzielając każdemu poszczególnie, jak chce.

4. Można Ducha Świętego  zasmucić .

Ks. Izaj. 63r: 10w,
10. Lecz oni byli przekorni i zasmucili Ducha jego Świętego; wtedy przemienił się w ich nieprzyjaciela, sam przeciwko nim walczył.
List Ap. Pawła do Efez. 4r: 30w,
30. A nie zasmucajcie Bożego Ducha Świętego, którym jesteście zapieczętowani na dzień odkupienia.

i Ducha Święty może być znieważony
Hebr. 10:29
29. O ile sroższej kary, sądzicie, godzien będzie ten, kto Syna Bożego podeptał i zbezcześcił krew przymierza, przez którą został uświęcony, i znieważył Ducha łaski!

5. Można się sprzeciwiać Duchowi Świętemu.

Dzieje Ap. 7r: 51w,
51. Twardego karku i opornych serc i uszu! Wy zawsze sprzeciwiacie się Duchowi Świętemu. Jak ojcowie wasi, tak i wy!
(BT)
6. Można zgrzeszyć przeciwko Duchowi Świętemu,

Ewangelia Mat. 12r: 31-32w,
31. Dlatego powiadam wam: Każdy grzech i bluźnierstwo będzie ludziom odpuszczone, ale bluźnierstwo przeciw Duchowi nie będzie odpuszczone.
32. A jeśliby ktoś rzekł słowo przeciwko Synowi Człowieczemu, będzie mu odpuszczone; ale temu, kto by mówił przeciwko Duchowi Świętemu, nie będzie odpuszczone ani w tym wieku ani w przyszłym.

7. I Duch Święty pociesza, tak samo jak Bóg i Syn.

Ewangelia Jana 15r, 26w,

26. Gdy przyjdzie Pocieszyciel, którego ja wam pośle od Ojca, Duch Prawdy, który od Ojca wychodzi, złoży świadectwo o mnie.

II-gi List Ap. Pawła do  Kor. 1r: 4w,
4. Który pociesza nas we wszelkim utrapieniu naszym, abyśmy tych, którzy są w jakimkolwiek utrapieniu, pocieszać mogli taką pociechą, jaką nas samych Bóg pociesza.

Po trzecie
; W greckim oryginale w odniesieniu do Ducha Świętego używany jest zaimek osobowy rodzaju męskiego. Rzeczownik “duch” jest rodzaju nijakiego. Zwykle wszystkie zaimki i ich modyfikatory są rodzaju nijakiego. Ale w Nowym Testamencie wszystkie zaimki odnoszące się do Ducha Świętego są rodzaju męskiego. Dobrą tego ilustracją jest;

Ewangelia Jana 16r, 13w: “Lecz gdy przyjdzie On, Duch Prawdy, wprowadzi was On we wszelką prawdę, bo nie sam od siebie mówić On będzie, lecz cokolwiek On usłyszy, mówić On będzie, i to co ma przyjść, On wam oznajmi”.
Duch Święty nie może być określany jako “to”, jako niebyt, lecz jako “On” – żyjąca, myśląca, czująca, działająca osoba.
Duch Święty jest Osobą Boską. Słowo Boga naucza, że Duch Święty jest Osobą Boską, posiadającą Boską naturę tak jak Pan Bóg i Jezus Chrystus.
Dlaczego tak uważam? Bo Osoba Ducha Świętego posiada atrybuty samego Boga.

(a) Duch Święty jest wieczny, jak sam Bóg jest wieczny

List Ap. Pawła do Hebr. 9r: 14w,
14. O ileż bardziej krew Chrystusa, który przez Ducha wiecznego ofiarował samego siebie bez skazy Bogu, oczyści sumienie nasze od martwych uczynków, abyśmy mogli służyć Bogu żywemu.
Był z Bogiem w czasie tworzenia (1 Ks. Mojż 1r, 2w)
2. A ziemia była pustkowiem i chaosem; ciemność była nad otchłanią, a Duch Boży unosił się nad powierzchnią wód.

(b) Duch Święty wie to co Pan Bóg wie;

I-wszy List Ap. Pawła do Kor. 2r:10-12w,
10. Albowiem nam objawił to Bóg przez Ducha; gdyż Duch bada wszystko, nawet głębokości Boże.
11. Bo któż z ludzi wie, kim jest człowiek, prócz ducha ludzkiego, który w nim jest? Tak samo kim jest Bóg, nikt nie poznał, tylko Duch Boży.
12. A myśmy otrzymali nie ducha świata, lecz Ducha, który jest z Boga, abyśmy wiedzieli, czym nas Bóg łaskawie obdarzył.
(c) Posiada Bożą moc ;
List Ap. Pawła do Efez. 3r: 16w,
16. By sprawił według bogactwa chwały swojej, żebyście byli przez Ducha jego mocą utwierdzeni w wewnętrznym człowieku,
I-wszy List Ap. Pawła do Kor. 14r: 2w,
2. Bo kto językami mówi, nie dla ludzi mówi, lecz dla Boga; nikt go bowiem nie rozumie, a on w mocy Ducha rzeczy tajemne wygłasza.
List Ap. Pawła do Rzym. 15r: 13w,
13. A Bóg nadziei niechaj was napełni wszelką radością i pokojem w wierze, abyście obfitowali w nadzieję przez moc Ducha Świętego.
Ks. Mich. 3r: 8w,
8. Lecz ja jestem pełen siły, Ducha Pana, prawa i mocy, aby oznajmiać Jakubowi jego przestępstwo, a Izraelowi jego grzech.
Ks. Sędziów 14r, 6w,
6. Jego zaś ogarnął Duch Pański, toteż rozdarł go na dwoje jak się rozdziera koźlę, choć nic nie miał w ręku; ale ojcu swemu i matce swojej nie powiedział, co zrobił.

(d) Chrzci się w imię Ducha Świętego, tak samo jak w Imię Ojca i Syna.
Ewangelia Mat. 28r: 18-19w,
18. A Jezus przystąpiwszy, rzekł do nich te słowa: Dana mi jest wszelka moc na niebie i na ziemi.
19. Idźcie tedy i czyńcie uczniami wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego,

(e ); Duch Święty jest Duchem mądrości;

Ks.  Izaj. 11r: 2w,
2. I spocznie na nim Duch Pana; Duch mądrości i rozumu, Duch rady i mocy, Duch poznania i bojaźni Pana.

(f) Duch Święty jest autorem proroctw;

2 List Piotr. 1r:20-21w,

Przede wszystkim to wiedzcie, że wszelkie proroctwo Pisma nie podlega dowolnemu wykładowi.
21. Albowiem proroctwo nie przychodziło nigdy z woli ludzkiej, lecz wypowiadali je ludzie Boży, natchnieni Duchem Świętym.

(g) Duch Święty ma moc Czynienia cudów;
I-wszy List Ap. Pawła do Kor. 12r: 7-11w,
7.A w każdym różnie przejawia się Duch ku wspólnemu pożytkowi.
8. Jeden bowiem otrzymuje przez Ducha mowę mądrości, drugi przez tego samego Ducha mowę wiedzy,
9. Inny wiarę w tym samym Duchu, inny dar uzdrawiania w tym samym Duchu.
10. Jeszcze inny dar czynienia cudów, inny dar proroctwa, inny dar rozróżniania duchów, inny różne rodzaje języków, inny wreszcie dar wykładania języków.
11. Wszystko to zaś sprawia jeden i ten sam Duch, rozdzielając każdemu poszczególnie, jak chce.

W następnej lekcji zajmiemy się poszczególnymi darami Ducha Świętego.

Lekcja XIII.

IMIONA DUCHA ŚWIĘTEGO! SYMBOLE DUCHA ŚWIĘTEGO!

Kiedy przyjrzymy się opisom działania Ducha Świętego w Biblii, nie sposób zauważyć różnorodność Imion Ducha Świętego oraz symboliki oczyszczenia, mocy, czystości i pocieszenia.
1.Duch Boży.
Jeśli spojrzymy na 1-wszy List Ap. Pawła do Kor. 2r: 11w, Bo któż z ludzi wie, kim jest człowiek, prócz ducha ludzkiego, który w nim jest? Tak samo kim jest Bóg, nikt nie poznał, tylko Duch Boży ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,, to dojrzymy takie samo Imię, które towarzyszy nam od początku Pisma Świętego. 1 Ks. Moj. 1r: 1-2w,  Na początku stworzył Bóg niebo i ziemię.
A ziemia była pustkowiem i chaosem; ciemność była nad otchłanią, a Duch Boży unosił się nad powierzchnią wód.
,,,,,,,,,,,,,,,,,I kiedy czytamy te wersety w ostatnim rozdziale Objawienia Jana Obj. 22r: 17w, A Duch i oblubienica mówią: Przyjdź! A ten, kto słyszy, niech powie: Przyjdź! A ten, kto pragnie, niech przychodzi, a kto chce, niech darmo weźmie wodę żywota,,,,,,,,,,,,,,,,,,, to zauważmy, że Duch Święty był przy tworzeniu świata, jest z nami w chwili naszego nowo narodzenia i towarzyszy Kościołowi w wołaniu o szybki powrót Pana Jezusa Chrystusa.
Zobacz też ; II Księga Kron. 15r: 1w, (Ew. Mat. 12:28w,) (Rzym. 8r: 9w), (I Kor. (3r: 16w).

2.Duch Pana.
I-wsza Księga Sam. 10r: 6w, I zstąpi na ciebie Duch Pana, i wespół z nimi ogarnie cię zachwycenie, i przemienisz się w innego człowieka.
2 Sam. 23r: 2w, Duch Pana przemawia przeze mnie, A słowo jego jest na języku moim. (Iz.l2:3; 61:1).

3.Duch Boga Żywego
II List Ap. Pawła do Kor. 3:3w, Wiadomo przecież, że jesteście listem Chrystusowym sporządzonym przez nasze usługiwanie, napisanym nie atramentem, ale Duchem Boga żywego, nie na tablicach kamiennych, lecz na tablicach serc ludzkich.

4. Duch Chrystusowy List Ap. Pawła do Rzym. 8r: 9w, Ale wy nie jesteście w ciele, lecz w Duchu, jeśli tylko Duch Boży mieszka w was. Jeśli zaś kto nie ma Ducha Chrystusowego, ten nie jest jego.

1 List Ap. Pawła do Kor. 3r: 16w, Czy nie wiecie, że świątynią Bożą jesteście i że Duch Boży mieszka w was?

1 List Ap. Pawła do Kor. 12r: 3w, Dlatego oznajmiam wam, że nikt, przemawiając w Duchu Bożym, nie powie: Niech Jezus będzie przeklęty! I nikt nie może rzec: Jezus jest Panem, chyba tylko w Duchu Świętym.
Proszę zwrócić uwagę na wyżej wyszczególnione imiona Osoby Ducha Świętego, jakie podaje nam Słowo Boże w Nowym Testamencie, nasz ludzki duch ożywiony przez dotyk Ducha Świętego mieszka w naszym ciele, która jest świątynią Bożą. Nasza pierwsza modlitwa tzw. ,,Modlitwa grzesznika „ odbyła się pod działaniem Łaski i Mocy Bożego Ducha, a następstwem tej prośby do Pana Boga było ulokowanie Ducha Chrystusowego w naszym sercu. I od tej pory całe nasze życie jest podporządkowane (prowadzenie, uświęcenie, oczyszczenie, uwielbienie Boga i Syna Jezusa Chrystusa) Bogu-Duchowi Świętemu, ale delikatny w swej osobowości Boży Duch nie działa w nas bez naszego przyzwolenia. Powinniśmy być gotowi ulegać temu działaniu każdego dnia, każdej nocy, a więc zawsze.

5. Duch Jego Syna List Ap. Pawła do Gal. 4r: 6w, A ponieważ jesteście synami, przeto Bóg zesłał Ducha Syna swego do serc waszych, wołającego: Abba, Ojcze!

6. Duch Jezusa Chrystusa List Ap. Pawła do Filip. Filip. 1r: 19w, Wiem bowiem, że przez modlitwę waszą i pomoc Ducha Jezusa Chrystusa wyjdzie mi to ku wybawieniu,                                                                                                                                                                                                           Dzieje .Ap. 16r: 7w, A gdy przyszli ku Mizji, chcieli pójść do Bitynii, lecz Duch Jezusa nie pozwolił im.

8. Duch Święty Ew. Łuk. 11r: 13w, Jeśli więc wy, którzy jesteście źli, umiecie dobre dary dawać dzieciom swoim, o ileż bardziej Ojciec niebieski da Ducha Świętego tym, którzy go proszą.

9. Duch Uświęcenia List Ap. Pawła do Rzym. 1:4w, Który według Ducha uświęcenia został ustanowiony Synem Bożym w mocy przez zmartwychwstanie, o Jezusie Chrystusie, Panu naszym.

10. Obiecany Duch Święty List Ap. Pawła do Efez. 1r: 13w, W nim i wy, którzy usłyszeliście słowo prawdy, ewangelię zbawienia waszego, i uwierzyliście w niego, zostaliście zapieczętowani obiecanym Duchem Świętym,
Dzieje Ap. 1r: 4-5w, A spożywając z nimi posiłek, nakazał im: Nie oddalajcie się z Jerozolimy, lecz oczekujcie obietnicy Ojca, o której słyszeliście ode mnie;
Jan bowiem chrzcił wodą, ale wy po niewielu dniach będziecie ochrzczeni Duchem Świętym.

11. Duch Prawdy Ew. Jana 14r: 17w, Ducha prawdy, którego świat przyjąć nie może, bo go nie widzi i nie zna; wy go znacie, bo przebywa wśród was i w was będzie.
Zobacz Ew. Jana 15r: 26w; i 16r: 13w).

12. Duch Życia List Ap. Pawła do Rzym. 8r: 2w, Bo zakon Ducha, który daje życie w Chrystusie Jezusie, uwolnił cię od zakonu grzechu i śmierci.

13. Duch Mądrości i Poznania, Duch Rady i Mocy Księga  Izaj. 11r: 2w, I spocznie na nim Duch Pana; Duch mądrości i rozumu, Duch rady i mocy, Duch poznania i bojaźni Pana.

14. Duch Łaski List Ap. Pawła do Hebr. 10r: 29w, O ile sroższej kary, sądzicie, godzien będzie ten, kto Syna Bożego podeptał i zbezcześcił krew przymierza, przez którą został uświęcony, i znieważył Ducha łaski!

15. Duch Chwały 1List Ap. Piotra 4r: 14w, Błogosławieni [jesteście], jeżeli złorzeczą wam z powodu imienia Chrystusa, albowiem Duch chwały, Boży Duch na was spoczywa. (BT)
16. Wieczny Duch List Ap. Pawła do Hebr. 9r: 14w, O ileż bardziej krew Chrystusa, który przez Ducha wiecznego ofiarował samego siebie bez skazy Bogu, oczyści sumienie nasze od martwych uczynków, abyśmy mogli służyć Bogu żywemu.

17. Pocieszyciel “Paraklet” (gr. Parakletos) Ew. Jana 14r: 26w, Lecz Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w imieniu moim, nauczy was wszystkiego i przypomni wam wszystko, co wam powiedziałem.
Zobacz też Ew. Jan 15r: 26w.
A oto symbole Ducha Świętego.
1. Ogień – Symbolizuje oczyszczenie, czystość i moc
Ew. Mat 3r: 11w, Ja was chrzczę wodą, ku upamiętaniu, ale Ten, który po mnie idzie, jest mocniejszy niż ja; jemu nie jestem godzien i sandałów nosić; On was chrzcić będzie Duchem Świętym i ogniem.
Ks. Iz. 4r: 4w, Gdy Pan obmyje brud Córy Syjońskiej i krew rozlaną oczyści wewnątrz Jeruzalem tchnieniem [duchem] sądu i tchnieniem [duchem] pożogi.  B.T.
2. Woda- Symbolizuje oczyszczenie, pokrzepienie
Ew. Jana 4r: 14w, Ale kto napije się wody, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem wody wytryskującej ku żywotowi wiecznemu.
Ew. Jana 7r: 38-39w,
Kto wierzy we mnie, jak powiada Pismo, z wnętrza jego popłyną rzeki wody żywej. A to mówił o Duchu, którego mieli otrzymać ci, którzy w niego uwierzyli; albowiem Duch Święty nie był jeszcze dany, gdyż Jezus nie był jeszcze uwielbiony.
3. Wiatr – Dający życie
Dzieje Ap. 2r: 2-3w, I powstał nagle z nieba szum, jakby wiejącego gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom, gdzie siedzieli. I ukazały się im języki jakby z ognia, które się rozdzieliły i usiadły na każdym z nich.

Ks. Ezechiela 37r: 7-10w,
Prorokowałem więc, jak mi nakazano. A gdy prorokowałem, rozległ się głos, a oto powstał szum; i zbliżyły się kości, jedna kość do drugiej.
8. I spojrzałem: a oto pojawiły się na nich ścięgna i porosło ciało; i skóra powlokła je po wierzchu, ale ożywczego tchnienia w nich nie było.
9. I rzekł do mnie: Prorokuj do ożywczego tchnienia, synu człowieczy, i powiedz ożywczemu tchnieniu: Tak mówi Wszechmocny Pan: Przyjdź, ożywcze tchnienie, z czterech stron i tchnij na tych zabitych, a ożyją.
10. I prorokowałem, jak mi nakazano. Wtem wstąpiło w nich ożywcze tchnienie i ożyli, i stanęli na nogach – rzesza bardzo wielka.

4. Olej- Kojący’, uzdrawiający.
1 Ks. Sam. 16r: 13w, Wtedy wziął Samuel róg z olejem i namaścił go w gronie jego braci; i od tego dnia Duch Pański spoczął na Dawidzie i pozostał na nim nadal, Samuel zaś powstał i poszedł do Ramy.
Psalm 89:21w, Znalazłem Dawida, sługę mego, namaściłem go świętym olejem moim.
5. Pieczęć – Symbolizuje prawo własności, władzę
List Ap. Pawła do Ef. 1r: 13w, W nim i wy, którzy słyszeliście słowo prawdy, ewangelię zbawienia waszego, i uwierzyliście w niego, zostaliście zapieczętowani obiecanym Duchem Świętym.
Efez. 4:30
30. A nie zasmucajcie Bożego Ducha Świętego, którym jesteście zapieczętowani na dzień odkupienia.

6. Gołębica- Symbolizuje łagodność, czystość, delikatność, niewinność
Ew. Mat.3r: 16w, A gdy Jezus został ochrzczony, wtedy wystąpił z wody, i oto otworzyły się niebiosa, i ujrzał Ducha Bożego, który zstąpił w postaci gołębicy i spoczął na nim.

Lekcja XIV.

Zadania Ducha Świętego!

ZADANIA, KTÓRE DUCH ŚWIĘTY WYKONUJE po zesłaniu w Dniu Zielonych Świąt.

Wykład o Chrzcie i Darach Ducha Świętego Cześć I .

Część II.

Część III.

Część IV.

Część V.

Część VI.

Część VII.

Część VIII.

Część IX.

1. Jest sprawcą nowo narodzenia.

Ew.Jan3r:5-6w, Odpowiedział Jezus: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się kto nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do Królestwa Bożego. Co się narodziło z ciała, ciałem jest, a co się narodziło z Ducha, duchem jest.

Nowo narodzenie oznacza przekazanie życia, jakie otrzymujemy z góry jako Boży dar ( Amen, Amen, mówię ci, jeśli ktoś nie zostanie zrodzony z góry, nie może zobaczyć Królestwa Boga.) z oryginału greckiego,,,,. wskrzeszenie nas duchowo lub przywrócenie do życia. To dzięki pracy Ducha Świętego grzesznik zostaje przyciągnięty do Jezusa Chrystusa i przekonany o swoim grzechu tak, że zaczyna odczuwać skruchę, (Tyt.3:5; Rzym.l2:2).
Nowe narodziny są możliwe jedynie dzięki mocy Ducha Świętego, a tym samym czyni nas nowymi stworzeniami.
II List Ap. Pawła do Kor. 5r: 17-18w,
Tak więc, jeśli ktoś jest w Chrystusie, nowym jest stworzeniem; stare przeminęło, oto wszystko stało się nowe. A wszystko to jest z Boga, który nas pojednał z sobą przez Chrystusa i poruczył nam służbę pojednania.
Pan Jezus Chrystus jest tym, który czyni nas nowymi istotami i uwalnia z mocy grzechu – Lecz Duch Święty jest tym, który odradza nas, który przekonuje o grzechu i przyprowadza do Jezusa Chrystusa, by uznać Go jako Pana.
I List Ap. Pawła do Kor. 12r: 3w, Dlatego oznajmiam wam, że nikt, przemawiając w Duchu Bożym, nie powie: Niech Jezus będzie przeklęty! I nikt nie może rzec: Jezus jest Panem, chyba tylko w Duchu Świętym.
II List Ap. Pawła do Kor. 3r: 6w, Który [Bóg] też uzdolnił nas, abyśmy byli sługami nowego przymierza, nie litery, lecz ducha, bo litera zabija, Duch zaś ożywia.
Duch Święty uwalnia nas z zakonu grzechu i śmierci (List Ap. Pawła do Rzym.7r: 9-24w).

2.Duch Święty daje siłę wierzącym.
Pan Bóg poprzez Ducha Świętego daję silę słabemu.
List Ap. Pawła do Filip. 2r: 13w, Albowiem Bóg to według upodobania sprawia w was i chcenie i wykonanie.

Duchowe życie, bez mocy Ducha Świętego w naszym wewnętrznym człowieku, nie jest możliwe. Każdy prawdziwy wierzący powinien polegać wyłącznie na mocy Ducha Świętego, a nie na własnych doświadczeniach.
List Ap. Pawła do Ef.3:16w, By [Ojciec] sprawił według bogactwa chwały swojej, żebyście byli przez Ducha jego mocą utwierdzeni w wewnętrznym człowieku.
3. Duch Święty utwierdza nas w pewności zbawienia.
Duch Święty potwierdza naszemu duchowi, że jesteśmy Bożymi dziećmi. On jest tym, który wprowadza nas w tę wspaniałą relację, jaką możemy mieć dzięki zakończonemu dziełu Jezusa Chrystusa. Gdy postępujemy niewłaściwie, Duch Święty przekonuje nas o tym i nakierowuje nas z powrotem na prawdę.
List Ap. Pawła do Rzym.8r: 15-17w,Wszak nie wzięliście ducha niewoli, by znowu ulegać bojaźni, lecz wzięliście ducha synostwa, w którym wołamy: Abba, Ojcze! Ten to Duch świadczy wespół z duchem naszym, że dziećmi Bożymi jesteśmy. A jeśli dziećmi, to i dziedzicami, dziedzicami Bożymi, a współdziedzicami Chrystusa, jeśli tylko razem z nim cierpimy, abyśmy także razem z nim uwielbieni byli.


4. Pomaga nam żyć w zgodzie z Bożą wolą, w  Bożej prawdzie , przypominając nam o Bożych drogach.

(Ew. Jana 14r: 26w). (Ew. Jana 16r: 13w). Lecz gdy przyjdzie On, Duch Prawdy, wprowadzi was we wszelką prawdę, bo nie sam od siebie mówić będzie, lecz cokolwiek usłyszy, mówić będzie, i to, co ma przyjść, wam oznajmi. On mnie uwielbi, gdyż z mojego weźmie i wam oznajmi.
5. Celem pracy Ducha Świętego jest abyśmy przynosili owoc.
Owoc Ducha Świętego pomaga nam zbudować w naszym życiu Boży charakter i poznawać piękno i siłę Bożego Słowa.. Te cechy upodabniają nas bardziej do naszego Pana Jezusa Chrystusa.
List Ap. Pawła do Gal. 5r: 22-25w, Owocem zaś Ducha są: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, łagodność, wstrzemięźliwość. Przeciwko takim nie ma zakonu. A ci, którzy należą do Chrystusa Jezusa, ukrzyżowali ciało swoje wraz z namiętnościami i żądzami. Jeśli według Ducha żyjemy, według Ducha też postępujemy.
6. Pomaga nam uwielbiać Imię Jezusa Chrystusa Boga i oddawać Jemu chwałę.

Ew. Jana 4r: 23w,  Lecz nadchodzi godzina i teraz jest, kiedy prawdziwi czciciele będą oddawali Ojcu cześć w duchu i w prawdzie; bo i Ojciec takich szuka, którzy by mu tak cześć oddawali.
List Ap. Pawła do Ef.5r: 18-20w,  I nie upijajcie się winem, które powoduje rozwiązłość, lecz bądźcie pełni Ducha, rozmawiając z sobą przez psalmy i hymny, i pieśni duchowe, śpiewając i grając w sercu swoim Panu, dziękując zawsze za wszystko Bogu i Ojcu w imieniu Pana naszego, Jezusa Chrystusa.
Przeczytaj również: List Ap. Pawła do Kol.3r: 12-17w.

7. Umacnia wierzących, jest to bardzo ważna obietnica dla wierzących, szczególnie gdy w swojej naturze są nieśmiali, czy wręcz bojaźliwi, ale w ufając Bożej obietnicy są gotowi świadczyć, co Bóg dobrego uczynił w ich życiu.
Dzieje .Ap. lr: 8w.  Ale weźmiecie moc Ducha Świętego, kiedy zstąpi na was, i będziecie mi świadkami w Jerozolimie i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi.
Jan 14:16-17
Ja prosić będę Ojca i da wam innego Pocieszyciela, aby był z wami na wieki – Ducha prawdy, którego świat przyjąć nie może, bo go nie widzi i nie zna; wy go znacie, bo przebywa wśród was i w was będzie.
Dz.Ap.4:31
A gdy skończyli modlitwę, zatrzęsło się miejsce, na którym byli zebrani, i napełnieni zostali wszyscy Duchem Świętym, i głosili z odwagą Słowo Boże.
By [Ojciec] sprawił według bogactwa chwały swojej, żebyście byli przez Ducha jego mocą utwierdzeni w wewnętrznym człowieku.
List Ap. Pawła do Ef. 3r: 16w,
Przeczytaj również: I List Ap. Pawła do Kor.2:l-5; I List Ap. Pawła do Tes.l:5.
8. Pomaga wierzącym w ich życiu modlitewnym.

Jud.20
Ale wy, umiłowani, budujcie siebie samych, w oparciu o najświętszą wiarę waszą, módlcie się w Duchu Świętym.
Modlitwa w Duchu Świętym wyzwala w nas śmiałości. Pomnaża naszą wiarę i duchową siłę.
List Ap. Pawła do Ef.6r: 18w,
W każdej modlitwie i prośbie zanoście o każdym czasie modły w Duchu i tak czuwajcie z całą wytrwałością i błaganiem za wszystkich świętych.
Rzym.8:26-27
Podobnie i Duch wspiera nas w niemocy naszej; nie wiemy bowiem, o co się modlić, jak należy, ale sam Duch wstawia się za nami w niewysłowionych westchnieniach. A Ten, który bada serca, wie, jaki jest zamysł Ducha, bo zgodnie z myślą Bożą wstawia się za świętymi.
9. Pomaga nam zrozumieć Boże tajemnice.
Człowiek dostrzega tylko to co widzą jego oczy, natomiast Boże sprawy są sprawami duchowymi i tylko dzięki mocy Ducha Świętego możemy je odkryć i zrozumieć. Właśnie dlatego człowiek zmysłowy nie rozumie spraw Ducha. Uważa, że są głupstwem i że są pozbawione sensu. Natomiast ten, który jest napełniony Bożym Duchem wie, że są mocą Bożą (Mat.ll:25; I Kor.l:25-28).

I List Ap. Pawła do Kor.2r: 10-14w,                                                                                                                                                                             Albowiem nam objawił to Bóg przez Ducha; gdyż Duch bada wszystko nawet głębokości Boże. Bo któż z ludzi wie, kim jest człowiek, prócz ducha ludzkiego, który w nim jest? Tak samo kim jest Bóg, nikt nie poznał, tylko Duch Boży. A myśmy otrzymali nie ducha świata, lecz Ducha, który jest z Boga, abyśmy wiedzieli, czym nas Bóg łaskawie obdarzył. Głosimy to nie w uczonych słowach mądrości, lecz w słowach, których naucza Duch, przykładając do duchowych rzeczy duchową miarę. Ale człowiek zmysłowy nie przyjmuje tych rzeczy, które są z Ducha Bożego, bo są dlań głupstwem, i nie może ich poznać, gdyż należy je duchowo rozsądzać.
10. Prowadzi lud Boży w służbie i kieruje tam gdzie jest zadanie do wykonania.
Dz.Ap. 13:2-4
A gdy oni odprawiali służbę Pańską i pościli, rzekł Duch Święty: Odłączcie mi Barnabę i Saula do tego dzieła, do którego ich powołałem. Wtedy, po odprawieniu postów i modlitwy, nałożyli na nich ręce i wyprawili ich. A oni, wysłani przez Ducha Świętego, udali się do Seleucji, stamtąd zaś odpłynęli na Cypr.
Przeczytaj również: (Dz.Ap.l6:6-7; Jak. 1:5-7).
11. Pomaga nam w walce  duchowej.
List Ap. Pawła do Ef.6:18
W każdej modlitwie i prośbie zanoście o każdym czasie modły w Duchu i tak czuwajcie z całą wytrwałością i błaganiem za wszystkich świętych.
12. Przekonuje świat o grzechu, a tym samym każdego człowieka, szczególnie szukających prawd Bożych.
Ew. Jan 16:8-11
A On, gdy przyjdzie, przekona świat o grzechu i o sprawiedliwości, i o sądzie; o grzechu, gdyż nie uwierzyli we mnie; o sprawiedliwości, gdyż odchodzę do Ojca i już mnie nie ujrzycie; o sądzie zaś, gdyż książę tego świata został osądzony.
13. Utwierdza  wierzących o ich zbawieniu w Jezusie Chrystusie.
List Ap. Pawła do Rzym.8r: 16w,
Ten to Duch świadczy wespół z duchem naszym, że dziećmi Bożymi jesteśmy.

14. Uwalnia ludzi z mocy i panowania grzechu i duchowej śmierci.
List Ap. Pawła do Rzym.8:2
Bo zakon Ducha, który daje życie w Chrystusie Jezusie, uwolnił cię od zakonu grzechu i śmierci.

Lekcja XV.

Dary Ducha Świętego- Słowo mądrości, mowa mądrości!

Myślę, że zgodzicie się ze mną co do tej myśli, którą teraz przestawiam, tak jak nowo narodzone dziecię, potrzebują opieki swoich rodziców, tak i my jako nowo narodzone dzieci Boga nie zostajemy pozostawieni sami sobie. Pan Jezus cudownie zapowiedział swoim uczniom w Ewangelii Jana 14r: 16-18w, Ja prosić będę Ojca i da wam innego Pocieszyciela, aby był z wami na wieki, Ducha prawdy, którego świat przyjąć nie może, bo go nie widzi i nie zna; wy go znacie, bo przebywa wśród was i w was będzie.
Nie zostawię was sierotami, przyjdę do was.

Przyjdę do was, jak?- w Osobie Ducha Świętego. Duch Chrystusowy.
Pan Bóg wiedział, że potrzebujemy takiej pomocy, i zapewnił tę pomoc nam wypełniając zapowiedź zapisaną w Księdze Joela 3r: 1-5w, A potem wyleję mojego Ducha na wszelkie ciało, i wasi synowie i wasze córki prorokować będą, wasi starcy będą śnili, a wasi młodzieńcy będą mieli widzenia. Także na sługi i służebnice wyleję w owych dniach mojego Ducha.
I ukażę znaki na niebie i na ziemi, krew, ogień i słupy dymu.
Słońce przemieni się w ciemność, a księżyc w krew, zanim przyjdzie ów wielki, straszny dzień Pana.
Wszakże każdy, kto będzie wzywał imienia Pana, będzie wybawiony; gdyż na górze Syjon i w Jeruzalemie będzie wybawienie – jak rzekł Pan – a wśród pozostałych przy życiu będą ci, których powoła Pan.

I do naszego nauczania i wzrostu, Duch Święty udziela nam swoich cudownych darów. Chwała Duchowi Świętemu.

I List Ap. Pawła do Kor.l2r: lw, 4w, 7-llw, A co do darów duchowych, bracia, nie chcę, abyście byli nieświadomi rzeczy. [...] A różne są dary łaski, lecz Duch ten sam. [...] A w każdym różnie przejawia się Duch ku wspólnemu pożytkowi. Jeden bowiem otrzymuje przez Ducha mowę mądrości, drugi przez tego samego Ducha mowę wiedzy, inny wiarę w tym samym Duchu, inny dar uzdrawiania w tym samym Duchu. Jeszcze inny dar czynienia cudów, inny dar proroctwa, inny dar rozróżniania duchów, inny różne rodzaje języków, inny wreszcie dar wykładania języków. Wszystko to zaś sprawia jeden i ten sam Duch, rozdzielając każdemu poszczególnie, jak chce.
I List Ap. Pawła do Tym.4r: 14w, Nie zaniedbuj daru łaski, który masz, a który został ci udzielony na podstawie prorockiego orzeczenia przez włożenie rąk starszych.

Dary Ducha Świętego są dane wierzącym abyśmy wzrastali ku dojrzałości w Jezusie Chrystusie. List  Ap. Pawła do Efezjan 4r: 12-15w; Aby przygotować świętych do dzieła posługiwania, do budowania ciała Chrystusowego, Aż dojdziemy wszyscy do jedności wiary i poznania Syna Bożego, do męskiej doskonałości, i dorośniemy do wymiarów pełni Chrystusowej, Abyśmy już nie byli dziećmi, miotanymi i unoszonymi lada wiatrem nauki przez oszustwo ludzkie i przez podstęp, prowadzący na bezdroża błędu, Lecz abyśmy, będąc szczerymi w miłości, wzrastali pod każdym względem w niego, który jest Głową, w Chrystusa,, ale przede wszystkim by budować ciało Jezusa Chrystusa.

Dary objawienia;
*mowa mądrości
* mowa wiedzy                                                                                                                                            *rozróżnianie duchów

Dary wypowiedzi;
*mówienie językami
*wykładanie języków
*proroctwo

Dary mocy;
*wiara
*uzdrawianie
*cuda
(*)Każdy z darów będzie omawiany w osobnej lekcji. Spróbuję w krótkich notatkach przybliżyć podane nam w Bożym Słowie dary oraz ich znaczenie w budowaniu Kościoła Jezusa Chrystusa. I aby nie przedłużać jednej lekcji poświęcę z każdemu z darów jedną całą lekcję, by  mieć swobodę przekazu w pełniejszym obrazie  bogactwa tych darów dla nas wierzących w Jezusa Chrystusa.
SŁOWO MĄDROŚCI
, (1 List Ap. Pawła do Kor 12, 7 – 8w) A w każdym różnie przejawia się Duch ku wspólnemu pożytkowi. Jeden bowiem otrzymuje przez Ducha mowę mądrości, drugi przez tego samego Ducha mowę wiedzy”.
Jako pierwszy dar Ducha Łaski wymienione jest tutaj Słowo mądrości. Mówi się o nim, że jest to słowo mądrości (logos sophias) i że jest to słowo mądrości przez Ducha (dia tou pneumatos). Te dwie wypowiedzi są ważne dla zrozumienia darów łaski. Nie mówi się tutaj o darze mądrości,nie jest to dar, który nabywamy wraz z tak zwanym doświadczeniem życiowym, lecz o darze słowa mądrości do danej osoby czy sytuacji od samego Ducha Świętego.. Apostoł chce przez to wyjaśnić, że ten charyzmat jest  objawieniem się Ducha mądrości ,,czasową”. Czasami jest tak, że ktoś, kto dzisiaj w Duchu wymawia słowo mądrości, przy innej okazji może być nieporadnym, a może nawet niemądrze postępującym wierzącym, który nie zawsze posiada on mądrość na każdą okoliczność, nie jest mędrcem, który zawsze wszystko wie, lecz osobą, która na skutek natchnienia otrzymuje tylko nagłe objawienie w określonej sprawie, do określonej sytuacji, w której tylko Duch Święty zna prawidłową odpowiedź, czy zna prawidłowe skomplikowanej sytuacji, wobec, której człowiek okazuje się tak często bezsilny. Te słowa mądrości nie są produktem inteligencji jaką posiadł człowiek, ale wynikiem inspiracji, Zostały dane przez samego Ducha Świętego, i jest to dar dany nam z obfitości Bożej łaski do Jego stworzenia, możemy to głębiej wyrazić, są Bożym  oświeceniem i natchnieniem. Takie Słowo wiedzy ujawnia się w czasie usługiwania zborze przez „Ducha mądrości i rozwagi”.

Mądrość ta jest wiedzą, użytą w praktyczny sposób w życiu jednostki oraz zboru. Z jej pomocą umiemy się właściwie zachować, radzić sobie w kryzysach, rozwiązywać problemy i osiągać cele. Słowem mądrości była rada, którą dał Józef, aby magazynować plon zbierany w latach obfitości, (I Ks. Mojż. 41r; 33—36w;
Nowy Testament określa duchową mądrość (gr. sophia) jako mądrość życiową lub wiedzę o właściwym zachowaniu się w różnych sytuacjach. Taka mądrość cechuje życie i działanie wierzącego człowieka i właściwie styl, który czasami mówi bardziej do niewierzących, bardziej niż byśmy im ciągle głosili Dobra Nowinę. (Gr. Sophia)oznacza też właściwe zastosowanie wiedzy, bowiem jej posiadanie nie czyni jeszcze człowieka mądrym.
Mądrość jest wiedzą jak właściwie zadziałać w konkretnej sytuacji i jest to Boży punkt widzenia i Boże rozwiązanie dla danej sytuacji, (List AP. Pawła do Ef. 5r, 15w; List Jak. 3r; 13w). Taka Boża rada, Duchowa mądrość pomaga w kryzysach naszego życia i w życiu niejednego zboru (List AP. Pawła do Ef. 3r; 10w). Jest pomocną w podejmowaniu właściwych decyzji (List AP. Pawła do Kol. 1r; 9w), Duch Święty poprzez swój dar daje nam skuteczną pomoc w określonej sytuacji (List AP. Pawła do Kol. 3r; 16w). Według I List AP. Pawła do Kor. 6r; 5w, wiąże się ten dar mądrości również ze zdolnością wydawania samodzielnego sądu.
W Biblii często czytamy o wartości Bożej względnie duchowej mądrości. Często oddziela się ją od mądrości naturalnej. Boża mądrość jest różna od mądrości tego świata, do której zmierzali Grecy: słowo o krzyżu było dla nich głupstwem, zaś dla człowieka duchowego jest mocą Bożą i mądrością.
Apostoł Paweł w I-wszym Liście do Kor. Drugi rozdział mówi o mądrości zakrytej, która zostaje objawiona przez Ducha. 1 List Ap. Pawła do Kor. 2r: 4-7w,  A mowa moja i zwiastowanie moje nie były głoszone w przekonywających słowach mądrości, lecz objawiały się w nich Duch i moc, Aby wiara wasza nie opierała się na mądrości ludzkiej, lecz na mocy Bożej. My tedy głosimy mądrość wśród doskonałych, lecz nie mądrość tego świata ani władców tego świata, którzy giną; Ale głosimy mądrość Bożą tajemną, zakrytą, którą Bóg przed wiekami przeznaczył ku chwale naszej.
Dar mądrości jest Bożym światłem w mroku tego świata. Gdziekolwiek w Nowym Testamencie czytamy o mądrości wartej zdobycia, zawsze chodzi o Bożą mądrość, bo tylko taka może pomóc prowadzić Boże życie i radzić sobie z ziemskimi problemami ale na Boży sposób i to w sposób duchowy. Ludzka mądrość przynosi zwykle odwrotny skutek.

Dla niej mądrość Boża jest często głupstwem, podobnie jak pokładanie ufności w Bogu, nie mówiąc już o wierze w Słowo Boże. Ludzka mądrość może zaproponować mądre kompromisy, ale przecież nie rozwiąże problemu.
Gdy przyjdzie kryzys, prawdziwa Boża mądrość pomaga całemu ludowi Bożemu i każdemu z osobna w wydostaniu się z niego. Owocem tej mądrości jest Boży pokój, bo dar Boga jest sam w sobie doskonały, a my musimy tylko być poddani temu słowu i zastosować je w danej sytuacji, pamiętając , by podziękować Panu za Boże rozwiązanie, a nie przypisywać cokolwiek sobie. Wiemy że Bóg jest Bogiem zazdrosnym. Owoce mądrości wskazują na jej źródło. Ziemska mądrość jest często narzędziem piekła. Objawia się ona niewłaściwym zachowaniem i fałszywą miarą wartości.

Właściwie każdy z nas znajdzie się czasami w takiej sytuacji, gdzie powinien iść za radą apostoła Jakuba
W Liście Jak. 1,5 znajdujemy zachętę do proszenia o mądrość: „Jeśli komu z was brak mądrości, niech prosi...”. Czy jest upokorzeniem przyznanie, że brakuje mi mądrości? Tam nie jest napisane: „Komu brakuje rozsądku…” a nie „Komu brakuje sprytu…”, bowiem można to wszystko posiadać, a mimo to nie mieć mądrości.
Duch Boży objawia swoje prawdy naszemu rozumowi. Mądrość ta jest więc okazaniem Bożej pomocy. Jest radą i kierownictwem w krytycznym położeniu. Na przykład może ona być użyta do obrony ewangelii. To ją ma na uwadze nasz Pan Jezus Chrystus, gdy mówi: (Ew. Mat. 10r; 19—20w). „A gdy was wydadzą, nie troszczcie się, jak i co macie mówić, albowiem będzie wam dane w tej godzinie, co macie mówić. Bo nie wy jesteście tymi, którzy mówią, lecz Duch Ojca waszego, który mówi w was”
A często jest nieodzowną pomocą, gdy zabraknie nam języka w ustach, tylko daj chwilę Duchowi Świętemu, i wycisz się a usłyszysz Jego dobrą radę, Jego głos, Jego dar, Jego pomoc.  Chwała Jezusowi Chrystusowi!

Lekcja XVI.

MOWA WIEDZY

Mowa wiedzy jest specjalnym objawieniem Ducha Świętego na temat szczególnych miejsc Pisma. Każdy, kto przeżył nawrócenie, może o tym świadczyć, jakże wiele słyszeliśmy świadectw opowiedzianych wręcz z radością, jak Boże Słowo, tak niezrozumiałe wcześniej, przyniosło tak wiele poznania Bożej miłości, Bożego przebaczenia, to samo Słowo, które może tylko czytaliśmy wcześniej, a może tylko słuchaliśmy podczas mszy, po nowo narodzeniu stało się jasne i czytelne i co ważne ŻYWE! Chwała Jezusowi Chrystusowi. A w konkretnych sytuacjach zyskało niesamowita wagę, znaczenie życia wiecznego.

Wśród Darów Ducha Świętego podanych w I Liście Ap. Pawła do Kor. 12r; 8w, czytamy o ,,mowie wiedzy” (gr. logos gnoseos). Oryginalnie z gr. słowo poznania. I Ap. Paweł szybko dodaje ,,przez tego samego Ducha. Chcę tu włożyć świetny w swej wymowie werset z Listu Jakuba. 1r: 17w, Wszelki datek dobry i wszelki dar doskonały zstępuje z góry od Ojca światłości; u niego nie ma żadnej odmiany ani nawet chwilowego zaćmienia.
Ten Dar mowy, możemy powiedzieć duchowej wiedzy, ma za zadanie wskazać nam, że Pan podając nam swoje Słowo w Starym i Nowym Testamencie, ustanowił pewien Boży pułap naszej wiedzy, naszego chrześcijańskiego życia, a nasze poznawanie Bożych planów wobec Kościoła i nas posiada pewną normę Ducha Świętego, w której to Duch Święty jest mocen nas utrzymać i to właśnie czyni, również przez ten Dar, nadając naszemu życiu właściwy kierunek poznawania Bożej woli do naszego życia i życia Zboru, do którego uczęszczamy. Oraz wnikania w coraz to głębsze warstwy duchowego życia, co się równa z właściwym wzrostem ku dojrzałości. Odejście od Bożych standardów nauczania, doprowadziło do wypaczenia rozumienia Bożych zamiarów wobec człowieka, a tym samym powstania wielu religii, opierających się na ludzkich tradycjach i własnych naukach, nie mających pokrycia w żadnej z dwóch części Pisma Świętego, mijających się w Prawdą o Jezusie Chrystusie, który jest Jedyną Drogą do Boga-Ojca dla ludzkości.

Tak więc powtórzę, Duch Święty pomaga nam we właściwym zrozumieniu Jego woli i prawdy — w zgodności ze swoim Bożym Słowem.
Głębsze wniknięcie w Boże prawdy oraz stały wzrost poznania Pisma uzyskuje się na drodze modlitwy o prowadzenia nas przez Ducha Świętego w czytania i studiowania Biblii. Nie muszę dodawać , systematycznym czytaniu. Ale określone prawdy często zawarte wcześniej przez w Piśmie, dla konkretnych sytuacji musi nam naświetlić i objawić dopiero Duch Święty. Przykład! Proszę!
W czasie zesłania na ziemię Ducha Świętego w Dzień Pięćdziesiątnicy, opisane w 2 rozdziale Dziejów Apostolskich, pod wpływem Ducha Świętego, wyjaśnia zgromadzonym, że to co się wydarzyło jest zapisane w Księdze Joela.
Charyzmat ten pozwala nam doświadczyć części roli Ducha Świętego, jakim jest wprowadzanie „we wszelką prawdę”, obietnicę złożoną nam, uczniom Jezusa Chrystusa. Ew. Jan. 16r: 13w, Lecz gdy przyjdzie On, Duch Prawdy, wprowadzi was we wszelką prawdę, bo nie sam od siebie mówić będzie, lecz cokolwiek usłyszy, mówić będzie, i to, co ma przyjść, wam oznajmi.

Myślę, że bardzo ważną myślą jest, by tego daru mylić z własnymi mądrymi przemyśleniami odnoszącymi się do Słowa, ani z poznaniem Biblii osiągniętym przez studiowanie.

Ten Dar bowiem daje nam szczególne poznanie poprzez oświecenie i objawienie Ducha Świętego, który przecież jest Autorem Bożego Pismo i jest Tym, który je ożywia, odkrywa ukryte skarby, a jeśli przeoczyliśmy lub nie zauważyliśmy właściwego sensu, wówczas Duch Św. wydobywa na światło dzienne ten cudowny sens, często słyszałem jak mówiący mówili, że Słowo ożyło, dało cudowne zrozumienie lub było właściwe do zaistniałej sytuacji. Przez mowę wiedzy nasz Nauczyciel naświetla On określone sytuacje, daje wskazówki, utwierdza, daje swojemu Kościołowi głębsze zrozumienie mocne punkty oparcia. Dzięki temu charyzmatowi Kościół w szczególny sposób doświadcza mocy przewodniej Słowa Bożego w życiu i nauczaniu.

Pamiętam film ,,Luther” gdzie na klęczkach w wspina się po schodach, gdzie nakazano Lutrowi na każdym schodku wypowiadać modlitwę ,, Ojcze nasz”, by wykupić dziadkowi wyjście z czyśćca, widzi ogrom grzechu w Rzymie, stolicy Watykanu, zakłamania bezsens tego dogmatu. Gdy znalazł się w tak kłopotliwej sytuacji, jego serce wciąż szukało prawdy, aż we właściwym momencie Duch Św. Przez ten Dar Mowy, Dar Poznania, daję właściwe zrozumienie wersetu,
„Ale sprawiedliwy z wiary żyć będzie” jako nowe, potężne światło. Jego wewnętrzna potrzeba oraz potrzeba chrześcijańska znalazły tutaj rozwiązanie.
I tak podobnie patrząc chronologicznie, było z objawieniem Bożej prawdy na temat chrztu dorosłych, świadomych swojej grzeszności i potrzeby zbawienia, a nie nieprawidłowego chrztu niemowląt, według wiadomej tradycji, nie mającej pokrycia w Piśmie Świętym, czy choćby właściwe zrozumienie daru mówienia językami, zapoczątkowujące ruch Kościoła Zielonoświątkowego. I każdy nowo narodzony chrześcijanin potwierdzi tę prawdę, że tym, który nam objawił prostotę Bożego Słowa i daru zbawienia z łaski, był Duch Święty, i dalej jest by nas wprowadzać we wszelką prawdę.
Te powyżej wskazane doświadczenia, są tym samym co Pan co Jezus wyraził następująco: „Wysławiam cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom” (Ew. Mat. 11r, 25w). i dalej Pan Jezus Chrystus mówi On do Szymona-Piotra: „… bo nie ciało i krew objawiły ci to, lecz Ojciec mój, który jest w niebie” (Ew. Mat. 16r, 17w).

. Nie tylko poznanie wielkich prawd jest potrzebne zborowi, ale też stałe szukanie i chodzenie w świetle prawdy pochodzącej ze Słowa Bożego. Tak więc zbór powinien doświadczać Pana, który przemawia przez swoje Słowo.
Wszystkie charyzmaty Ducha Świętego powinny przede wszystkim służyć dobru zboru i nie są one darowane po to, aby ktoś chełpił się: „o jakże potężnie mnie prowadzi Duch Święty lub też jakże szybko posiadłem wszelką duchową wiedzę, bo to tylko może świadczyć o błyskotliwości umysłu, ale problemem może być nie zmienione serce, a wręcz nie do pomyślenia miało by być myślenie, że mam wszelkie poznanie, nie potrzebuję, żeby mnie jeszcze ktoś nauczał”. Duch Święty buduje i ożywia zbór. Nasza postawa wobec zboru jest miarą naszego stanu duchowego. Możemy być pewni, że jeśli ktoś uważa, że na podstawie jakiegoś objawienia nie musi mieć społeczności ze zborem, to albo nie ma tego charyzmatu, albo go nadużywa. Taki człowiek nie pojął, że wszystkie dary poznajemy po tym, że służą zbudowaniu zboru. ‘ Podczas gdy nowotestamentowe gnosis oznacza ogólne poznanie prawdy, to charyzmat logos gnoseos będzie raczej punktowym oświeceniem przez Pismo. Tak właśnie doświadczamy uzdrawiającego działania Pisma Świętego: „Posłał słowo swoje, aby ich uleczyć”. Oprócz systematycznego poznawania prawdy — bo mowa wiedzy nie zastąpi studiowania Biblii — potrzebujemy konkretnego Bożego Słowa dla danej sytuacji.
Oczywiście „mowa wiedzy” może być też częścią systematycznego poznania, gdy jakąś zasłoniętą prawdę Pisma, ważną dla całego ludu Bożego, znowu postawi na świeczniku. Ale punktem ciężkości tego daru łaski jest jednak normalne chrześcijańskie życie zborowe.
Myślę, że wielu doznało takiego zdania, że cała wiedza biblijna, którą osiągnęliśmy poprzez pilne studiowanie, nie wystarcza w konkretnych sytuacjach. A ponieważ określone sytuacje mogą być uzdrowione tylko przez Boże Słowo, dlatego potrzebujemy dla takiej sytuacji inspirowanej przez Ducha Świętego pomocy i inspirującej mowy wiedzy, słowa poznania.
Może ktoś zapyta dlaczego potrzebujemy tego daru;
W Ks. Ozeasza 4r: 6w, czytamy; -Lud mój ginie, gdyż brak mu poznania; ,,,,,,,,,,,,. Ma ono zastosowanie także w stosunku do zboru w obecnych czasach: wewnętrzne tarcia są skutkiem braku poznania, które zamyka drogę do nowego duchowego ożywienia. To brak poznania zamyka drzwi ludziom, którzy szukają Boga. Przez formalizm, sztywne trzymanie się starych ludzkich form, zbór utracił swoją aktywność. Charyzmat pozwala wskrzesić dynamikę Słowa Bożego, ale i też duchowe odnowienie i ożywienie. To jest wspaniałe, gdy Bóg poprzez oświecenie nagle czyni swoje Słowo aktualnym i tym samym toruje drogę dla swojego działania. Skostnienie nigdy nie jest dziełem Bożego Słowa. Jego dzieło to dynamika i życie. Boża prawda nie jest jakimś logicznym systemem, ale uwalniającą mocą. Chwała Bogu! tak więc poprzez ten dar otrzymujemy; BŁOGOSŁAWIEŃSTWO WŁAŚCIWEGO POZNANIA, Nie wystarczy wiedzieć o Słowie, znać brzmienie poszczególnych fragmentów Biblii, ale przez Ducha musi dojść do żywej konfrontacji z prawdą. Gruntowna wiedza o Piśmie jest bardzo ważna, ale o życiu decyduje osobiste spotkanie z „prawdą Bożą”.

W Łuk 1,77 czytamy: „…aby dać ludowi jego poznanie zbawienia przez odpuszczenie grzechów ich”. Przez służbę Jana Chrzciciela lud Boży miał otrzymać poznanie Boga, Jego Pomazańca i zbawienia. Poznanie to coś więcej niż wiedza. Jest ono wiedzą, która coś wyzwala; nie teorię, lecz potrzebną w życiu pomoc. Biblijne poznanie jest wiedzą, która prowadzi do przeżycia i prawidłowego zachowania, bardzo często wzbudzając w nas inny dar Ducha Świętego, Dar wiary, o czym w następnych lekcjach.
W I Liście Ap. Pawła do  Kor. 1r, 5w,  mówi się do nas: „W nim ubogaceni zostaliście we wszystko, we wszelkie słowa i wszelkie poznanie”. To bogactwo słowa i poznania jest w Jezusie Chrystusie, naszym Panu.
BŁOGOSŁAWIEŃSTWO MOWY WIEDZY
Mowa wiedzy pomaga lepiej poznać miłość Bożą, Jego naturę i wolę, naukę Pisma i Boże prowadzenie. Dar ten w szczególny sposób pomaga nam obecnie konkretnie doświadczać wierności Jego Słowa.
Mowa wiedzy stawia daną sytuację w świetle Słowa, a tym samym w świetle Bożym. Ona zawsze pozostanie w zgodzie z objawionym świadectwem Pisma Świętego. Zadanie tego daru to aktualizacja Bożego Słowa oraz doświadczenie Bożego kie¬rownictwa w szczególnych okolicznościach. Boży logos (pisane Słowo Boże) staje się rhema (mową Bożą). Używający tego daru nie przemawia ponad głowami — albo tylko do nich — ale mówi do serc i dociera do sedna sprawy. Każdy, kto głosi ewangelię, powinien o ten dar zabiegać, aby jego słowa były nie tylko informacjami rzucanymi z kazalnicy, ale prawdziwą konfrontacją z żywym Bogiem.

To jest tak, że gdy idziemy za prowadzeniem Pana, to my czasami nie znamy osoby, której składamy świadectwo Bożej miłości, ale jakże nawet my jesteśmy zaskakiwani, kiedy wypowiadamy słowa, odpowiadające aktualnej potrzebie tej osoby, lub dajemy odpowiedź na nurtujące pytanie zadane Panu Bogu przez wierzącą siostrę lub brata, wskazując miejsce w Bożym Słowie, które Duch Święty położył nam na serce.
Jest to ku zbudowaniu tej osoby, ale i naszej.
Boga można poznać tylko wtedy, gdy On sam posyła nam swoje światło, a to może nastąpić jedynie na drodze osobistego spotkania z Panem. Kto nie spotyka się z Bogiem osobiście, ten nie będzie Go znał, choćby nawet przerobił całą teologię klasyczną. Jego mowa będzie jak mowa ślepego o kolorach. Kto się spotkał z Panem, ten wprawdzie nadal nie jest w stanie ująć Go w słowa, ale jest przejęty swoim przeżyciem i Nim żyje.
Całe poznanie prawdy czerpiemy z Chrystusa, On jest jej ucieleśnieniem i uosobieniem Słowa Bożego: „W którym są ukryte te wszystkie skarby mądrości i poznania” (List Ap. Pawła do Kol. 2r, 3w). Stąd mowę wiedzy należy rozumieć jako podanie przez Pana Jezusa Chrystusa pomocnej ręki. On jest tym, który przez Ducha przyczynia się do poznawania prawdy przez zbór i tym, który jako głowa zboru pragnie, aby przez Jego Ducha wydostał się on z kryzysu.
Dar ten nie daje całego poznania, lecz tylko tę jego część, która jest potrzebna właśnie w określonej sytuacji. Dlatego niemądrze byłoby sądzić, że wierna praca w zborze ustanowionych przez Boga nauczycieli nie jest już więcej potrzebna, gdy objawia się dar mowy wiedzy. Rzecznik takiego poglądu łatwo stałby się łupem Zwodziciela. Dziękujemy Bogu za wiernych nauczycieli Słowa i biblistów. Ich służba jest obdarzona szczególnym Bożym błogosławieństwem.

Lekcja XVII.

Dar wiary.

Myślę, że ten dar jest jakby sam w sobie obiecujący i dany nam oczywiście z łaski Bożej, , a jednak Dar wiary jest specyficzny co do okoliczności w jakich występuje w zapisanych na stronach Starego i Nowego Testamentu.
Jest to dar, który uzdolnia nas do ufania Bogu, że zaspokoi On nasze potrzeby zanoszone w wydawało by się niemożliwych sytuacjach, oczywiście dla nas. A przecież uważamy, że każdy wierzący powinien chodzić w wierze i każdy posiada pewna dozę wiary, ale tu uwaga, lecz nie każdy posiada dar wiary. Dar ten objawia się w całkowitym zaufaniu Bogu, że dokona rzeczy niezwykłych, a rezultatem tej wiary są wielkie osiągnięcia z Panem Bogiem.
1 List Ap. Pawła do Kor. 12r: 9w, Inny wiarę w tym samym Duchu, inny dar uzdrawiania w tym samym Duchu.
Wiara, o której mowa w powyższym wersecie, to nie jest tak zwana wiara zbawiająca, która przyprowadziła nas do Krzyża ani wiara czy wierność jako owoc Ducha Świętego. To specjalny dar, konieczny w dziele Bożym lub też w sytuacji kryzysowej w naszym życiu. Jest w Piśmie mowa o wierze, która góry przenosi, o wierze bohaterów z Listu Ap. Pawła do Hebrajczyków w 11 rozdziale, o wierze przede wszystkim nas samych, bo na wszelkie dysputy jak powstał świat, chrześcijanie wskazują na Księgę Rodzaju, wierząc że opis w Biblii zamyka wszelkie dyskusje. Także czytamy o wierze przede wszystkim Abrahama Gedeona czy Króla Dawida i oczywiście o wierze naszego Pana Jezusa Chrystusa, ukazywanej w każdym praktycznie aspekcie Jego życia i służby. Gdy Jezus ujrzał rozkładające się ciało i Łazarza, powiedział najpierw do Marty: “Czyż ci nie powiedziałem, że jeśli uwierzysz, będziesz oglądać chwałę Bożą?”. Następnie wzniósł oczy ku niebu i powiedział: “Ojcze, dziękuję ci, żeś mnie wysłuchał. Ja wiedziałem, że mnie zawsze wysłuchujesz, ale powiedziałem to ze względu na lud stojący wkoło, aby uwierzyli, żeś Ty mnie posłał”. Potem zawołał donośnym głosem: “Łazarzu, wyjdź” (Ew. Jana 11r, 40-43w).
W Nowym Testamencie widzimy przykłady wiary u wielu pojedynczych osób: setnika z Kafarnaum, niewiasty kananejskiej, apostoła Piotra i Jana przy bramie Pięknej, czy diakona Filipa okazującego posłuszeństwo głosowi Ducha Świętego, posłanego do ministra Etiopii, Pawła podczas jego podróży misyjnych. W późniejszej historii Kościoła mamy też wiele przykładów tych ludzi, którzy znali ten właśnie dar wiary – wiary cuda czyniącej.

O WIERZE I DARZE WIARY
„…inny wiarę w tym samym Duchu” (I List do Kor. 12r, 9w).
Biblia w tym rozdziale wskazuje na szczególny rodzaj wiary, będący owocem charyzmatu Ducha Świętego. Posiadanie tego daru możliwe jest tylko za pośrednictwem Ducha Świętego, tzn. przy szczególnej inspiracji.
Pismo Święte mówi o wierze przy różnych sytuacjach, nadaje wierze wiele znaczeń .

WIARA ZBAWCZA.

Najpierw wierzymy w zbawienie JAKO BOŻY DAR, dla każdego człowieka, który uwierzy w sercu swoim. Ten rodzaj wiary, przez który przyjmujemy zbawienie, jest wiarą w Boga i wierzy Jego Słowu. Biblia często używa przy tym przyimków, aby zaznaczyć, co ta zbawienna wiara znaczy.

Wierzyć w zbawienie oznacza w Piśmie Świętym w zasadzie to samo, co „powierzyć się komuś” Dlatego jest to akt wiary, po podjęcia decyzji pójścia śladami Pana Jezusa i zgodnie z Bożym Słowem, które staje się drogowskazem w naszej dalszej wędrówce po ziemi, pod rządami Boga. Pod panowaniem Jezusa Chrystusa. Wiara oznacza także „ufność”, co jest wyrazem nowej postawy chrześci­janina wobec życia, a także „zawierzyć, zaufać” (tzn. liczyć się z kimś, doceniać kogoś). Ta wiara wie, że dla Boga nie ma rzeczy niemożliwej. Spójrzmy na te wersety, w których Pan Jezus tłumaczy wielkość Swojego Ojca,  Ew. Mat. 19r: 23-26w,

- Jezus zaś rzekł do uczniów swoich: Zaprawdę powiadam wam, że bogacz z trudnością wejdzie do Królestwa Niebios. A nadto powiadam wam: Łatwiej wielbłądowi przejść przez ucho igielne niż bogatemu wejść do Królestwa Bożego. A gdy to usłyszeli uczniowie, zaniepokoili się bardzo i mówili: Któż tedy może być zbawiony?  A Jezus spojrzał na nich i rzekł im: U ludzi to rzecz niemożliwa, ale u Boga wszystko jest możliwe. Tylko poprzez naszą wiarę w doskonałe dzieło Bożego Syna na Krzyżu Golgoty, to co wydawało by się niemożliwe, jak otrzymać zbawienie, stało się naszym udziałem, dzięki łasce wszechmocnego i miłosiernego Boga.

Ponadto wiara oznacza w Biblii tyle, co „pewność” i „wewnę­trzne przeświadczenie”. Tak więc wiara to nie tylko akt myślowy. Wyraża ona osobisty stosunek do pytania, co zrobiłeś z Bożym objawieniem, że Jezus Chrystus jest nie tylko naszym Zbawicielem, ale również naszym Panem, naszym Bogiem, dzięki czemu na kształt ślubowania uczestniczymy w tworzeniu teraźniej­szości i przyszłości, już nie sami, ale z Bożą pomocą i ochroną. Ale również zawiera osobiste zobowiązanie do wierności i posłuszeństwa, o ile nawet bardziej Boga niż nas, czasami zbyt słabi by wytrwać w postanowieniu wierności. 2 List Ap. Pawła do Tym. 2r: 13w, Jeśli my nie dochowujemy wiary, On pozostaje wierny, albowiem samego siebie zaprzeć się nie może.

Greckie słowo, które tłumaczymy jako „wiara” — pistis — ma znaczenie podobne do słowa „droga”. Wiara jest drogą do właściwego celu. Pistis znaczy też „wierność”. Z tego powodu egzegeci nie są całkiem pewni, czy niektóre miejsca Biblii należy tłumaczyć jako „wiara”, czy jako „wierność”, np. „wiara nie jest rzeczą wszystkich”. Większość współczesnych tłumaczeń brzmi: „Wierność nie jest rzeczą wszystkich” (II List Ap. Pawła do Tes. 3r, 2w). Tym samym wiersz ten ma głębszy sens i pasuje do kontekstu. Jego treścią jest to, że nie wszyscy zachowali wierność, gdy przyszło po­kuszenie.

Kilka uwag pomoże nam w lepszym zrozumieniu życia wiary.

a)      W Dz. Ap. 20r, 21w,  czytamy pistin eis, co w tym wierszu: „Wzywając zarówno Żydów i Greków do upamiętania się przed Bogiem i do wiary w Pana naszego, Jezusa”, wskazuje na istotę wiary dającej zbawienie. Zbawienie bowiem nie przychodzi przez samą wiarę w istnienie Jezusa Chrystusa, lecz przez wiarę, która wprowadza nas w Niego i Jego zbawienie. Może się to wydawać tylko grą słów, lecz to jest bardzo ważne.

Szukam jakiegoś prostego przykładu, Kiedy wchodzę do budynku Dworca Głównego w swoim mieście, i czytam rozkład jazdy pociągów, to chyba każdy się ze mną zgodzi, że ma wiarę, że poszczególne pociągi odchodzą w takich a takich godzinach i takich a takich peronów. Tak więc posiadamy jakąś wiarę, ale aby ta wiara stała się faktem musimy zakupić bilet, oraz wsiąść do pociągu, by nas zawiózł do miejsca przeznaczenia. W przypadku zbawienia, musimy znaleźć się w Nim, jako nowe stworzenia, jako członkowie Ciała Jezusa Chrystusa. Tak więc ta wiara przyprowadza nas do Chrystusa, jak również lokuje nas w Nim.

Kiedy Bóg nakazał Noemu wejść do Arki, to Noe musiał przejść przez drzwi Arki, którą potem Bóg zamknął, a że Noe to uczynił, będąc w Arce został uratowany, a dzisiaj Jezus Chrystus jest naszą Arką i my musimy być schronieni w Nim. Mam nadzieję, że to jasne: to nie jest tylko gra słów! Wiara, która prowadzi do zbawienia, to wiara, która nas wprowadza w Chrys­tusa. Mam wrażenie, ze tak było ze mną kiedy byłem katolikiem, wiedziałem co nie co o Jezusie Chrystusie, ale nie byłem zakotwiczony w Nim, praktykując tradycję rodzinną, nigdy nie zaglądając do jedynego źródła prawdy, do Bożego Słowa. I ta wiara tak naprawdę była martwa, jak i ja sam.

b) Wiara zbawiająca nazwana jest też pisteos en, co znaczy „wierzyć w…”. Jest to wiara ulokowana lub objawiająca w jakiejś rzeczy. W Liście Ap. Pawła do  Rzym. 3r, 24-26w, czytamy: ,,. A bywają usprawiedliwieni darmo z łaski jego przez odkupienie, które się stało w Chrystusie Jezusie. Którego Bóg wystawił ubłaganiem przez wiarę we krwi jego, ku okazaniu sprawiedliwości swojej przez odpuszczenie przedtem popełnionych grzechów w cierpliwości Bożej, Ku okazaniu sprawiedliwości swojej w teraźniejszym czasie, na to, aby on był sprawiedliwym i usprawiedliwiającym tego, który jest z wiary Jezusowej.

(Biblia Gdańska) “. Innymi słowy ,,przez wiarę w Jego krew”, tzn. ta wiara żyje w określonym elemencie życia (Krew albo Duch). Ponieważ pozostaje on w tym elemencie życia, pozostaje żywą wiarą zbawienną. Być chrześcijaninem oznacza żyć w tym zbawieniu oraz być w Chrystusie. Jak ryba stale żyje w wodzie, tak i chrześcijanin stale żyje „we Krwi Golgoty, w Duchu Świętym, w Jezusie Chrystusie”.

Dzieje Ap. 3r: 16w,  Przez wiarę w imię jego wzmocniło jego imię tego, którego widzicie i znacie, wiara zaś przez niego wzbudzona dała mu zupełne zdrowie na oczach was wszystkich

List Ap. Pawła do Gal. 3r: 26w,  Albowiem wszyscy jesteście synami Bożymi przez wiarę w Jezusa Chrystusa.

Jeśli się zastanowimy, to nasza wiara w Jezusa Chrystusa, zbudowana jest na Bożym fundamencie, na Jego Słowie, przekazanym nam również przez apostołów naszego Pana i kierująca nas do Pana Boga.

1List Ap. Pawła do Tes 1r: 8-9w, Dzięki wam nauka Pańska stała się głośna nie tylko w Macedonii i Achai, ale wasza wiara w Boga wszędzie dała się poznać, tak że nawet nie trzeba nam o tym mówić.

9. Albowiem oni sami opowiadają o nas, jakiego to przyjęcia doznaliśmy od was i jak nawróciliście się od bożków do Boga, by służyć Bogu żywemu i prawdziwemu

(Biblia Tysiąclecia)

Wiara przynosząca zbawienie zmierza do jednego celu: ,,do Boga”. Ludzie mają dojść do Niego przez wiarę. Wiara, która nie prowadzi do Boga jest bezwartościowa. Bo to przecież usprawie­dliwiająca wiara ma być pomostem łączącym nas z Bogiem. W Liście Ap. Pawła do Hebr. 11r, 6w,… jest napisane tak: „Kto bowiem przystępuje do Boga, musi uwierzyć…”, oraz że bez wiary nie można podobać się Bogu. Kto mówi, że posiada właściwą wiarę, musi dać też odpowiedź na pytanie: „Czy przez wiarę żyjesz w społeczności z Bogiem?”.

Oprócz zbawiającej wiary z jej różnymi aspektami, Nowy Testament mówi także o wierze jako owocu Ducha Świętego: „Owocem Ducha zaś są: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, wstrzemięźliwość” (List Ap. Pawła do Gal. 5r, 22w). Wiara, o której tu jest mowa, jest ufną wiarą, która wie, że jest w społeczności z Panem Bogiem. Przyjęciu zbawienia, będącym decydu­jącym krokiem wiary, towarzyszy odtąd społeczność z Bogiem przez Ducha Świętego. W wierze wzrasta ufność i pogłębia się nasza wierność i ten element owocu Ducha Św. powinien wzrastać u każdego chrześcija­nina.

Lekcja XVIII!

Dar mówienia innymi językami.

Mówienie innymi językami w Duchu Świętym.

1. Życie chrześcijańskie jest przede wszystkim służbą dla  Boga poprzez nasze ustawiczne korygowanie codziennego życia w posłuszeństwie Duchowi Świętemu. List Ap.  Pawła do   Rzym. 12r: 1-2w, Wzywam was tedy, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście składali ciała swoje jako ofiarę żywą, świętą, miłą Bogu, bo taka winna być duchowa służba wasza.
2. A nie upodabniajcie się do tego świata, ale się przemieńcie przez odnowienie umysłu swego, abyście umieli rozróżnić, co jest wolą Bożą, co jest dobre, miłe i doskonałe.

Wielu chrześcijan nie otrzymuje żadnych darów.

Strach jaki próbuje niektórym wmówić Przeciwnik, powoduje, że dzieci Boga Żywego wolą w ogóle nie poruszać się w darach Ducha Świętego, pozbawiając siebie i kościół do chodzenia w mocy Chrystusowej. Wynik, to literalne podejście do Słowa Bożego, życie według Prawa Zakonu, i oczywisty brak owoców Ducha Świętego.

Nowonarodzeni przez Boże powołanie i objawioną moc Krzyża, a także poruszeni Bożą Łaską, uczymy się żyć w Królestwie Naszego Pana Jezusa Chrystusa. Odwracamy się od grzechu i swojego starego życia poprzez zmianę sposobu myślenia, ale nie poprzez filozofię, intelektualne rozumienie Słowa Bożego, ale poprzez nieustanna pracę Ducha Świętego w nas. co pokazują nam poniższe wersety z Bożego Słowa.
1 Kor. 12:1. A co do darów duchowych, bracia, nie chcę, abyście byli nieświadomi rzeczy.
Bóg nie pozostawia swoje dzieci na pastwę zakonu litery, który zabija, lecz udziela nam
różnych darów z Łaski, lecz w jednym Duchu.
Bóg pragnie, abyśmy poznawali Jego dary i Tego, który obdarza.
Jan. 4:10 Odpowiadając jej Jezus, rzekł do niej: Gdybyś znała dar Boży i tego, który mówi do ciebie: Daj mi pić, wtedy sama prosiłabyś go, i dałby ci wody żywej. Jan. 4:14 Ale kto napije się wody, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem wody wytryskującej ku żywotowi wiecznemu.
Jan. 4:23-24 Lecz nadchodzi godzina i teraz jest, kiedy prawdziwi czciciele będą oddawali
Ojcu cześć w duchu i w prawdzie; bo i Ojciec takich szuka, którzy by mu tak cześć oddawali.
24 Bóg jest duchem, a ci, którzy Mu cześć oddają, winni Mu ją oddawać w Duchu i w
Prawdzie.
Jan. 4:29 Chodźcie, zobaczcie człowieka, który powiedział mi wszystko, co uczyniłam; czy to
nie jest Chrystus?
Tym, który nas poucza i wprowadza, poi i chce ukształtować Jezusa Chrystusa w nas, jest Duch Święty, wprowadzający nas w Swoje Święte Dary, aby budować i przygotować Oblubienice na przyjście Pana Jezusa Chrystusa.
1 Piotr. 2:5 1 wy sami jako kamienie żywe budujcie się w dom duchowy, w kapłaństwo święte, aby składać duchowe ofiary przyjemne Bogu przez Jezusa Chrystusa.
Efez. 3:16 By sprawił według bogactwa chwały swojej, żebyście byli przez Ducha jego mocą utwierdzeni w wewnętrznym człowieku,
Efez. 2:20-22 Zbudowani na fundamencie apostołów i proroków, którego kamieniem węgielnym jest sam Chrystus Jezus,
21. Na którym cała budowa mocno spojona rośnie w przybytek święty w Panu,
22. Na którym i wy się wespół budujecie na mieszkanie Boże w Duchu.
2. Powyżej, Bóg mówi o wzrastaniu naszego wewnętrznego człowieka, który jest częścią duchowej budowli. Podstawa budowania jest wzrastać, i to w sposób widoczny. Prawda. Apostołowie, piszą do nas, porównując do niemowląt, oczekując że będziemy wzrastać, aż do wymiarów pełni Chrystusowej.
1 Piotr. 2:2. Jako nowonarodzone niemowlęta, zapragnijcie nie sfałszowanego duchowego mleka, abyście przez nie wzrastali ku zbawieniu,
1 Kor. 13:11. Gdy byłem dziecięciem, mówiłem jak dziecię, myślałem jak dziecię, rozumowałem jak dziecię; lecz gdy na męża wyrosłem, zaniechałem tego, co dziecięce.
Efez. 4:7 A każdemu z nas dana została łaska według miary daru Chrystusowego.
Efez 4:11-13 I On ustanowił jednych apostołami, drugich prorokami, innych ewangelistami, a innych pasterzami i nauczycielami,
12. Aby przygotować świętych do dzieła posługiwania, do budowania ciała Chrystusowego, 13 Aż dojdziemy wszyscy do jedności wiary i poznania Syna Bożego, do męskiej doskonałości, i dorośniemy do wymiarów pełni Chrystusowej,
Możemy mieć Biblie, jak pewien brat, powiedział kiedyś, w małym palcu, posiadając wiedze i to potężna o Panu Bogu, możemy nią nawet zaimponować drugim, ale nie oszukamy Pana Boga, a i sami będziemy wiedzieć, że pod płaszczykiem wiedzy, kryje się brak relacji z Panem Jezusem, jako Osoba, a to jest podstawowym dziedzictwem Bożych dzieci. Relacja I po to, kościołowi Jezusa Chrystusa, udzielone zostały dary, do wzrastania i do życia w mocy.
1 Kor 12:4-11 A różne są dary łaski, lecz Duch ten sam.
5. I różne są posługi, lecz Pan ten sam.
6. I różne są sposoby działania, lecz ten sam Bóg, który sprawia wszystko we wszystkich.
7. A w każdym różnie przejawia się Duch ku wspólnemu pożytkowi.
8. Jeden, bowiem otrzymuje przez Ducha mowę mądrości, drugi przez tego samego Ducha mowę wiedzy,
9. Inny wiarę w tym samym Duchu,
inny dar uzdrawiania w tym samym Duchu.
10. Jeszcze inny dar czynienia cudów,
inny dar proroctwa, inny dar rozróżniania duchów. inny różne rodzaje języków, inny wreszcie dar wykładania języków.
11. Wszystko to zaś sprawia jeden i ten sam Duch, rozdzielając każdemu poszczególnie, jak chce.
1 Kor 12:27-3 1w,  Wy zaś jesteście ciałem Chrystusowym, a z osobna członkami.

A Bóg ustanowił w kościele, najpierw apostołów,

po wtóre proroków,

po trzecie nauczycieli,

następnie moc czynienia cudów,

potem dary uzdrawiania,

niesienia pomocy,

kierowania, różne języki.

Czy wszyscy są apostołami?

Czy wszyscy prorokami?
Czy wszyscy nauczycielami,

Czy wszyscy mają moc czynienia cudów?

Czy wszyscy mają dary uzdrawiania?
Czy wszyscy mówią językami?

Czy wszyscy je wykładają?

Starajcie się tedy usilnie o większe dary łaski; a ja wam wskażę drogę jeszcze doskonalszą.

Spójrzmy na powyższe ułożone wersety, jak na ustawione klocki, jeden na drugi, ustawione według Bożego porządku, bez przestawiania wersetów i według Bożej ważności służb. Podłożem chrześcijańskiego życia, używaniem darów duchowych dla osobistego i zborowego wzrostu oraz ustanowionych służb w kościele jest modlitwa innymi językami, poprzez którą budujemy samych siebie, ale z pragnieniem rozwijania dalszych darów w Duchu Świętym.
Judy 1:20. Ale wy, umiłowani, budujcie siebie samych w oparciu o najświętszą wiarę waszą, módlcie się w Duchu Świętym.
I tu ważna ścieżka, ważny kierunek chrześcijańskiego życia, którego wprowadzającym jest sam Duch Święty.
1 Kor. 14:2 Bo kto językami mówi, nie dla ludzi mówi, lecz dla Boga; nikt go bowiem nie rozumie, a on w mocy Ducha rzeczy tajemne wygłasza.
1 Kor. 14:4-5. Kto językami mówi, siebie tylko buduje; a kto prorokuje, zbór buduje. 5. A pragnąłbym, żebyście wy wszyscy mówili językami, lecz jeszcze bardziej, żebyście prorokowali; bo większy jest ten, kto prorokuje, niż ten, kto mówi językami, chyba żeby je wykładał, aby zbór był zbudowany.
1 Kor. 14:13 Dlatego ten, kto mówi językami, niechaj się modli o dar wykładania ich.
1 Kor 14:14-18 Bo jeśli się modlę, mówiąc językami, duch mój się modli, ale rozum mój tego nie przyswaja.
15. Cóż tedy7 Będę się modlił duchem, będę się modlił i rozumem; będę śpiewał duchem, będę też śpiewał i rozumem.
16. Bo jeżeli wysławiasz Boga w duchu, jakże zwykły wierny, który jest obecny, może rzec na twoje dziękczynienie: Amen, skoro nie rozumie, co mówisz?
17. Ty wprawdzie pięknie dziękujesz, ale drugi się nie buduje.
18. Dziękuję Bogu, że ja o wiele więcej językami mówię, niż wy wszyscy;
1 Kor. 14:26. Cóż tedy, bracia? Gdy się schodzicie, jeden z was służy psalmem, inny nauką, inny objawieniem, inny językami, inny ich wykładem; wszystko to niech będzie ku zbudowaniu.
1 Kor. 14:39-40 Tak, więc, bracia moi, starajcie się gorliwie o dar prorokowania i językami
mówić nie zabraniajcie;
40 A wszystko niech się odbywa godnie i w porządku.

Efez. 5:15-19 Baczcie więc pilnie, jak macie postępować, niejako niemądrzy, lecz jako
mądrzy,
16. Wykorzystując czas, gdyż dni są złe.
17 Dlatego nie bądźcie nierozsądni, ale rozumiejcie, jaka jest wola Pańska.
18 l nie upijajcie się winem, które powoduje rozwiązłość, ale bądźcie pełni Ducha,
19. Rozmawiając z sobą przez psalmy i hymny, i pieśni duchowne, śpiewając i grając w sercu swoim Panu,
1 Tes. 5:17 Bez przestanku się módlcie.
1 Tes. 5:19. Ducha nie gaście.
1 Tes. 5:24 Wierny jest ten, który was powołuje; On też tego dokona.
1 Kor. 12:31 Starajcie się tedy usilnie o większe dary łaski; a ja wam wskażę drogę jeszcze doskonalszą.

Paweł, wyraźnie wskazuje nam prawidłowość wzrastania do wymiarów pełni Chrystusowej, omijając wskazania Ducha Świętego, tak naprawdę mijamy się wręcz z otrzymaniem najważniejszego daru Bożego, jakim jest dar miłości. Bo jak poznają, że jesteśmy Jego dziećmi, jeśli nie po tym, że mamy miłość wzajemna do siebie, ale nie miłość ludzką (philia), ale Bożą miłość. Agape. 1 tu na koniec apostoł Paweł wskazuje nam drogę jeszcze doskonalszą. 1 Kor. 13:1-13
1. Choćbym mówił językami ludzkimi i anielskimi, a miłości bym nie miał, byłbym miedzią dźwięczącą lub cymbałem brzmiącym.
2. I choćbym miał dar prorokowania, i znał wszystkie tajemnice, i posiadał całą wiedzę, i choćbym miał pełnię wiary, tak żebym góry przenosił, a miłości bym nie miał, byłbym niczym
3. 1 choćbym rozdał całe mienie swoje, i choćbym ciało swoje wydał na spalenie, a miłości bym nie miał, nic mi to nie pomoże.
4. Miłość jest cierpliwa, miłość jest dobrotliwa, nie zazdrości, miłość nie jest chełpliwa, nie nadyma się,
5. Nie postępuje nieprzystojnie, nie szuka swego, nie unosi się, nie myśli nic złego,
6. Nie raduje się z niesprawiedliwości, ale się raduje z prawdy;
7. Wszystko zakrywa, wszystkiemu wierzy, wszystkiego się spodziewa, wszystko znosi.
8. Miłość nigdy nie ustaje; bo jeśli są proroctwa, przeminą; jeśli języki, ustaną, jeśli wiedza, wniwecz się obróci.
9. Bo cząstkowa jest nasza wiedza i cząstkowe nasze prorokowanie; 10 Lecz gdy nastanie doskonałość, to, co cząstkowe, przeminie.
11. Gdy byłem dziecięciem, mówiłem jak dziecię, myślałem jak dziecię, rozumowałem jak dziecię; lecz gdy na męża wyrosłem, zaniechałem tego, co dziecięce.
12. Teraz, bowiem widzimy jakby przez zwierciadło i niby w zagadce, ale wówczas twarzą w twarz. Teraz poznanie moje jest cząstkowe, ale wówczas poznam tak, jak jestem poznany.
13 Teraz, więc pozostaje wiara, nadzieja, miłość, te trzy; lecz z nich największa jest miłość.
Następna ważna rzecz, w życiu chrześcijanina to jest owoc, nie liście, nie kwiaty, wszak piękne, lecz owoc.
Jan. 15:1-2. Ja jestem prawdziwym krzewem winnym, a Ojciec mój jest winogrodnikiem. 2. Każdą latorośl, która we mnie nie wydaje owocu, odcina, a każdą, która wydaje owoc, oczyszcza, aby wydawała obfitszy owoc.
Jan. 15:4-5 Trwajcie we mnie, a Ja w was. Jak latorośl sama z siebie nie może wydawać owocu, jeśli nie trwa w krzewie winnym, tak i wy, jeśli we mnie trwać nie będziecie. 5. Ja jestem krzewem winnym, wy jesteście latoroślami. Kto trwa we mnie, a Ja w nim, ten wydaje wiele owocu; bo beze mnie nic uczynić nie możecie.
Jan. 15:11-16 To wam powiedziałem, aby radość moja była w was i aby radość wasza była zupełna.
12. Takie jest przykazanie moje, abyście się wzajemnie miłowali, jak Ja was umiłowałem.
13. Większej miłości nikt nie ma nad tę, jak gdy kto życie swoje kładzie za przyjaciół swoich
14. Jesteście przyjaciółmi moimi, jeśli czynić będziecie, co wam przykazuję.
15. Już was nie nazywam sługami, bo sługa nie wie, co czyni pan jego; lecz nazwałem was przyjaciółmi, bo wszystko, co słyszałem od Ojca mojego, oznajmiłem wam.
16. Nie wy mnie wybraliście, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was, abyście szli i owoc wydawali i aby owoc wasz był trwały, by to, o cokolwiek byście prosili Ojca w imieniu moim, dał wam.
Dawid Wilkerson powiedział mądre słowa, nie ma drogi na skróty w służbie dla Pana, idź do komory i módl się do Ojca w niebie, jak Chrystus szukaj Jego woli, a z pomocą Ducha Świętego Bóg wprowadza nas we wszelką prawdę, i zawsze chce służyć nam pomocą. Modlitwa jest potężnym orężem, danym nam ku wzrastaniu, dlatego Przeciwnik robi tak dużo zamieszania, wokół tego daru, z naśladownictwem włącznie, ale dzieci Boże są prowadzone przez Ducha Świętego, prawda.
Rzym. 8:14-16. Bo ci, których Duch Boży prowadzi, są dziećmi Bożymi.
15. Wszak nie wzięliście ducha niewoli, by znowu ulegać bojaźni, lecz wzięliście ducha synostwa, w którym wołamy: Abba, Ojcze!
16. Ten to Duch świadczy wespół z duchem naszym, że dziećmi Bożymi jesteśmy.

Powtórzę to jeszcze raz- Strach jaki próbuje niektórym wmówić Przeciwnik, powoduje, że dzieci Boga Żywego wolą w ogóle nie poruszać się w darach Ducha Świętego, pozbawiając siebie i kościół do chodzenia w mocy Chrystusowej. Wynik, to literalne podejście do Słowa Bożego, życie według Prawa Zakonu, i oczywisty brak owoców Ducha Świętego.
Rzym. 8:14-16 Bo ci, których Duch Boży prowadzi, są dziećmi Bożymi.
15. Wszak nie wzięliście ducha niewoli, by znowu ulegać bojaźni, lecz wzięliście ducha synostwa, w którym wołamy: Abba, Ojcze!
16. Ten to Duch świadczy wespół z duchem naszym, że dziećmi Bożymi jesteśmy.
Gal. 5:25 Jeśli według Ducha żyjemy, według Ducha też postępujemy.
Efez. 1:2. Łaska wam i pokój od Boga, Ojca naszego i od Pana Jezusa Chrystusa.
Amen.

Lekcja XX.

Dar rozróżniania duchów.

“…jeszcze inny dar czynienia cudów, inny dar proroctwa, inny dar rozróżniania duchów, inny różne rodzaje języków, inny wreszcie dar wykładania języków.” (1 list Ap. Pawła do Kor. 12r, 10w).

Dar ten służy do rozpoznawania duchów i daje nam, wierzącym w Pana Jezusa możliwość posiadania wglądu w duchowe królestwa. Ten dar pomoże dostrzec a przede wszystkim zdemaskować jakiegoś innego ducha. Może odkryć sfałszowane dzieła nieprzyjaciela czy też ingerencję ludzkiego ducha w duchowe sprawy. W prostych słowach możemy to ująć tak; Dar rozeznania duchów jest z grupy darów objawienia. Jest darem, objawieniem nadnaturalnym, danym przez Ducha Świętego. Odkrywa on tajniki duchowego świata, a tym samym objawia źródło obserwowanych wydarzeń, inaczej pokazuje, który duch je powoduje – czy to Duch Boży, a może duch ze świata ciemności lub czy jest to z ciała. A więc może przede wszystkim pomóc w rozpoznawaniu obecności i działalności Ducha Świętego, a dalej zdemaskować fałszywe duchy (nie ewentualne nieprawidłowe użycie darów czy błędny wykład proroctwa).

Nasze współczesne pokolenie jest ukierunkowane zbyt często naukowo. Korzystamy z osiągnięć techniki i jesteśmy za bardzo związani naszą intelektualną wiedzą , że nie zauważamy jak szybko popadamy w intelektualną pychę, a to się wiążę z tym, że nie przywiązujemy uwagi do sfery duchowej i dzieje się to niestety zbyt często w naszym codziennym życiu w domu i w zborze.
Dlatego to dar rozróżniania duchów, zwłaszcza w obecnych czasach ma kluczowe znaczenie, przy jego pomocy oczyścimy kościół z błędnej posługi i działalności. Pomoże kościołowi rozprawić się ze złem i zwodniczymi i kłamliwymi duchami powstrzymującymi Boże dzieło.
Zbyt długo Kościół poddaje się liturgii i zwyczajom. Tak naprawdę potrzeba mu ducha rozróżniania, dzięki niemu odejdziemy od wszystkich ludzkich nauk i powrócimy do Słowa Bożego, które pomoże ludowi Bożemu stawić czoło nieprzyjacielowi. Musimy zauważyć, że dar rozeznania duchów nie jest zdolnością zauważania pomyłek i błędów ludzkich ani czytaniem ich myśli, ponieważ pseudo- “dar” dostrzegania niedostatków i braków u innych ma bardzo wiele osób nastawionych negatywnie prawie do wszystkich ludzi i odbywa się to bez działania Ducha Świętego. Dar rozróżniania nie jest również, jak sądzą niektórzy, psychiczną czy pozazmysłową umiejętnością postrzegania naszego umysłu. Przeciwnie, tak jak inne dary, jest on darem i znakiem działania Ducha Świętego.
Powiem szczerze tak, brak tego daru w zborach może powodować wkradanie się nie biblijnych nauk, podawanych przez nie odrodzonych ludzi, a to zawsze powoduje zranienia członków zboru. I co gorsze, • Niektórzy ludzie myślą, że używają daru rozróżniania duchów, podczas gdy faktycznie posługują się swoją naturalną wyobraźnią. Są motywowani duchem podejrzliwości. To może być bardzo niebezpieczne.
• Niektórzy ludzie chodzą tu i tam, by wypędzać z innych demony. Wyobrażają sobie, że wszystko co jest inne lub niezwykłe, jest demoniczne. Świadczy to o duchu podejrzliwości, a nie rozróżniania. Można rozpoznać demona, ale tutaj znowu potrzebujemy mądrości, by wiedzieć, jak się z nim uporać.

A teraz klasyczne rozważanie teologiczne. Kiedy zwrócimy uwagę na tłumaczenie greckiego słowa jakie jest użyte do rozróżniania duchów — diakriseis pneumaton — brzmią dosłownie one : „rozsądzanie duchów”. Możemy śmiało nazwać ten dar „charyzmatem ochronnym”. Ma on zachować zbór przed pójściem za fałszywymi, zwodniczymi duchami. Pamiętam kilka lat temu do zboru na czwartkowe nabożeństwo przyszła po raz pierwszy kobieta z całkiem przyjaznym nastawieniem. Na powitanie usłyszeliśmy -Chwała Bogu, witaj siostro, -witaj bracie. W tamtym czasie pełniłem funkcję diakona, jednym z wielu moich zadań było też dostrzegać pojawiające się nowe osoby, po zakończeniu nabożeństwa rozpocząłem rozmowę. Pierwsze co rzucało się w oczy to rozbiegane oczy i wielomówność. W ciągu 15 minut dowiedziałem się że leczy się u jakiegoś terapeuty, z którym miała romans, i że ona też ma taki podobny dar, a teraz jest samotna i jest jej z tym źle. Przychodziła kilka krotnie poruszając się w rozmowie wokół tych tematów. Wyraźne odczuwałem zwodniczego ducha w tej osobie pożądania i pychy, kiedy podszedłem do niej z moją żoną, przedstawiając moją małżonkę, zobaczyłem duży zawód w jej oczach, powiedziałem do niej- posłuchaj! Ten, który jest we mnie to moc siła i miłość, a ten twój duch to pi kuś. Zapamiętaj to sobie. Wstała i skierowała się do wyjścia, nigdy się już nie spotkaliśmy. Przed rozsądzaniem Bożego Ducha nie może się skryć żaden fałszywy duch. Demony to wiedziały, kiedy dochodziło do konfrontacji z Synem Bożym, Jezusem Chrystusem. Mar. 1:24
24. Mówiąc: Cóż mamy z tobą, Jezusie Nazareński? Przyszedłeś nas zgubić? Wiem, kim Ty jesteś, święty Boży.
(BW)

I dalej; Dosłowne tłumaczenie słowa diakriseis ma większą wymowę aniżeli tradycyjne „rozróżnianie”. Po pierwsze coś dostrzec, dalej rozpoznać; jak również poddać osądowi. Lepsze zrozumienie tego pojęcia znajdujemy w kilku przykładach z Nowego Testamentu.
Apostoł Paweł w liście do Rzym. 14r, 1w, pisze : „Rzym. 14:1
1. A słabego w wierze przyjmujcie, nie wdając się w ocenę jego poglądów.
(BW)

Biblia J. Wujka podaje nam (nie w sporach myśli (inne tłumaczenie:,,… bez osądzania mniemań”), a w wydaniu interlinearnym grecko-polskim , cały werset brzmi ;a będącemu bez siły we wierze, dobierajcie nie ku rozróżnianiom rozważań, (przygarniajcie, bez szukania w takich różnic w ich sumieniach. Zostało tutaj napisane, że od człowieka słabego, wręcz bez siły, początkującego w wierze, nie można oczekiwać umiejętności osądzania i rozróżniania każdej spornej kwestii. Cały ten rozdział pokazuje nam, że Paweł ma na uwadze całkiem konkretne, moralne i praktyczne sprawy z życia chrześcijan. Świadczy to o duszpasterskim braku odpowiedzialności, gdy od człowieka nowo nawróconego albo słabego w wierze wymaga się, by sam osądzał wszystkie te sprawy w celu ustalenia właściwych norm postępowania.
Moim dość przykrym w moim mniemaniu doświadczeniem (ale w Bożych zamiarach nauką)było to, że po nowo narodzeniu dość szybko wszedłem w różne służby, chcąc służyć Panu Bogu. W zborze w którym miałem służbę diakona, jako duchowny, zacząłem dostrzegać wiele nieprawidłowości; odejście od pierwszej miłości do Pana, konkurencja by podobać się przełożonym zboru, donosy, coraz więcej prywaty i wymagania bardzo rygorystycznego podporządkowania się decyzjom pastora, nawet w prywatnych sprawach poszczególnych członków, dość mocna kontrola każdego członka zboru, itp. sprawy. W czasie urlopu, idąc brzegiem morza po plaży, bardzo wcześnie rano, podziwiając zarazem wstające z toni morskiej piękne słońce, zadawałem pytania mojemu Ojcu, mojemu Bogu, -co mam dalej czynić?….. odczułem bardzo wyraźnie w moim sercu, przejdź do Kościoła Zielonoświątkowego, no cóż przyznam się, nie byłem zbyt posłuszny temu nakazowi, I wiecie co się stało, Bóg w ciągu 10 miesięcy pozamykał mi wszystkie służby, Ci, którzy byli naszymi przyjaciółmi odsunęli się od nas, nawet w kazaniach byliśmy jako rodzina atakowani z kazalnicy, wypominano nam pomoc materialną i finansową, no i nasze wychodzenie przed szereg, a co za tym idzie naszą nielojalność wobec pastorostwa. Na ostatnim wspólnym nabożeństwie, gdzie mieliśmy obietnicę błogosławieństwa, postawiono nas na środku i przez 20 minut nas oskarżano i oczerniano. Moje trzy kobiety- żona i córki płakały, ja stałem biały jak wapienna ściana, to co mnie trzymało, by nie zareagować ostro na ten atak, zamiast Bożego błogosławieństwa, były słowa, które słyszałem w swoim sercu, Błogosławiących ciebie będę błogosławił, a przeklinających ciebie będę przeklinał. Ci, którzy są moimi przyjaciółmi i duchową rodziną doświadczyli tej cudownej obietnicy, i doświadczają po dzisiejszy dzień. Odeszliśmy, by najpierw w Misji Pielgrzym wyciszyć nasze serca, czytaj uleczyć nasze rany, aby później w Kościele Zielonoświątkowym dalej uczyć się dróg Pana Jezusa Chrystusa. Pan Bóg prostował nasze ścieżki, musieliśmy wyrzucić pewne nie biblijne nauczania a więc Boża korekta. Zapytałem Boga, dlaczego wcześniej tego nie zauważałem? dlaczego wcześniej Panie mi tego nie pokazałeś? dopiero teraz, ,,,,,,,,,,,bardzo wyraźnie odczułem w moim wnętrzu, -gdybyś wówczas to zobaczył, byłbyś odpadł, załamał się , stracił byś wiarę we mnie, jako Boga miłości i łaski. Zrozumiałem, że byłem za słaby, tak jak podaje greckie tłumaczenie-bez siły, nie ostał bym się w tamtym czasie, ale w tej Bożej szkole, Pan Jezus mnie chronił.

Dlatego, gdy Paweł pisał do młodych chrześcijan, jasno przedstawiał te normy postępowania, na zachowanie których kładł największy nacisk. Nie traktował ich jako naruszenie chrześcijańskiej wolności, ale jako konieczną dla nich pomoc.
Jakim musi być ten, kto może osądzać sam siebie i przez to podejmować decyzje? Musi to być ktoś, kto ma właściwe i mocne relacje z Bogiem. W tej relacji Bóg udziela mu siły, inaczej mocy Ducha Świętego,, wierny, który jest świadomy swoje zależności tylko od Boga i poprzez Boże Słowo? Biblia mówi nam: ,,… gdy Słowo Chrystusowe mieszka w was obficie”. Jeśli rzeczywiście Słowo ustawicznie mieszka w chrześcijaninie, może on przez nie podejmować decyzje oraz odróżniać dobro od zła, to, co pożyteczne, od tego, co szkodliwe. Kto jeszcze dokładnie nie poznał Słowa i potrafi tylko mówić „gdyby” i „aby”, ten jest jeszcze dzieckiem lub co gorsze w rozwoju chrześcijanina kaleką duchowym. To proste, nie jest zdolny do rozróżniania czy rozsądzania. Tylko dojrzały chrześcijanin jest w stanie tak ocenić sprawy na podstawie Słowa, że może właściwie widzieć sporne sprawy i podejmować właściwe decyzje. Duch Boży nigdy nie przeskakuje prawa wzrostu, dlaczego? Ponieważ „dzieci” i „młodzieńcy” potrzebują duchowych ojców.

Pojęcie diakriseis zostało następnie użyte w Liście Ap. Pawła do Hebr. 5r, 14w. Wyraźnie jest tutaj powiedziane, że „niemowlęta” nie są w stanie rozsądzać i to jest dla nas i zrozumiałe i oczywiste. Mogą to czynić tylko osoby duchowo dorosłe i , mający „wyćwiczone władze poznawcze do rozróżniania dobrego i złego”. Duchowo dojrzali chrześcijanie na podstawie Słowa Bożego powinni umieć podać początkującemu i słabemu praktyczne normy postępowania, a także dopomóc mu w osiągnięciu dojrzałości. Powinni umieć rozsądzić braci, a także wybrać pomiędzy tym, co ważne, a tym, co nieistotne, dobrem i złem, tym, co buduje, a tym, co wprowadza w błąd, pomiędzy zdecydowaniem a fanatyzmem.
Mam nadzieję, że powyższe miejsca z Pisma pozwolą nam lepiej zrozumieć, co znaczy pojęcie daru rozróżniania duchów. To rozsądzanie nie jest na pewno lekkomyślnym, podejmowanym pochopnie wyrokiem w oparciu o własne uczucia, a jest to raczej wynik całego procesu, najpierw słuchania, rozważania, przemyślenia, słuchania co mówi Pan Jezus do nas w tej konkretnej sprawie i wydania prawidłowej oceny w Duchu Świętym i w prawdzie Bożego Słowa. Według nauki Nowego Testamentu umiejętność rozsądzania duchów, znaków czasu i sposobów zachowania chrześcijanin ma i powinien pozyskać w procesie wzrastania. Odpowiednie postanowienia będą mogły ostać się tylko i wyłącznie na podstawie Bożego Słowa. Będą one nam i innym służyły duchowemu rozwojowi oraz chrześcijańskiemu świadectwu.
Jak zdobywamy takie możliwości. Pismo Święte wyraźnie wskazuje nam, że sposobem zdobycia umiejętności rozeznawania przez chrześcijanina ma być przyzwyczajenie obcowania z Panem Bogiem poprzez ustawiczne obcowanie ze Słowem Bożym — słuchanie kazań i czytanie Biblii, pomocnym też jest słuchanie Bożych pieśni, czy słuchanie poszczególnych rozdziałów Starego i Nowego Testamentu, ale nade wszystko stałe poddawanie się działaniu Ducha Świętego oraz staranne przysłuchiwanie się świadectwu wiernych chrześcijan. Tak więc zdolność wydawania trafnych sądów pochodzi z poznania oraz podporządkowania się Bożemu Słowu, które jest dla nas właściwą i jedyną miarą.

Człowiek, który oderwał się od Bożego Słowa , już znajduje się na bezdrożach! Rozstrzygnięcia, których miarą jest jakaś filozofia, religia czy egoizm, są źródłem fałszu. Stąd czytamy; (I List Jana 4r, 1w).: „Nie każdemu duchowi wierzcie, lecz badajcie duchy, czy są od Boga”.
Oprócz miary Pisma uwzględniać również należy miarę łaski. To, co ją zaciemnia i prowadzi do formalizmu kościelnego, nie jest zgodne z duchem Biblii. Także tej miary, będącej pomocą przy „współsądzeniu”, nie wolno nam pominąć.
Gdy mówimy o wydawaniu sądu, musimy jeszcze skorzystać z miary zbudowania. Nie wszystko, co jest dla nas obce, jest złe, jak nie wszystko nowe jest dobre. Zawsze na nowo miarą powinno być, czy służy to zbudowaniu zboru, przybliża do niego, pobudza do chodzenia z Bogiem i do większego ufania prawdom Biblii.
Wydając jakąkolwiek opinię musimy pamiętać o jednym: nie wydawać sądu zbyt pochopnie ani nie kierować się uprzedzeniem! Uprzedzenie jest podstawą niejednego błędnego wyroku. Sumując, możemy powiedzieć, że szczery wierzący może przez Słowo i Ducha, doświadczenie i duchowy wzrost pozyskać sporą miarę umiejętności duchowego wydawania sądu. Mimo to samo doświadczenie nie wystarczy, żeby w każdym przypadku rozpo¬znać i zdemaskować duchy.
Rozpoznania błędów czy dobra w usługiwaniu charyzmatem proroctwa można się nauczyć, ale by za właściwym i prawidłowym w formie proroctwem odkryć fałszywego ducha, potrzeba daru Ducha — rozróżniania duchów. Dar ten zostaje udzielany dla dobra zboru. Dzięki niemu zdemaskowany zostaje duch, który działał w fałszywych prorokach, cudotwórcach i zwodzicielach.

Kościół Jezusa Chrystusa zawsze, a tym bardziej obecnie w XXI wieku szczególnie potrzebuje działania daru rozeznania duchów. Świat duchowy jest tak samo realny jak fizyczny, Oprócz Ducha Świętego działa również duch szatański. W dzisiejszym czasie również uprawia się coraz więcej magii, wróżbiarstwa i spirytyzmu, których występowanie leży w interesie szatana. Lecz Duch Święty zdejmuje z nich maskę, którą nałożyli i pokazuje kim oni naprawdę są. Siła Ducha Świętego mieszkająca w Bożych sługach ma zdecydowaną przewagę i władzę nad wszystkimi siłami duchów ciemności. Dar rozeznania duchów demaskuje je.
Duch Święty przyprowadza ludzi do Chrystusa, zbawia i napełnia wprowadzając ich w czyste i święte życie.
Duch zły, który przybiera postać anioła światłości, przede wszystkim okłamuje ludzi i sprawia, że przeciwstawiają się Słowu Bożemu i zawartej w Biblii prawdzie Bożej, walczą z tą prawdą i walczą z Bożym ludem. Niestety oni są na spotkaniach zborowych, na ogół tylko w niedzielę, udają chrześcijan, porozmawiasz z nimi o wszystkim, tylko nie o Bożych prawdach, czy Bożych sprawach. A w domach, w codziennym życiu nie potrafią się uporać z własnymi grzechami, rozmiłowani się w swoich pożądliwościach, podążają w innym kierunku niż chce tego Pan Jezus, można się domyśleć, że nigdy się nie narodzili na nowo .

Pan Jezus, jako drugi Adam mamy to opisane w (1 Liście Ap. Pawła do Kor. 15r: 45-47w) w pełni korzystał z tego daru; Do Pana Jezusa przychodzili ludzie opętani “religijnymi” duchami, które nawet oddawały Panu Jezusowi pokłon, a jednak Pan rozpoznawał, gromił je i wyganiał.

W Ew. Łuk. 13r: 16w, A czy tej córki Abrahama, którą szatan związał już od osiemnastu lat, nie należało rozwiązać od tych pęt w dniu sabatu?
(BW)
Widzimy tutaj, że Pan Jezus rozpoznał, że zgarbiona kobieta była związana przez szatana.
I dalej w Ew. Mat. 9r, 33w, Pan Jezus rozpoznał, że przyczyną tego, że ten człowiek nie mógł mówić, był diabeł.
I tak samo w Ew. Marka 9r, 25w, Pan Jezus rozpoznał w chłopcu nieczystego, głuchego i niemego ducha, z którego tegoż chłopca uwolnił.

W Biblii mamy też zapis używania daru rozpoznania duchów przez apostołów Jezusa Chrystusa. W Dziejach Apostolskich w 5r,1-11w, apostoł Piotr rozpoznał w Ananiaszu i Safirze ducha zmowy i oszustwa, a za oszukanie Ducha Świętego i zboru wydał ich na karę śmierci.

W Dziejach Apostolskich 8r, 23w, Ap. Piotr rozpoznał prawdziwe motywacje Szymona. Przeciwstawił się mu i nakazał pokutować.

A dalej w 13rozdziale 10w, czytamy- “O, pełny wszelkiego oszukaństwa i wszelkiej przewrotności synu diabelski, nieprzyjacielu wszelkiej sprawiedliwości! Nie zaprzestaniesz ty wykrzywiać prostych dróg Pańskich?”

Używanie tego daru zauważamy również w Starym Testamencie. 1Ks. Sam. 9r: 19-20w
Samuel odpowiedział Saulowi: Ja jestem jasnowidzem. Idź przede mną na wzgórze i będziecie dziś jeść ze mną, a jutro rano odprawię cię i objaśnię ci wszystko, co porusza twoje serce.O oślice zaś, które ci zaginęły trzy dni temu, nie troskaj się, gdyż znalazły się. Do kogóż bowiem, jeśli nie do ciebie i do całego domu twego ojca należy wszystko, co jest pożądania godne w Izraelu?
(BW)

FUNKCJE DARU ROZRÓŻNIANIA DUCHÓW

1. Po przez ten dar my wierzący mamy zdolność do poznania, w jaki sposób działa nasz i Boży nieprzyjaciel i jaka jest strategia jego walki. Mając ten dar, możemy poznać jego zamysły, możliwości i pomysłowość i to co bardzo ważne, w jaki sposób możemy stawić mu opór.
2. Dar ten jest duchową anteną odbierającą sygnały ze świata duchowego. Jest również duchowym czynnikiem diagnostycznym, co to znaczy? Pomaga wierzącemu zauważyć, że dzieje się coś złego.
3. Ten dar pozwala zbadać, czy dane proroctwo pochodzi z Ducha Bożego czy z ducha ludzkiego (1 list Ap. Pawła do Tes. 5r, 21w; 1 list Jana 4r, 1-6w; 1list Ap. Pawła do Kor. 14r, 29w).
4. Możemy posłużyć się nim, by rozpoznać duchowy stan kościoła lub jednostki, czy też zdemaskować w kimś ducha zwodniczego (1list Ap. do Tym 4r, 1w; 1list Jana 4r, 1-3w.)Dzieje Ap. 16r, 16-18w.
5. Jest używany, by rozpoznać zasmucające, dręczące czy też gnębiące duchy. Dzięki niemu Paweł rozpoznał fałszywego ducha i stawił opór czarnoksiężnikowi Elymasowi (Dz. Ap. 13r, 8-12w).

W JAKI SPOSÓB DZIAŁA DAR ROZRÓŻNIANIA DUCHÓW

1. Musisz być napełniony Duchem Świętym, byś mógł rozróżniać w swoim duchu, to co Duch Święty daje nam odczuć, w przeciwnym razie będziesz działać cieleśnie, przez sferę duszy(a więc emocji, nastroju lub wiedzy).
2. Czasami możesz odczuć w sobie gnębiącego ducha lub możesz nad kimś zobaczyć cień lub ciemną chmurę. Są pewne skrajne sytuacje, takie jak ta opisana w Ewangelii Marka 5r, w których nie jest potrzebny po nadnaturalny dar, by móc powiedzieć, że coś jest źle.
3. Możesz rozpoznać owoce Ducha (Ew. Mat. 7r, 15-20w).
4. Dzięki pomazaniu Ducha Świętego możesz osądzić objawiania się ducha (1List Ap. Pawła do Kor 2r, 15w).
5. Możesz rozróżniać duchy dzięki Słowu Bożemu. Jeżeli ktoś znajduje się pod wpływem mocy demonicznych, nie może powiedzieć “krew Jezusa” czy też “Jezus przyszedł w ciele” (1List Jana 4r, 1-3w).
6. W niektórych przypadkach możesz zobaczyć aureolę lub światło nad osobą pomazaną przez Ducha Świętego.
7. Najlepszym sposobem używania i rozwijania tego daru jest zapoznanie się z Bożym Słowem, gdyż jest ono najlepszym kryterium osądzania rzeczy duchowych.

ZNACZENIE DARU ROZRÓŻNIANIA DUCHÓW
“Umiłowani, nie każdemu duchowi wierzcie, lecz badajcie duchy, czy są z Boga, gdyż wielu fałszywych proroków wyszło na ten świat.” (1 List Jana 4r, 1w).

Potrzebujemy daru rozróżniania duchów:

1. W celu rozsądzania spraw duchowych (1 List Ap. Pawła do Kor 2r, 14w).
2. Abyśmy mogli spostrzec i stawić opór mnożącym się wciąż dziełom ciemności (1 Tm 4,1).
Wiele zwodniczych i fałszywych duchów działa w Ciele Chrystusa właśnie dlatego, że brakuje tego daru.
3. By pomóc zdemaskować fałszywą posługę (2 Kor 11,13-15).
4. By rozpoznać demony i ich imiona w celu wypędzenia ich w imieniu Jezusa.
5. By rozpoznać szatana pod postacią anioła światłości (2 Kor 11,13-15).
6. By skuteczniej usługiwać zborowi. By wiedzieć, kiedy Bóg działa i czy zbór podąża we właściwym kierunku (dotyczy to szczególnie pastorów).
UWAGA:
• Rozróżnianie duchów nie jest psychologiczną wiedzą stosowaną do badania ludzkich emocji czy sposobu myślenia.
• Dar ten nie powinien być używany do znajdowania błędów w życiu innych, lecz raczej by im pomagać i budować ich.
• Nie jest to pozazmysłowe postrzeganie, ale dar rozpoznawania duchów.
FRAGMENTY BIBLIJNE
(1 List Ap. Pawła do Tym 4r, 1w),”A Duch wyraźnie mówi, że w późniejszych czasach odstąpią niektórzy od wiary i przystąpią do duchów | zwodniczych i będą słuchać nauk szatańskich.”
(2 List Ap. Pawła do Kor 11r, 13-15w)”Tacy bowiem są fałszywymi apostołami, pracownikami zdradliwymi, którzy tylko przybierają postać] apostołów Chrystusowych. I nic dziwnego; wszak i szatan przybiera postać anioła światłości. Nic więc nadzwyczajnego, jeśli i słudzy jego przybierają postać sług sprawiedliwości; lecz kres ich taki, jakie są| ich uczynki.”

Musimy rozpoznać i pozbyć się tych fałszywych pracowników. Dar rozróżniania duchów może zostać wzmocniony, gdy będziemy spędzać więcej czasu w społeczności z Duchem Świętym.

 

Kwiecień 2014
P W Ś C P S N
« sty    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930  

Dodaj do

Google Wykop Gwar Linkr

aktualnie OnLine

O mnie

Roman Durlak Każdy człowiek ma mniemanie o sobie takie,że wie bardzo dużo i ma wiele rad, czasami nawet dobrych dla innych, ale sam wiele razy nie ma odpowiedzi na swoje problemy. Ze mną było podobnie, do czasu gdy swoje życie powierzyłem Jezusowi Chrystusowi. Dziś wiem,że nie wiele wiem, ale mój Odkupiciel, mój Bóg, mój Pan Jezus Chrystus jest odpowiedzią na każdy ludzki problem. Ja to już wiem, ON! Pan i Bóg! ma mnie , a ja jestem Jego, Dziękuje Tobie Boże! za życie w Twoim Synu Jezusie Chrystusie.

przesłanie Davida Wilkersona

film LUTHER

Kilka zdjęć

Przydatne linki

www.kz.pl - strona KZ w Polsce

www.nowasol.kz.pl - strona KZ w Nowej Soli

www.betania.kz.pl - strona KZ Betania w
  Szczecinie

www.dobra-telewizja.pl - strona telewizji
  Chrześcijańskiej

www.ewangelista.pl - portal chrześcijański
  ewangelista.pl

www.daniel-bianka.pl - strona o bliźniakach
  Danielu i Biance Drogosz

www.alberto.pl - biblijna perspektywa na
  rzymski katolicyzm

www.betezda.org.pl - strona KZ Betezda w
  Szczecinie

www.ruinyizamki.pl - Ciekawe miejsca

wizjadlaizraela.org - Wizja dla Izraela

Polecamy domek w Międzyzdrojach